Update van onze schuilhutten in het asiel

Na de vorige update, over Vliegje, zijn er al weer drie 'passanten' geweest in ons adoptiehok in de ziekenboeg van asiel Stevenshage. De eerste kat was er te slecht aan toe en is wegens een tumor in zijn bekje ingeslapen.

Daarna kwam Waggel. Waggel had voordat hij in de ziekenboeg terecht kwam al enige tijd in de quarantaine doorgebracht. Toen hij het asiel binnenkwam stond hij niet echt stevig op zijn poten, vandaar de naam. Het is een lieve, wat oudere kater, die veel van knuffelen houdt. Helaas bleek hij na een tijdje ook niesziekte te hebben (dat heerst nogal op het moment) en daarom heeft hij toen enige tijd in de ziekenboeg doorgebracht.

Nu is hij weer verhuisd naar een aparte kamer in de quarantaine waar een aantal lotgenoten zit (allen hebben zij niesziekte maar zijn er niet echt heel ziek van).

Voor hem in de plaats is Keizer in de ziekenboeg gekomen. Over hem hopenlijk een volgende keer meer (tot nu toe zag ik alleen een zwarte kat die zich probeert te verstoppen achter zijn kattenbak).

 

En wat betreft het andere door het Leidsch Katblad geadopteerde hok: Myla (bewoonster van hok 14 in de kattenhal, die al in veel van de 'asiel-updates' genoemd is) heeft afgelopen zondag de twijfelachtige eer gehad haar eenjarig jubileum mee te maken in asiel Stevenshage.

 

foto: asiel Stevenshage

 

 

Katja

Nog een paar laatste foto's

Wilma

De magie van een pauwenveer...

Vanavond (3 oktober was dat al, red.) heeft dit kleine moppie visite gehad en volgende week vrijdag gaat hij verhuizen naar zijn gouden mandje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wilma

Korte update over het asiel

Nadat Spider een paar weken geleden 'ons' sponsorhok in de ziekenboeg verliet, nam Vliegje er zijn intrek.
Vliegje, een op zestien jaar oud geschatte cyperse kater, zat al een paar weken in het asiel. Mensen hadden hem in hun tuin zien liggen, verzwakt, vol vlooien en het ergste: in zijn vacht werden honderden vliegeneitjes gevonden. Hij is dus ternauwernood aan een vreselijk einde ontsnapt, had geen dag later gevonden moeten worden. Men is in het asiel urenlang bezig geweest zijn vacht weer schoon te krijgen. 'Vliegje' bleek een ontzettend lieve ouwe vrijkous te zijn. Vlak voordat hij klaar was om 'geplaatst' te worden, liep hij helaas niesziekte op, vandaar dat hij nog even in de ziekenboeg heeft doorgebracht, in het LKB-adoptiehok. Afgelopen week is hij naar zijn nieuwe huis gegaan, iemand was op zoek naar een kat die graag op schoot zat. Dus Vliegje is met zijn neus in de boter gevallen. In dit (aanklikbare) stukje op de facebook van Stevenshage staat een portret van Vliegje.

Katja

Wild kitten bij Wilma?

Deze kleine man heeft wekenlang op straat geleefd. Ik schat zijn leeftijd op een week of acht.

Gelijk al nieuwsgierig.

Direct in de etensbak duiken. Af en toe kokken van gulzigheid.

Er was gezegd dat hij wild zou zijn.

Iets zegt mij dat dat wel mee valt.

Ohhhhh, wat is dit lekker ...

De vachtkleur is niet zwart maar smoke zo te zien...

 

Wilma

 

 

Afscheid van Lapje

Afscheid van mijn laatste lieveling.

 

Hoewel het voor mij niet als een verrassing kwam, heb ik vorige week zaterdag toch nog plotseling afscheid moeten nemen van Lapje, 18 en een half jaar oud. Ik werd in de nacht wakker en hoorde een vreemd geluid. Lapje was door haar achterpoten gezakt en kon niet meer opstaan. Ze lag op het parket rondjes te draaien. Dus direct zaterdag naar de dierenarts om te horen dat er niets meer aan te doen was. Gelukkig had ik mezelf er helemaal op voorbereid. Ik was zo trots op de lieverd, die al meer dan een jaar doof en blind was en zich toch uitstekend kon redden, de kattenbak incluis.

Bedankt Lapje, voor al die fijne jaren!

