Mama Guusje en haar kits

Dit lieve grietje is nog een beetje op haar hoede.

Dit manneke, met zijn lekkere bolle snoet, begint al aardig los te komen.

Dit knulletje is lekker nieuwsgierig en is al een paar keer uit de bench geklommen 

Dit grietje kijkt, net als haar cypers/witte zusje nog wat de kat uit de boom.

Dit grietje is de meest brutale van allemaal en is ook al een paar keer uit de bench geklauterd.

Een balletje met belletje is best wel een beetje spannend de eerste keer.

Mama Guusje veilig in haar holletje. Daar zit zij als ik in de kamer ben.

Rechts het holletje waar mama Guusje in zit.

Wilma

Nieuwe bewoners van Wilma's opvang!

Maandagochtend was het dan weer zover. Het eerste telefoontje dit jaar van het asiel.

Dit zijn ook de eerste kittens die zij binnen krijgen dit jaar en omdat mama Guusje nogal bang is krijg ik de primeur.

Mama Guusje bij aankomst in de kattenkamer.

 

En dit is haar vijfling. Aan de gewichten te zien zijn ze rond de drie weken oud.

 Ze zien er heel erg goed en gezond uit, dus Guusje zorgt goed voor ze.

En bang zijn de kleintjes zeker niet. Ze vinden het heerlijk om aandacht te krijgen. 

Wilma

Romero krijgt eindelijk de ruimte

Het heeft even geduurd, maar Romero heeft nu dan toch een voor hem perfect adres gevonden: een boerderij "in the middle of nowhere", midden tussen de weilanden. Hij mag daar lekker muizen vangen, en buiten rondstruinen zoveel hij wil, maar mag ook naar binnen als hij dat fijn vindt. Voorlopig moet hij natuurlijk nog even binnen blijven, om goed aan zijn nieuwe onderkomen te kunnen wennen.

Hij mag vrij rondlopen in de deel, de werkkamer en boven, dus mocht hij ooit aandrang krijgen bij zijn nieuwe mensen op bed te willen slapen, dan is dat geen probleem, dat deed hun vorige kat ook (lees onderstaande reactie van één van zijn nieuwe mensen!!!). In het 'leefgedeelte' van de boerderij wonen twee enorme lobbessen van honden, maar die zijn katten gewend. En Romero zal tijdens zijn zwerversbestaan wel geleerd hebben honden te ontwijken als hij daar niet van gediend is.

Romero's nieuwe mensen hadden hem op internet zien staan en hij stond bovenaan hun lijstje van 'te bezichtigen' katten, toen ze eind vorige week een kat kwamen uitzoeken.

De foto's bij dit stukje zijn van vorig jaar augustus/september in mijn tuin (door het raam genomen).

 

Nog ander kort nieuws uit het asiel: Demas zijn tanden zijn eindelijk getrokken. Hij heeft er niet veel meer over, want zijn gebit bleek er nog erger aan toe dan men in eerste instantie had gedacht. Hij zit nu niet meer in de ziekenboeg, maar in één van de kattenhallen en hij vindt het heerlijk om lekker los te lopen en te klimmen op de krabpalen. Het is ook een echte knuffelaar.

Myla zit weer in 'Katblad-hok' nr 14.

 

Katja

 

Fraai standbeeld in de tuin

Vanmiddag toen ik thuiskwam van een ochtendje vogels kijken vond ik dit standbeeld in de tuin. Zodra ik de deur wilde openen, kwam het plots tot leven en sprong de tuin uit! Ik heb de indruk dat het een vriendje van Poema is.

Hans

Tweede paasdag van Pippi en Pluis

1 april: Vandaag de poezen weer voor het eerst na de sterilisatie naar buiten gelaten.

Ze waren eerst heel voorzichtig, maar dat was snel over.

 

Pippi heeft iets met water en viste er planten uit waar ze mee ging lopen.Dat doet ze ook met bijvoorbeeld sperziebonen uit een emmer of planten uit het aquarium. Ze klom ook op de schutting en sprong naar de garage van de buren.

 

Pluis kijkt naar vogels. Ze klimt minder.

 

Verder struinden ze rond.

