Jarig Jetje....

Luna toen ze nog heel klein (en jong) was!

Luna mag wel even in het zonnetje worden gezet! Zij is geboren op 21 maart 2003 en heeft een echte geboorteakte. En dat is wel heel bijzonder want welke kat heeft dit?



"Hij" moet natuurlijk "Zij" zijn, heh? Ja.



Hier een paar foto's van het caramelmeisje zoals zij ook wel eens wordt genoemd. En zeg nu zelf : is dit lentepoesje niet een echt topmodel?
Groet van Marian.

Inderdaad een mooi poezenmeisje! En goeie foto's natuurlijk...

Wij feliciteren Luna en haar mens van harte met haar verjaardag!

En een fijne dag, samen met Bommel!

De redactie.

Boez met sterretjes.

Hij is ook een beetje mijn sterretje,
liefs,
peettante.

Vreemd verschijnsel

Weet u dat het binnenkort Kerst is? Ja dat schijnt zo te zijn. En nu heeft mijn mens een raar rond glimmend ding opgehangen. Ik ben er maar even onder gaan zitten, maar wat het doel is van deze bal begrijp ik niet helemaal. Het ruikt ook nergens naar.





Eetbaar is het ook al niet en het is lelijk, en wel zo ontzettend lelijk dat je het eigenlijk niet wilt weten. En het allerergste is dat ik er ook niet mee mag spelen, maar wat denkt u nu zelf?Misschien dat ik ga proberen er tegen aan te meppen als ze slaapt.

En nu vroeg ik me af waarom mensen van die ronde dingen ophangen. Je zou denken dat het voor ons poezen is om ermee aan de haal te gaan, maar mijn mens zegt dat dit niet de bedoeling is. En nu wilde ik vragen waarom u als mens van die lelijke glimmende ronde dingen in huis haalt als je er verder toch niets mee doet. Als het nu nog om te eten was, ja dan zou ik er iets van begrijpen.




Ik hoop dat u mij kunt uitleggen wat dit nu voor vreemd verschijnsel in huis is.. Ja ja, ik weet dat u ze ook heeft. U bent toch maar een vreemd wezen om het zomaar uit te drukken; oh ja, nu vergat ik te zeggen dat hij ook nog licht geeft 's avonds.

Verder hartelijke groet van heer Bommel enneh, wanneer komt mijn column nu in uw krant?

Het Kattenatelier

Hard werken maar ook veel plezier! (foto: Marian)


Afgelopen weekeinde is er onder mijn begeleiding een "Kattenatelier" gehouden in het atelier van Stichting De Blauwe Vinvis in Leiden. ( http://www.blauwevinvis.nl/)
Elf deelnemers gingen aan de slag met verf op een schildersdoek of een vel papier, en zo heeft ieder zijn eigen kat geschilderd. Sommigen deden dat zo uit de losse hand, anderen waren heel precies bezig. Er waren mensen die nog nooit een kwast in handen hadden gehad! Maar ja, onze poezen hebben allemaal ogen, snorharen, een neus en oren! En als je die op doek of papier hebt gezet, komt er al heel gauw een poes tevoorschijn en zie je het schilderij groeien.

Zo zijn er in één middag elf poezen geboren; de resultaten waren verrassend en divers! Wil je al deze poezen eens goed bekijken, neem dan een kijkje op http://camerakwast.blogspot.com/2009/11/kattenatelier.html
Wellicht dat er ook een katbladatelier gaat komen voor de lezers van het katblad?! De redactie zal u op de hoogte brengen van waar, hoe en wat. Dus blijf het katblad lezen en bereidt u vast voor op een speciale bijeenkomst! En laat nu alvast weten of u zich in dit katblad-atelieravontuur wilt storten! Ik ben dan in elk geval aanwezig om u op gang te helpen en met raad en daad bij te staan!
Marian http://camerakwast.blogspot.com/



De groep met de eindresultaten.......... (foto: Guus Bos)





Wat een lekker ding! (foto: Marian)



Meer info vindt u heel binnenkort in het "gewone" LKB!

Bommel aan het woord.

Bommel ligt op de kast te wachten.



Bommel wordt in zijn oor geprikt.





