Computer Katblad kapot!

De redactie van de bijlage ontving vanavond het bericht van mevrouw K. dat haar computer het heeft begeven en dat het wel een paar dagen kan duren voor het Katblad weer kan verschijnen.

Dus we zullen geduld moeten hebben...

Jonge poesjes gered uit papiercontainer

Vrijdag 14/11: Gisteren las mevrouw Katblad het volgende hartverscheurende bericht op Sleutelstad.nl :

http://www.sleutelstad.nl/nieuws/archief/2014/11/nest-jonge-poesjes-uit-papiercontainer-gered

en stuurde de link door voor de lezers van de bijlage.

Hoewel het bericht op dat punt een beetje onduidelijk is, gaat het over een zwart-wit en een cypers kitten. Als extra informatie kan ik nog vertellen dat beide kittens naar asiel Stevenshage zijn gebracht en dat ik ze daar vorige week zaterdagochtend gezien heb. Het ging goed met ze, ze dronken goed hun flesje en werden lekker gekoesterd door de poezenverzorgsters. Ik denk dat ze inmiddels in een pleeggezin zitten.

 

Update zaterdag 15/11: Ze zitten inderdaad inmiddels in een pleeggezin. Ik vond ook nog het volgende stukje over de kittens, is ook van vorige week, maar iets meer en duidelijkere informatie:

http://www.omroepwest.nl/nieuws/11-11-2014/dierenbeul-dumpt-kittens-met-kattengrit-en-al-papiercontainer

 

In het AD heeft van de week (gisteren?) ook een artikeltje gestaan, heb ik gelezen in het asiel. Daarin werd onder andere nog vermeld dat de kittens bij het asiel eerst in de couveuse hebben gelegen en ook allebei een infuus hebben gehad omdat ze uitgedroogd en oververmoeid waren. Een verkorte versie met schattige foto staat hier: http://m.ad.nl/ad/m/nl/5596/Planet/article/detail/3790100/2014/11/14/Een-wonder-dat-ze-nog-leven-wie-dumpte-deze-poesjes-bij-het-vuil.dhtml?originatingNavigationItemId=5585

Katja

Leuke poezen-column gelezen

Mevrouw Katblad las in de Volkskrant een heel leuk stukje van Aaf Brandt Corstius over poezen en over het boek 'Kat in de Stad'. Het oorspronkelijke stuk is hier te vinden, maar als je geen inlog hebt en wil maken voor de Volkskrant.nl dan kan je dat natuurlijk niet lezen. Mevrouw Katblad heeft het voor de redactie gecopieerd, maar in verband met copyright gaan we hier niet de hele column voor u in de bijlage zetten.

Bij wijze van een soort recensie 'by proxy' (wij hebben immers zelf het boekje nog niet gezien) citeren wij hier wat uit de column Prikkiedik (22/10/2014):

"(...) raakt Kat in de Stad aan de essentie en het mysterie van het poes-zijn: dat je met niets doen, met gewoon zitten, liggen of zelfs heel diep slapen, ja zelfs met slapen in een kartonnen doos onder een laag kranten, toch de hele wereld aan je poezenvoeten kunt krijgen." 

En "Wat ook bijzonder is aan het boekje: de fotograaf is er in geslaagd de poezen te laten poseren. (...) Vakmanschap. Alleen op de foto van Timor en Tijger van de Brillenmaeker staat een van de twee met zijn rug naar de camera, het grote zwarte poepgat vol in zicht.

Dat is hoe mijn poezen op al mijn foto's staan.

En dan toch van ze blijven houden."

 

Misschien toch eens uitzoeken of Aaf Brandt Corstius nog meer over poezen heeft geschreven. En eens kijken of Kat in de Stad - Amsterdamse kroegtijgers en winkelpoezen al bij Kooijker ligt (nu we toch bezig zijn met reclame maken... Zouden we eigenlijk geld voor moeten vragen...)

Nog een kattennieuwtje

Ditmaal uit het AD van 14 oktober:

 

Kat levert huisverkopers 100.000 euro extra op

Een gezin uit Australië heeft een bijzondere deal gesloten. Het huis van de familie Perceval stond te koop voor ruim 1,4 miljoen euro, maar een koper bood 1,5 miljoen. Voor dat bedrag wilde hij echter wel de kat van het gezin erbij kopen, zo meldt de Herald Sun.

Tijdens een van de bezichtigingen in het huis zat de kat Tiffany prinsheerlijk op de bank. 'Mensen kwamen langs om het huis te bekijken. Tiffany genoot van alle aandacht,' vertelt Fran Perceval. Die aandacht kwam vooral van de kinderen van de kopers. Het verleidde de verkoopster tot de grap 'dat de kat ook bij de deal ingesloten kon worden.'