Ze zijn nog steeds erg verschillend van karakter, maar wel beide knuffelkatten, waarmee je alles kan doen zonder dat ze krabben of bijten.

3 april: Op dit moment is er iemand laminaat aan het leggen boven, dus deed ik ze naar buiten.

Pippi vindt het heerlijk, ook zonder ons erbij.

Pluis vindt het te eng met die wind ook. Ze vond de weg naar binnen via het kattenluik en via de kamerdeur en is al weer binnen. Pippi maakt zich uit de voeten als ik haar nader. Ze springt zo op de garage vanaf beneden. Dat kan Pluis niet in één keer, wel via de schutting.

Binnen is Pluis de baas met spelletjes.Ze is altijd sneller.

Kortom, we genieten nog elke dag. Nu wel spannend als ze buiten zijn.

 

Truus

Wulk ziet ze vliegen

Wat zie ik daar voor kriebelbeestje?

Of kwam het nou daarboven vandaan? (niet dus, het was een zilvervisje en daarna zag hij ze vliegen-een duif dus)

 En dan slapen...lekker warm met mijn grote vriend.

Ingestuurd door Saskia

Nieuws over Romero en Demas in het asiel



Romero is vorige week gecastreerd en zit nu in één van de hallen met 'plaatsbare' katten. In deze hal zit maar één andere kat, Parthos en om de beurt hebben zij de hele hal, met krabpalen en buitenruimte voor zich alleen. Daardoor is de 'gevangenschap' voor Romero wat beter te verdragen dan in de quarantaine. Zijn hok is hier trouwens ook twee keer zo groot. Waarschijnlijk gaat hij in de loop van de week naar een manege toe, waar er een lekkere zolder met schuilplekjes met dekens en stro is voor katten die gezelschap van mensen niet zo erg belangrijk vinden.
 

Romero zit nog in de hal omdat men het met hem toch even wilde aankijken: hij leek wel wat aanhaliger te worden, dus misschien dat hij toch eventueel wel in een 'echt' huis zou kunnen intrekken. Zijn 'humeur' is wat lastig in te schatten omdat hij tijdens het kopjes geven of aaien wel de hele tijd loopt te grommen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Demas zit nog steeds in 'schuilhut' nummer 5 in de ziekenboeg. Binnenkort gaan zijn hoektanden dan eindelijk getrokken worden, want de wonden waarmee hij gevonden was en de 'likwonden' die hij daarna kreeg zijn hersteld. Hij staat nu ook op de lijst op internet, zodat hij alvast door liefhebbers besproken kan worden. Op deze foto kunt u dan toch zijn aandoenlijke 'draculatandjes' nog een keer bewonderen.

 

 

 

 

 

 

 

 

Katja

foto's bij dit stukje komen uit de lijst met plaatsbare katten op dierenasiels.com

Myla in schuilhut nummer 14

Myla heeft nog steeds een stukje in de bijlage tegoed: ze zat inmiddels alweer bijna twee maanden in adoptiehok nr 14 in de kattenhal en eindelijk heb ik vorige week eens geprobeerd haar op de foto te zetten. Erg goed wilde dat niet lukken, want daarvoor is dit een veel te drukke tante. Ze loopt van hot naar her en springt dan weer eens op een krabpaal, zodra je dat wil fotograferen, natuurlijk er meteen weer af en weer meteen op een andere enzovoort, enzovoort...

.Myla is een vondeling en wordt geschat op twee jaar.

Ze is heel speels en druk, ze was in deze hal gezet samen met wat andere katten die tegelijk 'los' konden spelen, maar toch blijkt zij voor de meeste katten een beetje te overrompelend over te komen.

Aaien vindt ze wel leuk, maar van oppakken is ze niet gediend en daarom was het erg lastig haar in haar hok terug te zetten, ze maakte daar een soort 'pak me dan als je kan'-spelletje van. Nu wordt haar eten bewaard tot het moment dat ze terug moet in haar hokje, als het bakje dan in haar hok wordt gezet, springt ze er namelijk vanzelf in. Laatst hoefde Myla eigenlijk niet terug in haar hok toen ze eten kreeg en zette de verzorgster het voerbakje voor haar op de grond, maar Myla sprong in haar hok en bleef daar staan wachten tot haar bakje geserveerd werd. Je moet je blijkbaar wel een beetje aan haar regels houden.