 

 

Lapje een paar jaar geleden

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik zal zeker een nieuwe kat nemen. Maar ik moet eerst tot rust komen. Mede omdat ik een lichamelijk ongemak heb dat eerst moet herstellen. Ik wil twee katten uit het asiel, die samen geplaatst moeten worden, die conclusie heb ik al wel getrokken.

 

Hans

Kat in kat

 

Ingestuurd door Inge

XXL?

Hallo mevrouw poezenkrant en mama van broertje Boez,

vol afschuw hebben wij (personeel en ik en de andere poezels) het verhaal van mevrouw TT gelezen en willen u en de andere haarfabrieken hiermee condoleren.

Hier in Leiderdorp gaat alles zijn gang...

Ik las net het bericht van Cera en haar XL maatje...

Ik ben ondertussen uitgegroeid tot een XXL...geen idee hoe het komt. Ik ga toch echt achter elk vliegbeestje aan hier in huis, eten doe ik geloof ik niet al te veel en toch raak ik die extra zeg maar XX niet kwijt. Als ik zo de foto's van mijn broertje zie, is hij ook nog mooi slank.

Ondanks mijn protesten heeft het personeel toch wat foto's van mij toegevoegd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dikke knuffel en poot voor mijn broertje en voor u!

Skyler

De terugkeer van Indi

Anderhalve maand geleden plaatste mevrouw Katblad een oproep in het Katblad om uit te kijken naar de vermiste kater Indi, die in de buurt van de Katbladbuurt woont.
Gisteren ontving zij het volgende prachtige verhaal van de baasjes van Indi:

'Hij is op vakantie', zei Noa (11 jaar). 'Je zult zien dat als wij weer terug zijn hij ook weer naar huis komt.' Op 24 juli verdween Indi van de Middelstegracht. Hoopvol bleef Noa, maar steeds meer twijfels naarmate de tijd verstreek. Zaterdag 7 september kwam Indi weer naar huis. Met een lange reis achter de rug, sterk vermagerd, maar gezond. En zo blij dat hij zijn baasjes weer ziet, dat hij eten krijgt als hij er om vraagt en weer een schone kattenbak heeft.

Vorige week belde de dierenambulance Alkmaar. Ze hadden een magere kat gevonden. Op basis van zijn chip konden ze hem traceren. Indi zat op de tribune van de plaatselijke voetbalvereniging in Zuid Scharwoude. Hij liet zich makkelijk aanhalen en stortte zich op alles wat eetbaar was. Zoals de gehaktbal die hem werd voorgeschoteld. De spelers hebben toen de dierenambulance maar gebeld. Mooie kat, wel mager, niet bang. Eigenlijk een reden om niet uit te rijden. Er zijn wel meer magere katten en dat betekent nog niets, zeiden de ambulancedames. Toch maar even uit principe gekeken of Indi een chip had, je weet het nooit. Daarna ging het snel en een paar uur later was Indi weer thuis op de Middelstegracht in Leiden. De dierenambulance zei dat dit wel heel bijzonder is. Meestal hebben ze slechter nieuws voor de baasjes.

 

In het eerste weekje thuis heeft Indi vooral geslapen. En langzaam komt er een beetje meer beeld van wat er is gebeurd. Indi heeft een scheef pootje. Het doet geen pijn meer en hij springt ermee. Waarschijnlijk heeft hij in het begin van zijn reis vastgezeten met zijn poot, en misschien zelfs gebroken. We denken dat hij daarna een paar weken zich schuil heeft gehouden om zijn pootje te laten genezen.

 

Nu is de vakantie voorbij. Geen geslaap meer onder auto's, geschooier bij vuilnisbakken of wegduiken voor grote honden. Geen stiekeme ritjes meer in vrachtwagens naar onbekende oorden. Het is tijd om weer geknuffeld te worden!!
Bastiaan

 

 

 

 

 

Wat een hartverwarmend verhaal. Goed voor het moreel te lezen dat een vermissing ook zo kan aflopen! (red.)

Onze schuilhutten in het asiel

Er heeft al een tijdje niets in de bijlage gestaan over de door Het Katblad geadopteerde hokken in asiel Stevenshage, of liever gezegd over de bewoners van die hokken. Even een korte update: nadat Tjerk eind juli de ziekenboeg verliet om bij zijn nieuwe mensen in te trekken, hebben er nog drie katten voor korte tijd in de 'Katblad-schuilhut' gewoond.
Ergens in augustus heeft er enkele dagen een doodzieke magere oude zwerfkat in gezeten, als ik het me goed herinner cypers-wit. Deze kat is ingeslapen. Daarna eind september heeft Poezekind er enige tijd doorgebracht. Deze kater zat al een tijdje in een van de hallen met plaatsbare katten toen er daar niesziekte uitbrak, na een week waarin er daardoor tijdelijk geen katten geplaatst konden worden, had niemand meer verschijnselen behalve Poezekind. Daarom mocht hij toen in de ziekenboeg verder uitzieken. Na korte tijd is hij van daaruit naar een nieuw huis gegaan.

