Brutus werd Bikkel.

1e dag bij katimo in de opvang

Brutus wilde een nieuwe naam en een nieuw huisje.
Al voor mijn vakantie zie ik zijn foto's. Ze staan op mijn netvlies gebrand. Hoe heeft dit zo ver kunnen komen! Een kater van 8 jaar zwaar verwaarloosd en uitgemergeld. Hij zit bij Katimo in de opvang. ( http://www.stichtingkatimo.nl/ )



een deel van zijn lijf is zo goed als kaal...

Het laat me niet los. Na het overlijden van Funs is er plaats voor een kater bij mij eigen twee meiden. Geen kitten, want Snoebel is toch wel dominant.

Tijdens onze vakantie hebben we het er over. Carel is niet enthousiast. Hij vindt onze twee meiden, samen met tijdelijke opvangers wel genoeg. We hebben het er geregeld over, maar je kunt dit niet afdwingen. Als we terug zijn van vakantie, zie ik de foto's van Brutus weer. Omdat deze naam echt niet bij hem past, is hij omgedoopt tot Bikkel. Als je dit overleeft, ben je een Bikkel. Bikkel is al goed bijgekomen maar nog steeds te mager. Hij heeft zijn vacht al deels terug. Hij is lief en sociaal met andere katten, maar ook met mensen. Ongelooflijk dat hij zijn vertrouwen in de mensen niet is verloren. Carel en ik hebben het er samen nog eens over; Bikkel moet een kans krijgen. De enige voorwaarde van Carel is, dat het goed moet gaan met onze eigen meiden. Dat vind ik zelf ook, want zij hebben de oudste rechten.

Donderdag heb ik Bikkel opgehaald bij Katimo. Daar in de groep is hij heel sociaal, hopelijk gaat dat bij mij thuis ook zo. Binnen een uur na aankomst loopt Bikkel het huis te verkennen. Juulke en Wieske zijn meteen weg van deze vriendelijke kerel! Bij hun eerste ontmoeting schrikken Sieske en Bikkel even van elkaar, maar het ijs is al snel gebroken. Ook Sieske bezwijkt voor de charmes van Bikkel en al snel geeft ze hem kopjes en kusjes.

En Snoebel? Snoebel negeert hem gewoon. Ze bekijkt hem amper en doet net of hij er al jaren is. Al snel zit iedereen gezamenlijk te eten. Niets verbroedert zo snel als een lekkere maaltijd. Voorlopig moet Bikkel nog 6 keer per dag een kleine portie extra eten, want grote maaltijden verdraagt hij nog niet.


In no time zit hij met Carel te kroelen. Hij weet wel hoe hij een hart moet veroveren!

Welkom in je nieuwe huis, Bikkel! Wij houden nu al van je....

Thea.

New kits in town - vervolg

Snoebel ziet er gevaarlijk uit maar krenkt de kits geen haartje......



De kits hebben natuurlijk namen gekregen. Het rode katertje hebben we Guus genoemd, het Cypertje heet Wieske en het Schilpadje heet nu Juulke. Ze zijn eerst een weekje boven geweest, want ze blijven snotteren en hebben toch een kuurtje nodig. Bovendien kunnen ze Sieske en Snoebel aansteken. De verrassing is dan ook groot voor Sieske en Snoebel als na een week eindelijk de deur van 'hun speelkamer' opengaat. Ze zijn totaal verbijsterd. Sieske gaat er vandoor en Snoebel blijft verstijfd in de deuropening staan. Mijn dames zijn niet blij met de 'indringers' en vooral Snoebel blijft snauwen en blazen. Ze doet de kittens niets, maar ziet er wel vervaarlijk uit.






Guus voor vertrek naar zijn "gouden mandje"...


