Laatste kans!!!

Onder de donateurs wordt dit kattenkruidkussentje
met bijbehorend dekentje verloot!
Actie geldig tot 1 september 2014

Inzameling voor inrichting van nieuwbouw asiel Stevenshage

 

(zie onderstaand bericht)

Inzameling voor inrichting van nieuwbouw asiel Stevenshage

De verbouwing van het Leidse dierenasiel Stevenshage nadert voltooiïng. De eerste katten hebben inmiddels al hun intrek genomen in de nieuwe pensionruimtes.




foto van de facebook van asiel Stevenshage

Toch wordt er nog steeds geld ingezameld, onder andere voor de inrichting van de kattenhallen en buitenrennen met mooie krabpalen, klimmeubels enzovoort.

Voor elke kattenhal wordt ook een zitbankje/opbergkist voor kleedjes gemaakt.
Laten wij proberen met elkaar namens Het Leidsch Katblad één of meerdere bankjes te sponsoren!

Doneren kan via de
speciale actiepagina van het Leidsch Katblad.
(aanklikbaar dus)

Onder de donateurs verloot ik één van onze beroemde/beruchte Leidsch-Katblad-kattenkruidkussentjes met bijbehorend 'stijlvol' kattenkleedje.

Boez met kattenkruidkussentje

Om via de actiepagina te doneren moet je naam en e-mailadres opgeven. Je kan wel kiezen om anoniem te doneren zodat je naam niet op de actiepagina te zien is. E-mailadres wordt sowieso niet vermeld op de actiepagina. Ik heb ook geen inzage in de e-mailadressen, dus om mee te doen met de verloting is wel een naam noodzakelijk (je kan natuurlijk ook kiezen om alleen de eerste letter van je achternaam te vermelden, of je kan een schuilnaam gebruiken). Ik zal de verloting houden onder de donateurs die voor 1 september op de actiepagina vermeld staan. Ik zal dan in een nieuw bericht in deze bijlage de 'naam' van de 'gelukkige' vermelden, zodat deze persoon via het e-mailadres van Het Leidsch Katblad zijn/haar adresgegevens voor toezending kan doorgeven.

Katja (redactie bijlage Het Leidsch Katblad)

Kala (verdrietige update)

Update van dinsdag 19 augustus:

Dit keer maar even geen foto's. Afgelopen vrijdag werd Kala ziek. Overgeven, diarree en niesen. Ik heb dit al eens eerder mee gemaakt en wist dat dit niet goed was voor de kittens. Gisteravond en vanmorgen vroeg zijn er twee kittens geboren. Helaas hebben ze het allebei niet overleefd. Kala is inmiddels weer terug in het asiel, waar ze vanmorgen nagekeken is door de dierenarts. Geen happy end dit keer.

Wilma

 

Dit was het oorspronkelijke bericht (op 10 augustus ontvangen door de redactie):

En dit is Kala. Zij is samen met een andere poes (zusje?) naar het asiel gebracht. Het verhaal is dat die persoon ze allebei gevonden heeft, ze in huis genomen heeft en diverse instanties heeft gebeld en gemaild om achter een eventuele eigenaar te komen. Maar nu moest zij voor haar werk weer een tijdje van huis weg en kon daarom niet meer voor ze zorgen. Kala bleek hoog zwanger te zijn, vandaar dat zij nu bij mij is.

Aan de andere poes was niks te merken, dus hopelijk is die niet zwanger.

Er werd gezegd dat Kala wat schuw is, maar toen ik een doosje Temptations pakte, smolt zij als sneeuw voor de zon!

 

 

Wilma

Bram naar de eeuwige jachtvelden...

Vrijdag bereikte ons het verdrietige nieuws dat Bram is ingeslapen. Bram was de 'razende reporter' van de bijlage. Hij was al enige tijd ernstig ziek.

 

Cisca en de andere katten en blafbeesten heel veel sterkte toegewenst! 

 

 

 

Kretense terraskatten

Tijdens onze vakantie in Kreta kwamen we een hoop katten tegen.

Dit examplaar bewaakte het dorpje waar we verbleven. Dat gebeurde vooral door in de schaduw te liggen en de boel met de ogen open of dicht in de gaten te houden.