Deal

De grap werd echter zeer serieus genomen. Kopers boden namelijk 1,5 miljoen voor het huis, op voorwaarde dat Tiffany bij de prijs inbegrepen zou zijn. De familie Perceval ging akkoord, tot woede van hun 19-jarige zoon Sam.

De grap werd echter zeer serieus genomen. Kopers boden namelijk 1,5 miljoen voor het huis, op voorwaarde dat Tiffany bij de prijs inbegrepen zou zijn. De familie Perceval ging akkoord, tot woede van hun 19-jarige zoon Sam.

'Hij kocht haar bij de dierenwinkel. Ze was de laatste van het nest en hij had medelijden met haar.' Ondanks dat de deal volgens Fran al gesloten is, is ze nog in onderhandeling met haar zoon: 'We gaan hem laten kiezen: hij mag Tiffany houden of hij krijgt 14.000 euro.' Een kleine voorspelling durft ze al wel te doen. Sam wil volgend jaar namelijk gaan reizen, en daar kan hij nog wel wat geld voor gebruiken. 'En hij kan dan geen kat meenemen.'

Hoewel het gezin een flinke som geld krijgt, valt het afscheid zwaar. 'Het is moeilijk om haar te laten gaan. Ze is een hele dure kat, maar ze is wel onze kat. We zijn een diervriendelijke familie. Tiffany is een beetje een prinses. Ze is prachtig om te zien.' Als de familie in het nieuwe huis woont, willen ze een nieuwe kat adopteren.(Joost de Kleuver)

 

(noot redactie bijlage: Is dit immoreel? Van de verkopers? Van de kopers? En zo ja, wat zou u doen in zo'n geval? )

Nog wat links naar kattennieuwtjes.

Mevrouw Katblad vond nog wat interessante artikelen voor u:

Tunnels het beste voor wilde kat op weg naar Nederland?  

 

Feyenoordstadion weert Kuip-kat.

 

Wat vangt de kat?

Vroege Vogels en Waarneming.nl starten een project om de verspreiding van muizen en andere kleine zoogdieren in kaart te brengen via de vangsten die 'onze' haarfabrieken mee naar huis nemen.

 

Lees hier de uitleg op de site van Vroege Vogels.

 

Hier is het webformulier waar je foto en waarneming kan invoeren.

Het is jammer dat mevrouw Katblad de muizen (en andere zoogdieren) die de haarfabrieken bij haar in huis dumpten de afgelopen jaren niet apart in de 'tags' vermeld heeft. Want om nu het hele Katblad te gaan doorzoeken naar de foto's die daar instaan van afgekloven muisjes op het vloerkleed...  Maar via Google en de zoekwoorden Leidsch Katblad en muis/vangst/prooi kwam ik de volgende plaatjes tegen. Het betreft alledrie vangsten van de Boez:

 

 

 

 

 

Dus, mevrouw Katblad: volgende keer de foto's opsturen naar Waarneming.nl, en voor de zekerheid misschien voortaan het woord 'prooi' in de tags van uw verslaggeving voor het Katblad opnemen.

 

Naschrift 13-10-2014: mevrouw Katblad liet weten dat zij al jaren de prooien doorgeeft aan waarneming.nl, want deze mogelijkheid is blijkbaar niet nieuw. Wat dan ws. wel nieuw is, is de samenwerking tussen Vroege Vogels en waarneming.nl.

Trouwens, hierbij roepen we natuurlijk ook alle lezers op om deel te nemen aan het project!

 

Ingezonden brief van Bram

Beste mevr. Katblad,

Ik heb dringend uw hulp nodig. Zoals u weet gaan we binnenkort verhuizen. Daar was ik al niet blij mee. Maar nu gaat het echt bij me doordringen wat verhuizen precies inhoudt.

Ik had wel een vaag idee maar dit is VERSCHRIKKELIJK!!!!