Dat verandert maar langzaam als de kittens 3 dagen later met bench en al naar beneden worden verplaatst. Als we thuis zijn mag het drietal vrij in de kamer rondlopen. Snoebel blijft snauwerig en blaast veel, maar het drietal trekt er zich niets van aan. Schijnbaar zijn ze buiten wel het een en ander gewend. Ze dollen en rennen en Sieske weet het nog niet: Zal ze meedoen of samen met haar zus het grut afsnauwen. Sieske blijft natuurlijk Sieske en al snel draaft ze vrolijk mee. Het is weer een dolle boel, maar tot nu toe is de schade beperkt tot 2 wijnglazen. Natuurlijk is het Sieske die ze breekt en dan volkomen onschuldig zit te kijken.





Juulke op haar favoriete slaapplekje....



De kits voelen zich lekker en vooral Guus is een enorme kroelkont. Op 4 september krijgen ze hun eerste enting en de dag erna komen ze met foto op de site van Katimo (www.Stichtingkatimo.nl ). Mijn verbijstering is dan ook groot als op 6 september de telefoon gaat. Er is een nieuwe blikopener voor Guus. Ze heeft al vaker gezegd: "Ik wil een rode kater en dan noem ik hem Guus". Ze klinkt ideaal en heeft ruime ervaring met katten. Ze komt Guus dezelfde dag nog halen. Wieske en Juulke lijken het een paar uurtjes vreemd te vinden, maar al spoedig spelen ze weer samen met Sieske.





Wieske heeft overal in huis favoriete plekjes.....


Ondertussen zijn we alweer een paar weken verder. Snoebel en Sieske zijn aan de 'indringers' gewend en spelen mee of houden toezicht onder het spelen. Bij Snoebel gaat het nog niet allemaal van harte. Wieske doet het goed. Zij is een enorme knuffel en als ze ook maar denkt dat ze geknuffeld gaat worden, gaat haar motortje luid aan. Ze vindt het heerlijk om te kroelen en draait zich in alle bochten zodat ieder plekje heerlijk gekrabbeld wordt. Zij is helemaal klaar voor een nieuwe blikopener. Juulke blijft wat mensenschuw. Ze laat zich pakken, maar niet van harte, maar als ze lang genoeg wordt gekroeld, gaat ook haar motortje voorzichtig aan. Zij heeft een blikopener nodig die bereid is om heel veel liefde en tijd in haar te investeren.






Juulke en Wieske spelen onder toeziend oog van Snoebel en Sieske....

Guus is ondertussen al bijna 3 weken bij zijn nieuwe blikopener, en heeft daar echt zijn gouden mandje. Hij is enorm aanhalig, dol op zijn zij-mens en doet niets liever dan 's avonds bij haar op schoot liggen. Aanstaande woensdag ontmoeten we Guus bij de dierenarts, want dan krijgen de 'new kits in town' hun tweede inenting. Wat zal het leuk zijn om Guus weer te zien!



Thea.

The new kits in town.

de drie kits bij aankomst.....



Deze week bereikt me een oproep via internet. Er wordt opvang gezocht voor in het wild gevangen kittens. Zij zijn gevangen samen met hun moeders. De moeders zijn gesteriliseerd en weer vrijgelaten. Totaal 13 kittens. Drie van deze kittens moeten vóór vrijdag onderdak zijn, vanwege privé omstandigheden van de opvangers. Ze zijn nog niet gesocialiseerd en het plaatselijke asielheeft voor deze kittens een inslaapbeleid........


De nood is hoog. Ik overleg met Corien van Stichting Katimo (http://www.stichtingkatimo.nl/).
We weten dat deze kittens zonder opvanggezin ten dode zijn opgeschreven. Corien heeft net zo'n klein (of groot) hartje als ik. Hier in de regio zitten al meer dan 200 kittens in de opvang, maar de deur staat weer open voor kittens in nood. De kittens komen bij ons als gastgezin voor Katimo. Het is een mooi drietal. Een rood katertje en twee meiden, een cypertje en een lapjes cypertje. Wat een schatjes! Natuurlijk zijn ze nog schichtig, maar na het eten installeer ik me met mijn laptop boven bij ze op de kamer. Ik praat geregeld tegen ze en ze worden steeds nieuwsgieriger. Nu zijn ze iets meer dan een dag bij ons en ze hebben steeds minder de neiging om te vluchten. Steeds vaker spelen ze in de grote bench en zitten minder in de reisbench. Ze vinden me ook steeds liever en laten toe dat ik ze aai. Ik moet alleen nog geen onverwachte bewegingen maken. Steeds vaker hoor ik ze spinnen. Ze voelen zich blijkbaar op hun gemak. Dit gaat goed komen! Ze zijn op weg naar een nieuwe blikopener met een gouden mandje.
Voor nu heten ze nog Lepke (Lapje), Strèpke (Streepje) en Roeeie (Rode). Ze krijgen vast nog wel stoere Limbo namen. Hun nieuwe blikopener heeft zeker nog wel andere ideeën voor een naam, maar dat mag!
Kijk ook ff bij Katimo op de site! Nogmaals http://www.stichtingkatimo.nl/ Doen hoor!