De buren van het resort hadden ook een poes, die in dienst was als terraskat bij het restaurant van het resort (het buitendeel). Poes had jongen, die allemaal in opleiding waren tot terraskat. Hoeveel jongen ze precies had weten we niet. Wij hebben er nooit meer dan 4 tegelijk gezien, maar andere gasten beweerden dat er 6 jongen waren (maar misschien konden die niet goed tellen...door de zon bevangen of door de raki). Overigens waren de jongen niet heel jong meer en konden ze al bijna naar hun eigen terrasje toe.
 

 
 

De laatste foto is door het hijmens gemaakt. De tig mislukte foto's (want jonge katjes zitten niet stil, ook niet in Kreta) die het zijmens maakte zullen we u besparen.

Annemieke

Pieper

Pieper - de zus van Iwan - die bij ons woont samen met broer Elrond, is onlangs gediagnostiseerd met suikerziekte.

 

Pieper dronk al een tijdje meer dan anders. Kwam door het warme weer zo dachten we - maar het bleef aanhouden en ze plaste ook steeds meer. Dus langs de dierenarts. Na bloedonderzoek was het snel duidelijk: torenhoge bloedglucose spiegel. Ook heeft Pieper helaas last van een complicatie van suiker die soms voorkomt bij katten: namelijk spierverzwakking van haar achterpoten. Dit kan mogelijk overgaan als de suikerspiegel genormaliseerd is, maar er is geen garantie...Afwachten dus.

 

In de tussentijd moesten we met Pieper naar de dierenarts om daar te leren insuline prikken. 

 Omdat Pieper begon te blazen naar de dierenarts nog voor de bak open gemaakt werd, besloot ze dat er een oefenobject nodig was: haar eigen blafbeest!

Deze schattige Jack Russel liet de dierenarts voordoen hoe het injecteren werkte en toen mochten de mensen van Pieper oefenen, eerst op de Jack Russel en toen op Pieper.

 

Pieper moet iedere dag 2 keer geprikt worden (om 8 uur en om 20 uur) met insuline. Dit gaat niet altijd even makkelijk - vooral 's avonds werkt ze niet goed mee. Maar het prikken gaat iedere keer gepaard met een kam en aaibeurt en dat vindt Pieper natuurlijk heel fijn.

Inmiddels zijn we een aantal dierenartsbezoeken verder en is de bloedsuiker van boven de 30 gezakt naar 15.5 (normaal voor katten is 2.5-8.5 - er is dus nog een weg te gaan).
Overigens had Pieper een paar jaar terug last van overgewicht (ze vindt de dieet brokken van Elrond (blaasdieet) namelijk heel erg lekker) - wat waarschijnlijk ten grondslag ligt aan de diabetes. Inmiddels is ze wel weer op een normaal gewicht overigens (met "dank" aan de diabetes).

 

Annemieke

Boefje

7 augustus:

Op dit moment logeert Boefje bij mij. Hij is op straat gevonden en is een beetje bang voor mensen.

De eerste week heeft hij in de kittenkooi doorgebracht, maar inmiddels heeft hij het hele huis en de buitenren tot zijn beschikking.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hij is van het begin af aan de dikste maatjes met Pixie en zet hier de boel op stelten.

 

Vrijwel de hele dag is hij aan het rennen, vliegen, spelen, mijn katten uitdagen en stoeien met Pixie. Tegen de avond wordt hij wat rustiger en komt hij zelfs op schoot liggen, want kroelen vindt hij inmiddels wel heel erg lekker, alleen heeft hij daar de rest van de dag absoluut geen tijd voor.

 

10 augustus:

Met Boefje gaat het heel erg goed. Hij is een enorme knuffel geworden, tenminste als hij daar tijd voor heeft, want man man, wat heeft dat mannetje een energie. 

Hij is klaar voor een eigen leventje. Ik ga hem deze week wegbrengen, zodat hij geplaatst kan worden.