Mijn mens is nu met een paar buurtmensen hierover aan de praat . En daar sta ik regelmatig bij want ik moet op de hoogte blijven nietwaar? Nu was ze zaterdag op de koffie bij een bejaarde buurvrouw en ik zat buiten bij het keukenraam. Deze buurvrouw is voor mijn mens een soort van 2de moeder en voor mij een luxerestaurant. Dit hebben we voor mijn mens een beetje geheim kunnen houden omdat ik z.g. te dik ben. De mensen zaten dus te praten over elkaar missen en ver weg wonen en komen logeren. Toen hoorde ik mijn naam noemen dus lette ik extra goed op. Toen vertelde de buurvrouw dat ik daar altijd door het keukenraam stukken vis en kip krijg. En dat ik zo mooi in de gaten had als zij vlees aan het bakken was. En dat ik dan bij dat keukenraam ging zitten slijmen tot ik wat kreeg. Daar keek mijn mens wel van op en was er niet heel erg blij mee. En weet je wat ze zei????!!! Mooi, dat is dan mooi afgelopen na de verhuizing!!!!! Toen drong het pas echt tot me door. IK RAAK MIJN LEKKERE HAPPEN KWIJT. HELP. Ik pik dit niet!!! Ik ga staken. Ik ga niet mee. Ik heb besloten een actie te starten. En ik ga een petitie aanbieden. Ik roep zoveel mogelijk medestanders om de anti-verhuispetitie te ondertekenen op. Mevr.Katblad u heeft altijd oog voor een kat in nood. HELP ME!

M.vr.gr.,
Bram

Nou Bram, wat een verhaal…

Om te beginnen moet ik je zeggen dat ik heel erg met je te doen heb. Maar daar heb je niks aan.

Daarom heb ik effe de zaken (en mogelijkheden) voor je op een rijtje gezet.

Ter overweging:

1. Als je niet mee gaat met je mens, raak je ook al je andere huisgenoten kwijt. En die ga je vast en zeker missen, al denk je nu misschien van niet. En natuurlijk zul je je mens ook heel erg missen.
2. Als je achterblijft, heb je geen huis meer, want daar komen andere mensen in. En ga er maar vanuit dat ze jou buiten de deur houden. En bedenk ook dat het winter gaat worden, compleet met sneeuw en ijs. Misschien bevries je wel, als je daar ergens buiten zit te kleumen.
3. Die buurvrouw is dus bejaard. Die kan ook niet voor je zorgen. Misschien gaat ze binnenkort wel naar een bejaardenhuis en dan heb je helemaal niemand meer. En ook niks meer te eten, helemaal niks. Dat zou rampzalig zijn, heh? (Of je moet willen gaan jagen en leven van muizen en vogeltjes enzo.) Je zou ook vlooien krijgen, want geen mens meer dat je zo goed verzorgt als je huidige mens. Dan gaat de buurt denken dat je een zwerver bent, komen ze je vangen en ga je naar het asiel. En dan moet je maar weer afwachten waar je tenslotte terecht komt en heb je helemaal spijt als haren op je borst dat je niet bent meegegaan.
4. Dan heb je bovendien niemand meer die je verhalen opschrijft. Niemand die je zo goed begrijpt als je eigen mens. Geen contact meer met het Katblad. Wordt je leven wel erg leeg…

 

Het kan natuurlijk ook zo gaan:

1. De bejaarde buurvrouw neemt je in huis. Je krijgt dan elke dag allerlei heerlijke gerechten en groeit helemaal dicht en word je ziek.
2. Of er blijft een kippenbotje of vissengraat in je strot steken. Dan moet je met spoed worden geopereerd omdat je niks meer kan eten of drinken en veel pijn hebt. Moet je dagenlang aan een infuus, en dan is het nog de vraag of je er weer helemaal bovenop komt.
3. En je mist je oude huisgenoten nog meer…

Maar het kan ook zo:

1. Je vermant je, slaat je door alle problemen heen en je houdt je gedeisd tot alles voorbij is. Nepeta of valeriaan wil daarbij nog wel eens helpen.
2. Als je in je nieuwe huis bent aangekomen, ga je helpen met de inrichting ervan. Geef aan waar je voerbakje komt te staan en wat de beste plek is voor kattenbakken, zorg ervoor dat je het beste slaapplekje in huis claimt en verken het huis zorgvuldig. Daar heb je minstens een maand of twee voor nodig. Dat komt dan goed uit, want ondertussen is het winter, weet je nog? Dus dan kun je maar het beste in de buurt van de kachel blijven. Bovendien moet je eerst het huis helemaal kennen voor je buiten aan de gang kunt gaan.
3. Daarna kun je voorzichtig beginnen met het verkennen van je nieuwe buitengebied. Begin gelijk met het markeren van belangrijke plekken en maak je mens duidelijk dat er vlakbij het huis een flink aantal potten met verse Nepeta moeten worden neergezet. Begin ook direct met het wegjagen van ongewenste soortgenoten want ze moeten wel leren wat jouw territorium is, heh? Nou en of. En als het voorjaar is, ben je helemaal gewend aan je nieuwe huis en je nieuwe omgeving.
4. Schrijf je bevindingen (met hulp van je mens) van je af en stuur ze op naar het Katblad. Dat heet een win-winsituatie.

Nou Bram, het is nu verder aan jou.