Thea.


Streepje

Rooie

Lapje

Gek op hij-mensen!

Snoebel helpt met de dienstlijst.






Inspectie van de werkzaamheden.




Knuffelen op de bank.

Sieske vertelt:

Ons zij-mens werkt vandaag thuis. Zij maakt een dienstlijst voor haar werk. Wat een dienstlijst is weten we niet, maar we zijn uiteraard weer zeer behulpzaam! IJverig lopen we met potloden en gummen rond en ons zij- mens vindt dat errug gezellig.

Als de bel gaat en ons zij-mens de deur open maakt, gaat Snoebel er eens goed voor liggen. Als ons zij-mens weer terugkomt, gaan wij er haastig vandoor. Ons zij-mens brengt zomaar een vreemd hij-mens bij ons in huis! Hij moet iets maken dat stuk is. Argwanend bekijken we hem even van een afstand. Het hij-mens gaat op de keukenvloer zitten met naast zich een kist met allerlei dingen die wij niet kennen. Wij besluiten dat het wel een aardig hij-mens is.

Snoebel begroet hem eerst, want zij is errug moedig. Ik volg al snel, want ik ben helemaal gek op aandacht, en dan vooral van hij-mensen. Wij knuffelen het hij-mens uitgebreid. Uitbundig knuffelt en kroelt hij terug. Wat een lekker ding!, vinden Snoebel en ik. Ons zij-mens is natuurlijk een beetje jaloers. Ze vraagt of we niet lastig zijn. Natuurlijk zijn we niet lastig; wij helpen weer uitbundig! Desondanks moeten we naar de slaapkamer, want ons zij-mens denkt dat het te gevaarlijk voor ons is. Boos krabbelen we aan de deur en laten luidkeels weten dat we het er niet mee eens zijn. Als we eindelijk weer naar de keuken mogen, is het hij-mens er gelukkig nog. Hij zit aan de keukentafel met een laptop. Zo'n ding kennen we wel. We helpen onze mensen er vaak genoeg mee. Het is bijna net zo leuk als de dienstlijst maken! We overladen het vreemde hij-mens met knuffels en krijgen er ook veel terug. Natuurlijk helpen we weer waar we kunnen. Het hij-mens is dol op haarfabrieken en vraagt ons zij-mens nota bene of we te koop zijn! Neu, dat willen we niet hoor! Ons zij-mens moet hém maar houden, vinden wij. Hij blijft nog een hele poos, dank zij onze hulp bij het laptoppen. Dan ruimt hij alles op en gaat weg, voorgoed. Verwijtend kijken we ons zij-mens aan: Hoe kan ze zo'n spetter zomaar de deur uit laten lopen! Hoogst beledigd negeren we haar even, maar lang houden we dat niet vol. Wij vinden ons zij-mens ook lief. Bovendien moeten we nog een dienstlijst afmaken! Als ons eigen hij-mens vanavond op de bank ligt, overladen we hem wel met knuffels en kroelen!

Test door Sieske en Snoebel.

Onze oude krabpaal hebben we helemaal uitgewoond en afgeragd. Tijd voor wat nieuws dus.


Aangezien wij het hier in huis voor het zeggen hebben, onderneemt ons personeel meteen actie.



Voor de zekerheid controleren we eerst de materialen.