Eigenlijk is dit stukje een beetje 'mosterd na de maaltijd', want Myla heeft vandaag een ander hok in de hal gekregen en zit dus niet meer in het door het Leidsch Katblad gesponsorde hok. Dat komt waarschijnlijk omdat er op het moment zo weinig katten in de hal zitten, dat van de gelegenheid gebruik kan worden gemaakt bepaalde hokken een grote (extra) schoonmaakbeurt buiten met de hogedrukspuit te geven.

Er zitten trouwens wél heel veel katten in quarantaine op het moment, zoveel zelfs dat één van de pensions tijdelijk als quarantaineruimte in gebruik is.

 

Katja

 

Toch is het een professionele fotograaf wel gelukt Myla stil te laten po(e)seren voor een foto-shoot, kijk maar eens welke foto's Sanne van de Berg van haar en enkele andere katten in Stevenshage maakte.

 

 

Korte berichten uit het asiel

Het asiel ontving deze week berichten over twee ex-bewoners van de 'Katblad-schuilhut' in de ziekenboeg, Scout en Jameson.

Over Scout:
Met Scout en Sando gaat het heel goed! Ze zijn samen met 3 andere katten. Als ik op de boerderij kom schiet Sando snel weg. Scout juist niet, als ik hem roep komt hij meteen aanrennen, dan blijft hij de hele dag achter me aan lopen. Zelfs als ik op mijn paard aan het rijden ben, rent hij rondjes mee in de bak. En als die me even kwijt is miauwt die het hele erf rond! Hij blijft wel altijd op een klein afstandje... helaas want ik wil zo graag met 'm knuffelen! Over Sando valt niet zo veel te vertellen, maar hij ziet er goed uit!   

 

Over Jameson:

Ik wil even laten weten, dat James (voorheen Jameson) het erg goed doet bij ons. Hij was snel gewend, vindt het heerlijk om geaaid te worden en is ook gek op spelen. Ook onze jongste dochter die eerst nog een beetje angstig was, is nu zijn grote vriendin.

Surprise!

Verrassing dus... Terwijl ik vorige week zaterdag een emmer liet vol lopen met warm water om de hokken van quarantaine C in het asiel te gaan uitboenen, stond ik zo eens te kijken wie die die week binnengekomen ongecastreerde kater was, van wie de stank mij tegemoet was gekomen zodra ik de deur had opengedaan.

Vanuit hokje C4 (op ooghoogte) zat mij een enorme kater aan te staren met flinke wangen. Marlies (de kattenverzorgster) had me al verteld dat dit een kater was die heel graag uit zijn hokje wilde en als hij los liep eigenlijk niet zo geinteresseerd was in aaien, maar vooral in de deur, waar hij namelijk heel graag door 'naar buiten' wilde.  De kat keek me vanuit z'n hokje heel doordringend aan en ineens begon het me te dagen dat ik hem al kende. Hij leek namelijk precies op de 'zwerfkater' die regelmatig bij mij in de tuin loopt. Maar ja, er zijn natuurlijk heel veel katten met zo'n leuk wit snuitje, en de combinatie met stevige wangen zal ook wel vaker voorkomen. Kortom, toen ik na een 'miscommunicatie' begrepen had dat deze kat uit de duinen afkomstig was, was ik er ondertussen van overtuigd dat hij alleen maar erg léék op de kat uit mijn tuin.

(De foto's bij dit stukje heb ik trouwens pas deze zaterdag gemaakt, dus een week nadat dit verhaal zich afspeelt)

 

Hij was verschrikkelijk onrustig in zijn hokje en miauwde aan één stuk door. Af en toe deed hij een uitbraakpoging, waarbij hij heftig aan de tralies klauwde en zijn neus ertussendoor probeerde te wringen.

Op een gegeven moment lag hij zelfs op zijn zij te 'rennen' terwijl hij heel kunstig de kattenbak rondjes liet draaien tussen zijn voor- en achterpoten. 't Zag er vrij spectaculair uit, maar 't was natuurlijk allemaal erg zielig.