Het is alweer klaar, hoor!

Even een berichtje van heer Bommel zelf:

Mijn mens laat me maar niet met rust, ze zit te vaak aan mijn oor te friemelen met een prikpennetje. Ik ben wel eens op dat ding gaan liggen zodat ze hem niet kon vinden, maar ze heeft er twee! Af en toe neem ik een beetje wraak en ga lekker met mijn kop schudden en wat er dan gebeurt, begrijpen jullie vast wel. Ik zal niet in bloederige details treden want dit is niet een fris verhaal, en als heer van stand hoor je dit soort zaken binnenshuis te houden.

Ze zegt overigens dat ik een grote jongen ben en dat ik goed meewerk. Ze heeft me ook verteld dat ik het goed doe op die Lantus en dat mijn waarden behoorlijk gezakt zijn van boven de 20 tot op dit moment tussen de 3.3 en de 5.3.... Wat dat precies betekent weet ik niet, maar goed, als zij het maar wel weet! Ik wil heel graag mijn eigen vertrouwde brokjes maar die krijg ik niet; ik krijg van dat natvoer en dat zint me niet zo. Maar ja, je went eraan en het is toch ook wel lekker nu ze het een beetje opwarmt. En tot mijn grote vreugde kwam de laatste dagen mijn mens opeens met extra bakjes voer aanzetten. Ze zegt dat ik laag zit. Nou ik zit niet laag, ik zit altijd op mijn kastje maar mogen eten is natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd, als u begrijpt wat ik bedoel.

Over oren gesproken: Luna wast regelmatig mijn oortjes en ook dat laat ik toe, ondanks dat ze een nogal ruw tongetje heeft en jullie begrijpen wel dat mijn oortjes wat gevoelig zijn. Nu dat is het dan voor dit moment, ik ga weer slapen.

Amicale groet van heer Bommel.

Het Bommelverhaal, deel 2

Bommel:
Ze zijn nu toch echt te ver gegaan. Ja, eerst met een snoepje gelokt en toen die bak dichtgeklapt zodat ik gevangen zat. En daarna een stukkie over straat en dan dat rotwielhuis in. Ja, ik zag de bui ondertussen best wel hangen. Ze hadden de vorige keer gezegd: tot volgend jaar maar weer, maar volgens mij is dat jaar nog lang niet om. Wel, om kort te gaan, we gingen dus weer naar de dierendokter en dat had te maken met mijn suiker. Nee, dat eet ik dus niet maar ik heb het wel. Nee, zelf snap ik er ook geen bal van maar het zal wel.
In elk geval kwam ik dus weer op die tafel te liggen terwijl ik daar niet om had gevraagd. Ja, het is een grof schandaal.



Wat er toen gebeurde, slaat alles. Ze haalden een stuk vacht van me weg. Van mijn poot, ja. Ja, natuurlijk was ik daar tegen! Maar wat doe je als je aan alle kanten wordt vastgehouden? Ik wist me te beheersen ja, dat klopt. Ja, ik weet me onder alle omstandigheden te gedragen en ook nu hield ik me in. Terwijl het niet niks is hoor, als ze met zo'n zoemer aan je poot zitten!



Nee, dat was nog niet alles. Want toen mijn poot kaal was, ging er een naald in. Een flinke naald inderdaad. Ze zeiden dat ze zo met me klaar waren, maar dat viel dus tegen. Ja, want ik verdomde het mijn bloed af te staan aan die naald. Maar die ene, die assistent dus, kneep zo hard in mijn poot dat ik het niet meer kon tegenhouden. Het bloed dus, ja. Maar ik heb ze niet veel gegeven dus. Nee, het was net genoeg, zeiden ze. Wel, ik was ook niet van plan meer af te staan. Genoeg is genoeg, heh?



Ze brachten mijn bloed toen naar een ander kamertje en ik kreeg een verband om mijn poot. Rose ja, terwijl ik uitdrukkelijk verzocht had om blauw. De zoveelste vernedering, inderdaad.
En geloof het of niet, het was nog niet klaar, dat gedoe daar op die tafel. Ze hebben me ook nog op een weegschaal gezet. Nee, dat was niet zo erg, maar toch. Ja, het feit dat je niks hebt in te brengen heh? Wat u zegt....