Onder ons toeziend oog wordt er natuurlijk hard gewerkt.

Klopt dit wel? Alles lijkt op zijn kop te staan. FF nog wat instructies geven.

Nu alles van onder tot boven testen in alle mogelijke en onmogelijke houdingen.

En nog eens testen op stevigheid.

Ons personeel is weer helemaal gelukkig, want wij zijn tevreden. Ja, we doen wat we kunnen om onze mensen gelukkig te houden!

Liefs van Snoebel en Sieske uit Venlo!

Funs weigert dieet

Ik ben een (ahum) Je Weet Wel Kater. Ik ben bij mijn mensen geboren en wordt op 29 juli 13 jaar. Niet echt piep, maar beslist niet oud. Ik help mee met de opvoeding van de meiden, Sieske en Snoebel dus.



Op het moment gaat het wat minder met me. Een ontsteking van de alvleesklier. Dat is een langdurige en soms ook pijnlijke geschiedenis. De dierenarts heeft tegen mijn mensen gezegd, dat het een kwestie is van een lange adem hebben. Ik kan weer helemaal beter worden en nog een aantal mooie jaren hebben.

Mijn mensen gaan ervoor. Samen geven mijn mensen me thuis de spuiten en infusen als ik die nodig heb. Dat vind ik ook niet echt leuk, maar het is beter dan steeds naar de dierenarts gaan. Daar wordt ik erg gestrest van. Het ruikt er raar naar blafbeesten en medicijnen.






Dieet eten weiger ik consequent. Ik word dus vaak per dag verwend met een extra lekker hapje. Dat vinden Sieske en Snoebel niet echt leuk. Ze willen steeds mee eten. Snoebel begint dan ook wat dik te worden.

De meiden zijn erg lief voor me. Ze liggen geregeld bij me in mijn favoriete mand en geven me dan een wasbeurt. Daar geniet ik van. Het opknappen gaat dus langzaam en op het moment heb ik een dipje. Het komt vast wel goed, met de liefdevolle zorg van mijn meiden en mijn mensen.

En wij wensen jullie daar veel succes mee en bij. Zet 'm op, Funs!!!

Sieske

Sieske als eekhoorn(tje)


Sieske zit mooi te zijn....



Sieske heeft het echt niet gedaan!

Hallo allemaal
Mijn naam is Sieske. Ik ben een poes en woon in Venlo samen met mijn zus Snoebel en mijn adoptie vader/ kater Funs. Ook Sieske betekent in ons dialect schatje. Samen met mijn zusje Snoebel ben ik via Stichting Katimo geadopteerd. Ik ben als kitten erg ziek geweest, maar nu ben ik kerngezond. Ergens in juli wordt ik 2 jaar. Ik voel me best wel jarig vandaag, dus laten we maar een feestje bouwen.

Ach laten we er meteen maar een knalfuif van maken, want voor mij zijn alle dagen een feest. Ik begin te kwebbelen zodra ik mijn ogen open maak en ben altijd goed gehumeurd. Tussen mijn schoonheidsslaapjes door heb ik het errug druk.

Ik draaf door het huis als een jong veulen. Ondertussen kijk ik goed of er ergens iets staat waar ik mee kan spelen. Ik kan er niets aan doen dat er geregeld wat kapot gaat. Dat is de schuld van mijn mensen; zij zetten het zo neer dat het wel errug verleidelijk is om er niet mee te spelen en soms valt het dan zomaar kapot. Snoebel komt vaak kijken wat ik nu weer heb gedaan. Ík weet echt niet hoe dát nu weer gebeurd is. Zie de foto!

Funs en Snoebel spelen alleen maar met mij als ze hun gekke 5 minuten hebben. Ik hou het meer op 3 dolle dagen. Daarom vind ik het leuk als er opvangkittens zijn. Die houden ook van rennen en spelen. Samen met hen beleef ik dan gouden tijden. Wij zijn gastgezin voor Stichting Katimo, dus laat de nieuwe kittens maar komen.

