Swieb niet bij de kachel weg te slaan!

 

Swiebertje is al weer een jaar bij mij. Wat gaat de tijd hard. Van de zomer en tot twee weken geleden was hij hele nachten op stap en vaak kwam hij niet voor de middag thuis. Ik begon me al zorgen te maken dat hij weer aan het zwerven was gegaan, maar sinds de nachten koud geworden zijn is hij niet bij de kachel weg te slaan. En doet hij wat alle gezonde katten doen: eten en slapen.

 

Hij was de laatste weken zich vaak aan het wassen en krabben. Hij bleek erg veel vlooien te hebben. De druppels uit de supermarkt hielpen niet, dus druppels bij de dierenarts gehaald. Hij had ook een lintworm en een teek. Ik heb achter elkaar hem een lintwormpil gegeven, vlooiendruppels en de teek met een chirurgische pincet verwijderd. Hij liet alles zonder noemenswaardige protesten toe, ik had me ingesteld op een worstelpartij met zijn scherpe klauwen, maar niks van dat alles! Hij kan heel goed opschieten met het cyperse katje van de buren, die hij zelfs verdedigt tegenover een grote witte kater!

 

Hans

Swiebertje en de stinkzwam

Ik had van een kennis een onbekende paddenstoel per post opgestuurd gekregen ter determinatie.

 

Het was het beginstadium van de grote stinkzwam, het duivelsei. Gelukkig was die in het pakje niet uitgekomen, in de tuin wel. Gisteren viel het me op dat er wel vleesvliegen afkwamen op de voerresten van Swiebertje in de keuken, maar niet op de stinkzwam in de tuin.

Vanmiddag heb ik een test bedacht, ik legde de stinkzwam in de keuken, naast Swieb zijn voerbak.

Toen ik van de boodschappen terugkwam liep Swieb met me mee naar binnen. Hij rook de geur van de zwam en ging op zoek.

Eenmaal oog in oog met de stinkerd kreeg hij een dikke staart en begon luid te blazen, maar hervatte wel zijn maaltijd! In ieder geval houden katten niet van stinkzwammen, proefondervindelijk bewezen. Tot zover deze onschuldige dierproef.

 

Hans

Straatkat

 Swiebertje verloochent zijn verleden als straatkat niet. Het liefst zit hij de hele dag buiten op straat. Als ik naar mijn werk ga zit hij al bij de voordeur. Maar een hele dag buiten als ik niet in de buurt ben heb ik liever niet, dus jaag ik hem de kamer terug in, wat hij met frisse tegenzin en onder luid geblaas doet.

Vorige week kwam ik een keer thuis en zat hij bij de voordeur op me te wachten. Enkele dagen later was dat weer het geval. Beide keren dacht ik dat hij toch aan mijn aandacht ontsnapt was, maar eigenlijk was ik er van overtuigd dat ik hem binnen had gehouden. Gisteren avond echter vertelde één van mijn buren, die een sleutel van mijn huis heeft, dat ze hem binnen had gelaten. Nu wist ik zeker dat ik hem binnen had gehouden!

 

 Meneer loopt dus via het overpad helemaal de straat uit om aan de voorkant van de huizen naar mijn voordeur te lopen en daar zijn vertrouwde stekkie in te nemen!

Hans

Achter het raam: kat en kunst

Deze lag heerlijk op een 'liggend naakt'.










Hans

Achter het raam

 

Twee zwarte katten in mijn straatje, buren van de Maine Coone(s) (uit de vorige 'Achter het raam'). Er zijn er nl. twee.

 

Hans

Doenja

Dit was mijn kruising Heilige Birmaan en vuilnisbakras. Haar vader was Nederlands kampioen Birmaan, ik heb zelden zo een imposante kater gezien. En een ouwe smeerlap, de moeder van mijn kat was ook zijn dochter.....

Hans

Gespot in mijn buurt

 

Een cyper op een scooter. De kater is doof door een fout van de dierenarts.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De zwarte bewaker van Begraafplaats Groenesteeg heeft er een vriendje erbij. Ik vond hem aan de jonge kant om al gecastreerd te zijn.