Toen hij aan de beurt was om een schone kattenbak te krijgen, sprong hij ook onmiddellijk op de grond en begon bij de deur heen en weer te lopen en hard te miauwen.

 

Hij leek me wat slanker dan de zwerver, 't was me bij de zwerver ook nooit zo opgevallen dat ie zo sierlijk er uit kon zien. Maar als ik hem aaide gromde hij wel precies hetzelfde, zo'n hele lange mopperende grauw, die maar door gaat.

Toen zijn hokje weer schoon was kon ik hem onder protest snel terugzetten.

Hij deed nog een 'uitbraakpoging' maar viel daarna letterlijk 'uitgevloerd' in slaap.

Ik had natuurlijk wel goed bestudeerd hoe precies het zwart om zijn ogen was verdeeld, en hoe het wit assymetrisch in een puntje uitliep enzo. Dus toen ik thuis kwam pakte ik meteen de foto's erbij die ik de afgelopen maanden van de zwerver heb gemaakt en ik vond onder andere deze:

Deze foto is van december 2012 en blijkbaar is de kater
de afgelopen maanden alweer een stuk afgevallen

Ik stuurde de foto per e-mail aan Marlies met de tekst "Ik begin toch weer te twijfelen, heb jij niet een foto van C4 dat ik ze naast elkaar kan leggen?" en kreeg meteen antwoord "Ja hoor, dit is C4". De kat bleek ook helemaal niet uit de duinen te komen, maar door iemand van de straat te zijn gehaald hier ongeveer 200 meter vandaan. Iemand die dus wat doortastender is dan ik, ik liep immers al maanden te twijfelen of ik de kat zou proberen te vangen, omdat ik dacht dat hij misschien toch nog een 'baasje' had, omdat ik hem oktober 2009 zo in mijn tuin had gefotografeerd, met boerenzakdoekjeshalsbandje:

Wie er behalve ik, ook erg blij zijn dat Romero (zoals hij nu heet in het asiel) straks een nieuw adres gaat krijgen, zijn mijn buurvrouw en Mimi haar kat. Romero was de laatste weken namelijk herhaaldelijk door Mimi's kattenluik naar binnen geglipt en had de hele woonkamer vol gesproeid. En Mimi de kamer uit gejaagd. Vandaar dat het luikje al een week op slot zat en Mimi dientengevolge verplicht binnen moest blijven. Die kan nu dus weer lekker buiten door de sneeuw springen, heerlijk!

 

Romero zal daar helaas voor hem nog even mee moeten wachten tot hij gecastreerd is. Dan krijgt hij hopelijk snel een nieuw dak boven zijn hoofd met vrije in- en uitloop bij een manege of (kinder-)boerderij.

 

Toegevoegd op 20 maart 2013: Romero is inmiddels gecastreerd en er wordt even aangekeken of hij toch misschien bij mensen 'thuis' geplaatst kan worden. Zo niet, dan mag hij naar een manege: hij staat inmiddels op de lijst met plaatsbare katten.

 

Katja 

Ton op facebook Stevenshage

Foto van facebook Dierentehuis Stevenshage,
 door de mensen van Ton gemaakt

Op de facebook van dierentehuis Stevenshage staat een berichtje over Ton, die in oktober 2012 in het door het Leidsch Katblad gesponsorde hok in de ziekenboeg zat.

Het gaat heel goed met hem. Als je de links aanklikt, kan je nog meer lezen over Tons verleden binnen en buiten het asiel.

Wat een prachtige kat is Ton geworden!

 

Katja

Demas in de ziekenboeg (nu met foto's)

Nieuws uit het asiel:

Nadat 'schuilhut' 5 (het door het Leidsch Katblad gesponsorde hokje in de ziekenboeg) een paar weken leeg had gestaan, nadat Jameson geplaatst was rond begin februari, heeft inmiddels een nieuwe kat er zijn intrek genomen.
Demas zit sinds 20 februari in het asiel en nu ongeveer een week in de ziekenboeg. Hij is in Oude Wetering gevonden en had een insnijding van een vlooienband onder zijn 'oksel'. Dat wil zeggen dat hij een vlooienband heeft gedragen en geprobeerd heeft die af te doen, waarbij hij met één van zijn voorpoten in de band is blijven steken. En vervolgens heeft hij hier zolang mee rondgehobbeld dat er een wond is ontstaan onder zijn oksel. Toen hij gevonden werd was hij de vlooienband inmiddels kwijt.
Zijn eerste dagen hoestte Demas flink en daarom is besloten hem in de ziekenboeg te zetten voor het geval hij niesziekte onder de leden zou hebben. Gelukkig voor hem is de hoest nu over, maar nu heeft hij de pech dat hij de ziekenboeg deelt met een andere kat die wel echt niesziekte heeft, dus waarschijnlijk zal hij daar moeten blijven tot hij geadopteerd kan worden of totdat de andere kat ook lang genoeg symptoomvrij is om naar de kattenhal te kunnen.
Toen ik Demas voor het eerst zag viel me meteen aan hem op dat hij duidelijk zichtbare hoektanden uit zijn bekkie had steken, wat wel een schattig Dracula-effect geeft. Het schijnt dat zijn hoektanden ook ontstoken zijn, dus of één en ander met elkaar te maken heeft? Er wordt nog gekeken wat er met de tanden moet gebeuren. Voorlopig krijgt hij er medicatie voor. Hij is ongeveer acht jaar oud.
 
In adoptiehok 14 in de kattenhal zit nog steeds Myla op een eigen huis te wachten.

Aanvulling 9 maart 2013:
Ik hoorde vandaag dat Demas' hoektanden eigenlijk deze week al getrokken zouden gaan worden, maar omdat hij zo 'slim' was om zijn flank of de herstellende wond onder zijn oksel helemaal kaal te gaan likken afgelopen week, moet hij nu eerst daarvan weer een beetje herstelllen, met een kapje om.

Ik heb helaas zijn 'dracula-tandjes' niet kunnen vereeuwigen op de foto, alhoewel als je heel goed kijkt...

Omdat één van de andere vrijwilligers Demas vandaag aan het verzorgen was (en twee personen echt niet passen in de ziekenboeg), zijn de foto's (met flits) door een glazen raam heen genomen, vandaar de rare vlekjes op de foto.

Katja

Is dit nodig?

 Rissa: Is dit nodig?

Rissa: Nou ja, als dat jou blij maakt...

Zal Wilma in de toekomst nog kittens kunnen opvangen?

Afgelopen week kregen wij een alarmerend bericht van Wilma.

Zoals veel lezers al weten vangt Wilma thuis zwerfkittens op voor dierenasiel Crailo te Hilversum. Omdat Wilma en Mevrouw Katblad elkaar via via kennen, zijn er inmiddels al een aantal van die kittens uiteindelijk in de Katbladbuurt terecht gekomen: De Boez, Gizmo, Igor en Mickie.
Wilma schreef dat zij misschien binnenkort geen kittens meer voor het asiel zal kunnen opvangen, omdat er dan geen zwerfkatten meer door asiel Crailo opgevangen mogen worden!

Het asiel Crailo is hard toe aan nieuwbouw, de gebouwen zijn versleten. Nu schijnen de gemeenten gemeenten Hilversum, Huizen, Bussum, Weesp, Naarden, Baarn, Lage Vuursche, Muiden, Muiderberg, Eemnes, Laren, Blaricum, Loosdrecht, Ankeveen, ‘s Graveland, Kortenhoef en Nederhorst den Berg waarvoor Crailo tot nu toe altijd de zwerfdieren opgevangen heeft, bedacht te hebben dat het goedkoper is de zwerfdieren voortaan buiten de regio in Amersfoort onder te brengen. Van de straat gehaalde zwerfdieren zouden dan eerst drie dagen in Naarden worden opgevangen, waarna ze dan naar Amerfoort zouden worden overgebracht. Hier kan men meer hierover lezen.
Dierenvrienden uit de Gooi- en Vechtstreek hebben nu een petitie opgezet om te proberen de  gemeenten over te halen de zwerfdierenopvang toch binnen de regio en dus in asiel Crailo voort te zetten: http://www.hetgooischezwerfdier.nl/petitie/ 

Lezers van het Katblad die al dat extra gesleep met de zwerfdieren ook willen voorkomen en die natuurlijk graag de wederwaardigheden van de kittens in Wilma's Opvang willen blijven volgen kunnen natuurlijk ook allemaal de petitie tekenen!