Ik snap ook niet waarom ze nu weer in mijn bek wilden kijken. Ik heb toch een goed gebit en geen klachten? Daarom.

En die dokter moest ook weer zo nodig voelen en luisteren. Nee, het hield maar niet op, die ongewenste intimiteiten. Maar ik hield me dus groot en liet me niet kennen. Nee, aan mij zullen ze niks merken maar geloof maar niet dat ik geen stress had, heh? Dat kon ze trouwens aan mijn hartslag horen, die dokter.

Toen gingen ze praten. Over mijn hoofd heen inderdaad. Onbegrijpelijke taal ook nog eens. Ja, wel aardig dat ik nog wat op mijn kop werd gekriebeld, maar ik was natuurlijk liever gelijk weer naar huis gegaan.

Ja, dat praten duurde maar. Er kwam ook nog een papier op tafel en dat had weer met die suiker te maken. Toen ze na eindeloos kletsen eindelijk klaar waren, mocht ik weer in mijn reisbak. En daarna inderdaad dat rotwielhuis weer in. Wel, onderweg heb ik heel even geprotesteerd tegen de hele gang van zaken. Ja, omdat het weinig zin heeft om een keel op te zetten. Maar ik heb dus wel, tegen mijn gewoonte in, een blijk van onvrede getoond. Want deze keer zijn ze echt te ver gegaan, daar ben ik van overtuigd.

Dit dierendoktersbezoek was voor het mens van Bommel ook niet bepaald een groot genoegen, maar die ongerustheid kennen we als kattenbezitters allemaal. De uitslag van het bloedonderzoek toonde geen andere ernstige afwijkingen (behalve de suiker dus), maar Bommel's schildklier is wat vergroot en hij heeft een hartruisje. Er zullen dus nog een aantal vervolgonderzoekjes moeten plaatsvinden en het is natuurlijk vooral belangrijk om de insuline goed ingesteld te krijgen. Wij zullen uiteraard Bommel blijven volgen en wensen hem en zijn mens veel sterkte toe! Zet'm op allebei!

De redactie.

Het Bommelverhaal, deel 1.

Bommel slaapt wat meer.....



Bommel weet al precies wat er zo gebeuren moet en ondergaat alles braaf....

Heer Bommel is weer terug van zijn honeymoon, die bijna 4 jaar heeft geduurd. Voor de niet ingewijden: dit betekent dat de suikerziekte de kop weer heeft opgestoken. Bommel behoorde tot één van de gelukkige katten die in remissie is gegaan. Helaas is het nu eenmaal zo dat het altijd weer kan terugkeren. Maar suikerziekte is goed behandelbaar en Bommel kan er heel oud mee worden. Nu zijn we bezig Bommel in te stellen zoals dat heet. Een aantal keren per dag meten we zelf zijn bloed door hem een klein prikje in zijn oor te geven. Bommel heeft daar allemaal geen moeite mee. Net alsof hij weet dat al dat gefriemel aan zijn koppetje nu even nodig is. Daarnaast krijgt hij twee spuitjes met insuline per dag. Nu is het allemaal nog niet duidelijk hoe het verder zal gaan, maar we zullen daarover berichten zodra er meer nieuws is. Ons eerste streven is om hem weer lekker in zijn velletje te laten zitten! Wilt u meer lezen over suikerziekte bij katten, kijk dan ook eens op http://www.suikerkatten.nl/.


Marian.

Al 6 jaar verliefd!

Hallo, Ik ben Bommel en Peettante Marian is mijn mens. Ik ben al 6 jaar verliefd op mijn echtgenote Luna. Mijn mens zegt dat ik al vier jaar op honeymoon ben. Helemaal begrijpen doe ik dit niet, maar ooit was ik een suikerspinner en dat is nu niet meer zo. Ze schijnen dat honeymoon te noemen. Maar voor mij telt enkel dat ik smoor- en smoor verliefd ben op Luna, nee niet die Luna uit de katbladstraat maar de enige en echte Luna! Dat u dat maar weet!
Amicale groet van heer Bommel