Mijn grootste hobby is eten. Zodra ik iemand in de keuken hoor, ben ik er als de kippen bij. Alles wat maar even onbewaakt staat eet ik op en ik maak ook geregeld de bakjes van Snoebel en Funs leeg. Ik hoor u denken: ‘Hoe kan dat, zo’n rank en slank katje’. Omdat ik zo actief ben werk ik immers de hele dag aan mijn figuur.

Ik ben ook dol op hij-mensen. Als er bezoek komt gaat Snoebel eerst kijken of ze aardig zijn, pas daarna kom ik, maar áls ík eenmaal begin te knuffelen, weet ik van geen ophouden. U merkt het wel, ik kwebbel heel wat af de hele dag, ik zou nog uren door kunnen gaan. Ik moet me nu echter excuseren. Ons zij-mens staat klaar met de kam. Dat vind ik nóg leuker dan ondeugend zijn; een schoonheidsbehandeling. Mijn zwarte velletje moet immers mooi en glanzend blijven!

Snoebel, een bijzondere poes uit Venlo!

Snoebel, foto 1.


Snoebel, foto 2



Snoebel, foto 3.

Snoebel:
Hallo allemaal
Mijn naam is Snoebel, ik ben een poes en woon in Venlo samen met mijn zus Sieske en mijn adoptie vader/ kater Funs. In ons dialect betekent Snoebel schatje. Dat maakt meteen duidelijk hoe blij mijn mensen met me zijn. Ergens in juli wordt ik 2 jaar.
zie foto 1.
Mijn mensen weten niet precies wanneer, want ik ben geadopteerd via Stichting Katimo. Samen met mijn 2 broertjes en mijn zusje ben ik langs de kant van de weg gevonden, weggegooid om dood te gaan. Mijn broertjes zijn overleden, mijn zus Sieske is goed gezond, maar ik heb wat neurologische problemen.
Als ik ren ga ik scheef, zodat ik net zo’n leuk Disney figuurtje lijk. Soms val ik zomaar om en als geaaid wil worden door mijn mensen ga ik eerst liggen, anders zak ik door mijn achterpoten en dat vind ik niet leuk. Mijn nagels kan ik niet intrekken, maar dat hindert me niets, dan kan ik beter klimmen, hoewel ik dan vaker val. Mij maakt het niets uit, ik begin gewoon opnieuw.
Ik heb al een veelbewogen leven achter de rug, want in november 2008 heb ik een grote operatie gehad omdat ik een middenrifbreuk had. Ik ben wonderbaarlijk snel opgeknapt en echt niet zielig. Integendeel, ik ben een stoere levenslustige Limbo meid. Van dichtbij zie ik niet zo goed, maar veraf kijken kan ik prima. Gelukkig maar, want van nature ben ik erg nieuwsgierig en heb een paar leuke hobby’s.
zie foto 2.
Steeds als er iets nieuws komt, ben ik de eerste die het even onderzoekt of wij het wel in huis of in de tuin willen hebben. Ik ben degene die onze nieuwe fontein heeft goedgekeurd. Mijn mensen waren natuurlijk vreselijk opgelucht, want anders hadden ze weer een nieuwe moeten kopen.
zie foto 3.
Liggend spelen, want dan val ik niet om. Kruumel, het opvangkitten dat tijdelijk bij ons woonde mag wel meedoen. Ik ben een erg sociale meid.
Ik stoei graag met zus Sieske en knuffel graag met kater Funs. Vrouw mensen vind ik wel aardig, maar ik ben dol op man mensen. (Dus: zij-mensen en hij-mensen, voor het geval u het niet snapt - red.) Als stoere meid heb ik natuurlijk mijn charmes. Nu moet ik stoppen, want er komt net een hond langs waar ik ff kennis mee wil maken. (Blafbeest dus, voor het geval ..etc.)

Wat een mooi verhaal en wat heeft u na uw ellende toch weer een hoop geluk gehad, mevrouw Snoebel! Wij bedoelen dat u zo goed terecht bent gekomen!
Fijn dat u dit allemaal heeft willen vertellen. Zal best moeilijk zijn geweest het verleden weer op te rakelen..... Dank u wel.
De redactie.