Dit is een foto die ik van hem maakte met het idee het 'de volgende keer' wel opnieuw te proberen, maar die volgende keer was hij gelukkig al verhuisd.

In de ziekenboeg is op het moment 'noodverlichting' omdat de tl-armatuur kapot is en wegens de verbouwing van het asiel binnenkort nu even niet vervangen wordt.

Vorige week zat Spider in het hokje. Ik kon haar ook niet fotograferen omdat zij weggekropen zat achter de kattenbak (voor andere foto's klik haar naam aan). Spider was zelf niet ziek, maar kwam uit een huis met een andere kat die niesziekte had, daarom waren zij voor de zekerheid beiden in de ziekenboeg gezet, Spider in het Katblad-hok. Inmiddels zit Spider in de gewone quarantaine en zij is al besproken, dus zal binnenkort, na haar sterilisatie,  naar haar nieuwe huis vertrekken.

 

Arme Myla (kijk even onderaan dit bericht ) zit nu al bijna een jaar in het asiel en vanaf begin dit jaar in Katblad-adoptiehok nr. 14 in de kattenhal.

 

Katja

I am the best not fat cat

Van onze correspondent in Nieuw Zeeland ontvingen wij deze foto's:

 

De hoofdpersoon is Oliver, alias Ollie, ook wel genoemd Olliebol, hij woont sinds kort bij mijn zus en zwager in Wellington. Ollie is erg lief, hij komt graag op schoot liggen, vooral als het koud is en zijn mensen een kruik op hun benen leggen. Ollie gaat dan op de kruik liggen om zo te doen aan watermanagement.

Zoals u kunt zien is Ollie niet alleen erg lief, hij is ook enorm lui. En wat hij heeft gekregen aan schoonheid is hem afgenomen aan intelligentie, maar dat wordt prima gecompenseerd door zijn aanhankelijke liefde.

Oliver kan uren staren naar een doucheputje, dat vindt hij helemaal geweldig; als hij vochtig binnenkomt en het is buiten zonnig en droog dan weten zijn mensen waar hij weer heeft gezeten.

Ollie is niet dik, wel heeft hij zware botten en een erg dikke vacht. Als de zon schijnt en het is lekker warm (op het ogenblik is het winter bij hem, dus nu even niet) ligt hij graag buiten in de zon te genieten.

Ollie zou zomaar familie kunnen zijn van Iwan, en via zijn mensen is hij dat ook. Via de webcam heb ik hem ook zelf gesproken, hij vindt dat hij het erg heeft getroffen bij zijn nieuwe mensen. Hij wenst iedereen in Nederland een fijne zomer toe, hij verlangt ook naar wat warmer weer, al heeft hij niet veel last van de kou met zijn dikke vacht en de kruiken van zijn zij-mens.

 

Ina

Insluiper?

Lapje is een matige eter. Ze zal nooit haar bakje helemaal leegeten. Op zo een hoge leeftijd, 19 jaar, heb je niet veel meer nodig. Vreemd is het dan ook dat ik onlangs alle bakjes ’s ochtends helemaal schoon vond. Dat is helemaal niks voor haar. Ik vermoed dat er ’s nachts een insluiper is die er voor zorgt dat de bakjes schoon opgeleverd worden. De buren hebben sinds kort een jong katje van een jaar dat inmiddels maar buiten mag. Maar er sluipt ook regelmatig een witte kater rond, waarvan ik al eerder een foto heb gestuurd. Een van de twee zal de boosdoener zijn. Terwijl ik dit schrijf, als voorbereiding op uitgebreid tafelen straks met mijn collega’s (Japekoppie: lamsbout!) ligt Lapje lekker naast me te slapen op de bank.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hans

Tjerk verhuisd!