 

Hans

 

 

Nieuwe rubrieken 'Gespot in mijn buurt' en 'Achter het raam'

Zelfs voor mensen zonder 'eigen' haarfabriek is het nu mogelijk inzendingen te doen voor de bijlage van het Katblad! Signaleert u ergens in uw buurt, 'achter het raam' of elders, een haarfabriek, haal uw camera of smartphone tevoorschijn en schiet er een plaatje van.
Stuur uw inzending per e-mail aan de redactie van Het Katblad.

Bovenstaande foto's ingestuurd door Hans 

Achter het raam

 



Foto's ingestuurd door Hans

Swieb bij de dierenarts

Vandaag is Swiebertje met Mevr. Katblad en mij naar de dierenarts geweest. Dat was een eenvoudig uitstapje. Hij liet zich zo in het mandje stoppen en heeft onderweg geen kik laten horen. Dat was met Ceesje, Lapje en Poema wel anders!

 

Ook bij de dierenarts gedroeg hij zich voorbeeldig. Hij liet zich zonder krabben, blazen of slaan behandelen. Hij is goed op gewicht, 5 kilo. Wel had hij vlooien, niet verwonderlijk voor een zwerver. Ook is er een kies erg slecht, daar moet hij voor behandeld gaan worden. Verder is hij in puike conditie.

Thuis gekomen heeft hij even met de Nepeta muis die hij van mevrouw Katblad kreeg gespeeld, maar al snel gaf ie aan dat er wat in zijn voerbakje moest komen! Daar heb ik maar aan toegegeven, als beloning voor zijn goed gedrag.

 

Hans

Daar komt Swiebertje (deel 2)

Swiebertje is nu een maand bij me en volledig ingeburgerd. Zijn eetlust blijft onverminderd groot en hij heeft een luxe smaak. Ham vindt hij heerlijk, voor ontbijtspek haalt hij zijn neus op. Hij is al iets afgevallen en past wat beter door het luikje. Hij laat zich nu goed hanteren en ik heb zijn bek kunnen inspecteren. Hij mist zijn linker hoektand in zijn onderkaak. Hij heeft steeds minder nukkige buien.

 

Hij gaat bovendien vaak naar buiten en vindt het water van de vijver net zoals de Katbladkatten lekkerder dan uit het drinkbakje.

 

Hij drinkt overigens beduidend minder dan in het begin, blijkbaar had dat met zenuwen te maken.

mvgr

 

Hans

Daar komt Swiebertje

Twee weken geleden kreeg ik de vraag van een vriend van me of ik iemand wist die een zwerver, Swiebertje geheten, die bij zijn zoon Wim was komen aanlopen, wilde opvangen. Ik zei meteen: "Ik heb geen katten meer, dus hij mag bij mij komen". Vorige week is hij bij mij gebracht. Een veel te dikke kater van 10 jaar. Hij woonde bij Wim in een doos in het portiek. Wim had geprobeerd om hem in huis op te nemen, maar dat ging niet met zijn eigen katten. Met het oog op de komende winter heb ik over mijn hart gestreken en gezegd:"Laat hem maar bij mij komen".

Hij zit nu een week bij mij en hij blijkt een enorme uitdaging te zijn. Hij is al helemaal gewend en helemaal zindelijk. De eerste avond rook ik dat hij ergens gepoept had, maar ik kon niks vinden. Omdat hij de eerste nacht boven had gezeten, dacht ik: "Laat ik de lege katttenbak van vulling voorzien". Tot mijn grote verrassing lag zijn Grote Boodschap, met hoofdletters, in de lege kattenbak.

 

Hij is heel aanhankelijk als je hem zelf met rust laat, aan zijn lijf geen polonaise! Wil je hem optillen of even terugsturen naar binnen, begint ie te blazen, bijten en met zijn poten te slaan. Blijkbaar is hij in het verleden zwaar mishandeld.

Maar Swieb is inmiddels aardig ingeburgerd bij me. Ik heb in het begin van de week lopen vloeken:"Wat heb ik me nu weer op de hals gehaald?". Maar de aanblik van een diep in slaap genietend katertje voor de kachel doet me wegsmelten. Na mijn verkeersongeluk moet ik zelf zeker een jaar revalideren. Swieber moet ook revalideren, maar dan geestelijk. Ik geef hem die kans, al zal ik veel geduld moeten tonen.

