Concentratie

Ingezonden door Betty

Poezenbungalow

Mevrouw Betty uit Laren heeft ook een Schuilhut gemaakt in haar tuin!

Ze gebruikte daarvoor een compostton:

Het is een kurkdroog onderkomen geworden; in het laagje beukenblad wat erin lag was al achterin een slaapkuiltje gemaakt. Op het beukenblad nu eerst stro gelegd, toen een vierdubbele plaid met een vochtwerend laagje, daarop een laag lekker ruikend hooi, maar bij de ingang rechts wat minder gelegd om makkelijk entree te krijgen. Ik heb de tuinstoel tegen de bak gezet + deksel er overheen om regen tegen te houden. En een bakje startvoer voor de verkenner neergezet. Volgens mij een riant onderkomen, bestand tegen regen en vorst. Bij mooi weer willen alle katten bovenop deze bak liggen, mooi uitzicht en veilig.

Nieuwsgierig als ik ben dacht ik na 2 uur, waar is Mumu, hij ligtaltijd tegen de verwarming. Toch maar eens kijken bij de nieuwe hut, roepen, geen sjoege, maar ja, er zit niet voor niets een schroefdeksel op. Ja hoor, verontwaardigd stormde hij weg. Een prachtig rondgedraaid bedje was al gemaakt, lekker hoog,en nu maar wachten op de inval van buiten als Mumu er in zit of omgekeerd.

groetjes Betty

Zeker geen verse kiwi-stokjes ?

Mumu die, na de jacht, de stokjes helemaal in zijn armen sluit of er op gaat liggen:

Betty

Boskat ?

Hallo Mevrouw Katblad,

deze boskat bleef doodstil staan toen hij me plotseling vlakbij zag komen bij de caravan in de duinen. Ik was bezig bloemetjes te fotograferen en dan ineens dit beeld voor mijn oog was ook een grote verrassing. Ik heb je krant daar gelezen, de enige actuele berichtgeving die ik kon ontvangen gelukkig.

Groetjes, Betty

Kerstgroetje

Of ik het leuk vind, op een kerstfoto komen, bah, je staat toch voor joker!
Nou ja, kerstgroetje voor de katblad redactie? Oké dan, bij deze.

Mumu uit Laren

Niet begrepen...

Betty, uit Laren, is op familiebezoek in de VS geweest. En kwam daar bij verschillende mensen thuis. Mensen met poezen, die niet weten wat een poes nodig heeft. Een droevig relaas....

Bezoek in de VS.

Ik heb daar twee broodmagere poezen , in huis opgesloten, meegemaakt. Steeds mauwden ze vóór overgeefscènes na een minimale hoeveelheid eten. Doodgaan aan verveling, dat is het. Ze kauwden op plastic en werden met verboden om de oren geslagen. Iedereen daar was verbaasd toen in vier dagen afwezigheid een lieve buurvrouw zich over hen onfermd had en dat dat overgeven toen niet meer gebeurde.
In Ohio, waar ik ook was, heb ik een witte poes ontmoet. Ze wilde nooit aanhalig reageren op onstuimig oppakken en nooit geaaid worden.
Na twee uur kwam ik de kamer in, alleen. Ging zitten en we praten wat, de kat en ik.

Vervolgens draaide ze zich op de rug en kon ik haar aaien.
Hoe leer je mensen dat de kat er niet is voor jou, maar met jou in een huis? Ik heb hen verteld dat ze een geweldige poes hebben die graag wil spelen, en dat het hen niet anders dan kan lukken er heel veel plezier van te hebben.
De poes redt het wel, het is hele persoonlijkheid.....

Betty.