Tjerk, de enorme lieverd die een paar weken in Het Leidsch Katblad-sponsorhok in de ziekenboeg doorbracht, is afgelopen donderdag al geplaatst.
Zijn toekomstige nieuwe mensen waren op zoek naar een kater die het leuk vond om geknuffeld te worden (hun vorige kat was niet erg op aandacht gesteld geweest). Nadat ze beide kattenhallen bezocht hadden en een beetje teleurgesteld naar buiten kwamen, omdat daar niet echt een beestje bij had gezeten waarmee het klikte, liet de kattenverzorgster hen kennismaken met Tjerk. Tjerk was tot het laatst 'bewaard' omdat hij nog in de ziekenboeg zat en na een bezoek aan hem zouden de kattenhallen niet meer bezocht kunnen worden
 

Tjerk trok waarschijnlijk zijn allerzieligste gezicht (eerlijk gezegd kon hij niet echt anders).

En daarna heeft hij (waarschijnlijk) geshowd dat hij echt, echt, echt wel veel van knuffelen hield. Zijn nieuwe mensen waren onmiddellijk verkocht en hij mocht mee naar een nieuw huis met een tuin.

Sommige katten kunnen zichzelf erg goed 'verkopen'.

 

Helaas zijn er ook veel die dat veel minder goed lukt, zoals bijvoorbeeld Myla die nu alweer meer dan een half jaar in schuilhut nr 14 in de kattenhallen zit...

Edit 3/8/2013: ze blijkt al vanaf oktober 2012 in Stevenshage te zitten (zat er dus al een paar maanden voordat ze in 'onze' schuilhut terecht kwam). Dit lees ik net op de facebook-pagina van Stevenshage.(onderstaande foto door Marlies, van Stevenshage)

 

 

 

Katja

Poema

                                                                                             

Gisteren ontvingen we het volgende, droevige bericht van Hans:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Afgelopen maandag heb ik helaas Poema moeten laten inslapen. Het ging de laatste tijd heel snel bergafwaarts met hem en de de hitte is hem uiteindelijke fataal geworden. Hij is 16 jaar geworden.

Mvgr

Hans

 

Hans, veel sterkte gewenst met het verdriet om Poema. We weten hier allemaal hoe moeilijk het is een kat te verliezen. We denken aan je!

Wat doe je als het zo warm is?

Buiten is het 35 graden. In de kattenkamer gelukkig een stukje minder warm. En wat is er leuker met deze temperaturen dan met water spelen. Jammer genoeg hebben ze met het waterballet gewacht totdat ik de kamer uit was.

 

 

 

 

Wilma

Zwarte kat?

Alweer? Die hadden we toch al eens eerder gehad?

Katja

Eindelijk weer nieuws uit het asiel

Hok 5 van de ziekenboeg (één van de twee 'adoptiehokken' gesponsord door Het Leidsch Katblad) heeft ongeveer twee maanden leeg gestaan (wat op zich een goed teken is, omdat het betekent dat er al die tijd geen katten zo ziek en/of besmettelijk waren dat ze dit hok nodig hadden). Vorige week heeft er eindelijk een nieuwe logé zijn intrek genomen in 'onze' schuilhut.

Hij is Tjerk genoemd. Hij liep al een tijdje rond ergens in de Mors en op een gegeven moment viel het mensen op dat hij er steeds magerder en slechter uit ging zien, waardoor men de conclusie kon trekken dat hij er geen huis in de buurt had. Toen hij in het asiel aankwam had hij wat ontstoken ogen doordat hij een 'vlaagje' niesziekte had. Daarom zijn zijn ogen een tijdje gezalfd.

Eigenlijk was hij verder niet echt ziek maar wel erg mager en aan zijn schrokkerige manier van eten kan je ook zien dat hij flink honger geleden moet hebben.

Zijn ogen liggen ook nog wat diep, wat hem een heel aandoenlijk aanzicht geeft (hier kneep hij ook zijn ogen dicht tegen de flits, waarbij zijn 'knipvlies'/derde ooglid tevoorschijn kwam). Het is een heel aanhankelijk beestje dat zo graag op schoot kwam dat hij daardoor bijna niet te fotograferen was (stilstaan kon hij ook al niet).

Katja

 

3+2=5 bange kleutertjes

Dag één:

Twee zusjes en een broertje, gevonden op een bekende "dumpplaats" in Loosdrecht. Mensen vinden ze maar hele enge wezens. De kleintjes zijn ongeveer 4 á 5 weken jong. De mensen van de dierenambulance hebben nog een tijdje gewacht om te kijken of er misschien een moederpoes op zou komen opdagen, maar helaas ...

 

 

Dag twee:

 

 

Op dezelfde "dumpplaats" werden nog eens twee bange kleutertjes gevonden met dezelfde gewichten als de eerste drie. Hoogstwaarschijnlijk zijn dit een broertje en een zusje van de eerste drie.

 

Wilma