We wensen je heel veel wijsheid toe bij het maken van je keuze!

Sterkte!

Namens de redactie,

Mevrouw Katblad.

Belazerd!

Misschien heeft u er wat van gemerkt de laatste paar weken, maar in elk geval is mevrouw Katblad momenteel niet zo blij.
De timmerman die wij in dienst hadden genomen (ja, hadden!), bleek geen verstand van zaken te hebben. Of wellicht helemaal geen verstand "at all", wie zal het zeggen.
Wij hadden hem ingehuurd om diverse kleine lekkage-problemen van onze daken op te lossen. De oorzaken van deze lekkages hadden wij in kaart laten brengen door "de Huizenarts" van de Vereniging Eigen Huis, en de punten die werden genoemd in het rapport zouden worden aangepakt door de timmerman. Het viel ons al op dat deze meneer timmerman meer aan het "bestellingen doen" was dan daadwerkelijk aan de slag, maar vonden dat wij niet te snel mochten oordelen en rustig moesten afwachten op het uiteindelijke resultaat. Wel, die timmerman was aanvankelijk inderdaad druk bezig geweest aan het keukendak en de koepel, maar had blijkbaar wat dingetjes over het hoofd gezien. Resultaat: nog meer lekkages, water dat via de afzuigkap op het gascomfort stroomde en een zwaar beschadigd plafond in de keuken. De timmerman had namelijk alle afvoerpijpen van het hoger gelegen dak weggehaald zodat het regenwater van drie huizen bij ons op de keuken kletterde. Nachten niet geslapen van het lawaai en van het gedrup.....

De timmerman zou zich ook ontfermen over ons hoger gelegen pannendak en het dakje van een aanbouw (naast het keukendak). De oude pannen werden opgestapeld op het dak van de buurvrouw en de zakken afval van het opbouwdakje werden daar ook gemakshalve maar neergezet.
Wij drongen erop aan om dit afval en de pannen te verwijderen, en de timmerman verklaarde op een gegeven moment dat hij het puin had weggehaald.
Bij nader inzien stond de zooi er dus nog.
Ondertussen hadden wij een rekening gekregen van 2000 euro aan materialen, en die hebben wij in goed vertrouwen betaald.
Nu blijkt dus dat het pannendak bij lange na nog niet af is. Het nieuwe, platte dak van onze aanbouw heeft een dusdanige kuil dat er een diepe vijver op achterblijft na een fikse regenbui. De regenpijpen zijn teruggezet, maar dusdanig dat het water rechtstreeks regen de  houten betimmering stroomt in plaats van op het lager gelegen dak. Een kind kan nog zien dat dit niet de slimste oplossing is.
Mevrouw Katblad heeft tenslotte deze timmerman de deur gewezen. Hij had ondertussen al meer schade veroorzaakt dan verbeteringen aangebracht, en heeft het gedurende een paar maanden gepresteerd om maar een paar uur arbeid te leveren en dus meer afwezig dan aanwezig te zijn.
Pikant detail: deze timmerman was ook verantwoordelijk voor het koolmonoxide-incident waarover wij al eerder schreven.
Wij zijn dus gewoon grofweg belazerd door deze klojo.

Nieuw tuimelraam op zolder, niet passend, niet afgewerkt.

Wel, toen de timmerman voor de zoveelste keer een mail had gestuurd dat hij een andere klus moest laten voorgaan en er weer een week voorbij ging, werd mevrouw Katblad des duivels.
Het gedane werk was ver beneden niveau, alsmaar meer narigheid en lekkages, meneer hield zich aan geen enkele afspraak dus: opdonderen!

Nu zitten wij dus met een hoop onafgemaakte klussen en zijn een stuk armer geworden (qua geld en tevredenheid). Maar we zijn opgelucht dat deze man niet meer ons huis verder komt vernielen. Ook belangrijk: Japekop is eveneens erg blij dat dit figuur niet meer over de vloer komt, want af en toe een uurtje werken en lawaai maken, schopt je hele leven in de war en daar moest Japie dus van braken. De Boez liet zich overigens ook niet zien zolang deze knakker over de vloer kwam, al was het alleen maar om koffie te drinken en shaggies te roken.

Ja, inderdaad, we zijn een hoop geld kwijt en het huis ligt nog steeds half open. We zijn naarstig op zoek naar een oplossing (andere timmerman en/of dakdakker), en daarnaast beraden we ons over een aanklacht en het indienen van een schadevergoeding. Maar één en ander gaat je sowieso beslist niet in de koude kleren zitten!
In elk geval voelt mevrouw K. zich dus behoorlijk belazerd, en daardoor gaat het schrijven van verhaaltjes haar wat moeilijker af......