 

 

 

 

 

Tummy overleden...

Afgelopen zondag kreeg Mevrouw Katblad onderstaande mail van Marjon en Angelo:

Hallo allemaal,

We wilden jullie met dit mailtje even laten weten dat Tummy aan zijn reis naar het einde van de regenboog is begonnen.
De afgelopen week ging het al steeds slechter met hem en donderdagavond begon hij erg onrustig te worden en kon zijn draai niet vinden. Maar tot vrijdagnacht kon hij nog genieten van allerlei kleine dingetjes, zoals lekker onder de douche met de douchekop en water spelen, even buiten rondlopen en tot vrijdagochtend heeft hij nog genoten van lekker eten. Echter vrijdagnacht merkten wij dat de frustraties begonnen toe te slaan omdat zijn lichaam niet meer deed wat hij wou. En gisterenochtend kon hij ook niet meer genieten van de douche. Hij was moe en op. Daarop hebben wij besloten om de dierenarts te bellen en hem niet langer te laten lijden. Gisterenochtend hebben wij hem dan ook laten inslapen. Hij is veel ouder geworden dan wij ooit hadden verwacht, maar toch missen wij hem ontzettend en zijn erg verdietig omdat hij niet meer bij ons is. Maar wij weten zeker dat hij zal genieten aan het einde van de regenboog met zijn grote vriend Myrhki en met de anderen die hem voor zijn gegaan.

We hebben een blog geschreven met het hele verhaal, voor wie meer wil lezen: http://marjoos2.blogspot.nl/

Groetjes, Angelo en Marjon

 

Wij wensen Marjon en Angelo heel veel sterkte met het verdriet om het verlies van Tummy. Jullie hebben gelukkig lang van hem mogen genieten, maar dat maakt het gemis er niet makkelijker op.

Het is een mooi blog wat jullie als herinnering geschreven hebben.

 

Bovenstaande foto van Tummy is van 4 jaar geleden, toen Marjon en Angelo met hun vijf katten nog bij de Kruidentuin woonden.

Schuilen

Ook deze winter heb ik de schuilhut voor onbehuisden en nachtbrakers weer in mijn tuin opgebouwd, dit keer op een iets meer beschutte plek in mijn tuin, waarop ik helaas niet vanuit mijn raam zicht kan houden.

Ik heb de hut ongeveer eind december neergezet, in een periode waarin mijn tuin herhaaldelijk bezocht werd door een ongecastreerde kater, waarover ik twijfel of hij wel een huis heeft (vanwege zijn 'ongecastreerdheid' dus, omdat het mij onwaarschijnlijk lijkt dat men zo een rondsproeiende, stinkende kater in huis zou houden). Toch is dit ook geen 'echte' zwerfkat, want ik ontdekte tussen mijn foto's van kattenkruidbezoekers een foto van dezelfde kater, genomen in 2009, waarop hij een schattig halsbandje met een boerenzakdoekje om heeft. Hij zal toen waarschijnlijk rond een jaar oud zijn geweest, want hij had nog niet de enorme wangen van een ongecastreerde kater ontwikkeld.

Rissa is niet zo blij met de bezoekjes van deze kater.                                En nee, dit is niet dezelfde kat die vorige winter gebruik maakte van de schuilhut. Dat was namelijk Jip, de kat die vrijwillig zijn bovenhuis verderop in mijn straat verlaten had, en die eigenlijk vrij snel nadat hij enige nachten in de schuilhut had doorgebracht in december 2011, zijn intrek mocht nemen bij één van mijn buren.

 

 

Zodra de hut geïnstalleerd was werd hij in gebruik genomen door de kater met de dikke wangen. Het sneeuwde toen nog niet, maar het was erg regenachtig en het droge stro werd blijkbaar erg op prijs gesteld.

 

De kater maakt nog regelmatig gebruik van de schuilhut, maar heeft gelukkig nog wat andere schuilplekken of misschien toch ook wel een huis, want hij overnacht lang niet elke nacht in mijn tuin.

 

Katja