 

 

 

 

 

 

Over één ding hoef ik me geen zorgen te maken. Of eigenlijk juist wel. Hij heeft een ongebreidelde eetlust!

Hans

Afscheid van Lapje

Afscheid van mijn laatste lieveling.

 

Hoewel het voor mij niet als een verrassing kwam, heb ik vorige week zaterdag toch nog plotseling afscheid moeten nemen van Lapje, 18 en een half jaar oud. Ik werd in de nacht wakker en hoorde een vreemd geluid. Lapje was door haar achterpoten gezakt en kon niet meer opstaan. Ze lag op het parket rondjes te draaien. Dus direct zaterdag naar de dierenarts om te horen dat er niets meer aan te doen was. Gelukkig had ik mezelf er helemaal op voorbereid. Ik was zo trots op de lieverd, die al meer dan een jaar doof en blind was en zich toch uitstekend kon redden, de kattenbak incluis.

Bedankt Lapje, voor al die fijne jaren!

 

 

Lapje een paar jaar geleden

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik zal zeker een nieuwe kat nemen. Maar ik moet eerst tot rust komen. Mede omdat ik een lichamelijk ongemak heb dat eerst moet herstellen. Ik wil twee katten uit het asiel, die samen geplaatst moeten worden, die conclusie heb ik al wel getrokken.

 

Hans

Insluiper?

Lapje is een matige eter. Ze zal nooit haar bakje helemaal leegeten. Op zo een hoge leeftijd, 19 jaar, heb je niet veel meer nodig. Vreemd is het dan ook dat ik onlangs alle bakjes ’s ochtends helemaal schoon vond. Dat is helemaal niks voor haar. Ik vermoed dat er ’s nachts een insluiper is die er voor zorgt dat de bakjes schoon opgeleverd worden. De buren hebben sinds kort een jong katje van een jaar dat inmiddels maar buiten mag. Maar er sluipt ook regelmatig een witte kater rond, waarvan ik al eerder een foto heb gestuurd. Een van de twee zal de boosdoener zijn. Terwijl ik dit schrijf, als voorbereiding op uitgebreid tafelen straks met mijn collega’s (Japekoppie: lamsbout!) ligt Lapje lekker naast me te slapen op de bank.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hans

Poema

                                                                                             

Gisteren ontvingen we het volgende, droevige bericht van Hans:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Afgelopen maandag heb ik helaas Poema moeten laten inslapen. Het ging de laatste tijd heel snel bergafwaarts met hem en de de hitte is hem uiteindelijke fataal geworden. Hij is 16 jaar geworden.

Mvgr

Hans

 

Hans, veel sterkte gewenst met het verdriet om Poema. We weten hier allemaal hoe moeilijk het is een kat te verliezen. We denken aan je!

Lieverdje

Zeg eens eerlijk. Zo een lief katje hoort toch niet achter de tralies in het asiel!?

Fraai standbeeld in de tuin

Vanmiddag toen ik thuiskwam van een ochtendje vogels kijken vond ik dit standbeeld in de tuin. Zodra ik de deur wilde openen, kwam het plots tot leven en sprong de tuin uit! Ik heb de indruk dat het een vriendje van Poema is.

Hans

Ooit zo zout gegeten?

Poema eet zoute pinda's! Ik heb het wel verboden, te zout voor een kat.

Hans

Lieve ouwe Lapje

Lapje ligt lekker aan mijn voeten, zoals iedere dag als ik thuis ben. Ze is overigens jonger dan ik dacht, ze is pas 18, ik dacht dat ze even oud was als Ceesje, die ik vorig jaar heb moeten laten inslapen. Ze is helaas sinds drie maanden zowel doof als blind, maar kan haar weg tot nu toe uitstekend vinden. Eerst dacht ik dat ze Katzheimer had, maar sinds het vuurwerk weet ik wat er echt aan de hand is (heeft vuurwerk toch nog nog enig nut).Ik ga wel volgende week met haar (en met Poema, maar die is ondanks zijn 15 jaren kerngezond) naar de dierenarts.

 

Hans

Zomaar een foto

 Poema heeft de mand naast de kachel ontdekt (die was van Ceesje).

 

Hans