 

 

 

 

 

 

 

 

Wilma

Straatkat

 Swiebertje verloochent zijn verleden als straatkat niet. Het liefst zit hij de hele dag buiten op straat. Als ik naar mijn werk ga zit hij al bij de voordeur. Maar een hele dag buiten als ik niet in de buurt ben heb ik liever niet, dus jaag ik hem de kamer terug in, wat hij met frisse tegenzin en onder luid geblaas doet.

Vorige week kwam ik een keer thuis en zat hij bij de voordeur op me te wachten. Enkele dagen later was dat weer het geval. Beide keren dacht ik dat hij toch aan mijn aandacht ontsnapt was, maar eigenlijk was ik er van overtuigd dat ik hem binnen had gehouden. Gisteren avond echter vertelde één van mijn buren, die een sleutel van mijn huis heeft, dat ze hem binnen had gelaten. Nu wist ik zeker dat ik hem binnen had gehouden!

 

 Meneer loopt dus via het overpad helemaal de straat uit om aan de voorkant van de huizen naar mijn voordeur te lopen en daar zijn vertrouwde stekkie in te nemen!

Hans

Laatste foto's drieling achtergehouden?

Al op 9 juli kregen we het volgende bericht van Wilma:

Nog een paar laatste fotootjes van deze drie moppies, want vrijdag gaan ze alweer verhuizen.
De grote beer is Balou en gaat in een gezinnetje met drie kinderen wonen. Heel gezellig dus!
Het grijze pluisje heet Pixie en komt mijn groep versterken.
Voor het kortharige manneke met de mooie ogen heeft zich helaas niemand gemeld. Hij zal dus via het asiel geplaatst gaan worden.

Wilma

Hopelijk zullen we af en toe nog eens wat foto's van Pixie (met de andere katten) in de bijlage kunnen bewonderen (red.)
 

Nieuwste mode?

Pluis heeft een wondje in haar nek, dat ze steeds open krabt. Een kraag zou precies op het wondje zitten.

Ik vond deze oplossing op internet.

De col deed het vandaag goed bij Pluis, maar ’s nachts laat ik het niet zitten. Omdat hij wat opgerekt is geraakt, kon ze bij het zich wassen bijna haar bek er onder krijgen, dat is te eng.

Morgen misschien de boord van een oude pyjamajas van katoen, maar alleen zolang we thuis zijn. Onder de col wordt het waarschijnlijk een beetje warm, en gaat het misschien nog eerder jeuken.

(In een volgende e-mail:) Ik heb nu mooiere boorden op de markt gekocht, witte. Omdat ze rafelden heb ik ze nu gezigzagd op de naaimachine. Pluis wordt wel wat wantrouwig van het gehannes.

Ik denk dat het wondje van buitenaf is ontstaan, misschien na verwijderen van een teek. Het is gelukkig niet groot, ½-1 cm doorsnee. Het ziet er mooi roze uit, nog niet ontstoken, gelukkig.

Truus

De redactie kreeg deze foto ook al meer dan een week geleden toegezonden, dus misschien zijn er allang nieuwe ontwikkelingen m.b.t. het wondje van Pluis. Zijn er lezers die (goede of slechte) ervaring hebben met de oplossing die Truus heeft gevonden? Zijn er nog tips?

Meer foto's van de drieling

Het halflangharige cyperse katertje gaat Balou heten, het halflangharige grijze poesje is misschien een blijvertje en wacht nog op een naam en het kortharige cyperse katertje is nog beschikbaar.

Wilma

(Bovenstaande foto's stuurde Wilma een week geleden al aan de bijlage.)

Die Dove Witte

Die Dove Witte wil zich graag voordoen als tuinkat. En vond het hoognodig dat er eens wat in de tuin gedaan werd. Ze was niet te spreken over dat kale gedoe.

Mevrouw is niet te spreken over het feit dat alles zo langzaam groeit. Zo gauw als de sprietjes wat voor gaan stellen gaat ze erop kauwen of op liggen. Ze is daar al een paar keer op aangesproken. Maar geen resultaat. Dat is haar idee van een fijne tuin. Groen is om op te vreten en op te liggen.

'Mens doe er eens wat aan want dit schiet niet op zo. Of ga ergens wat kopen. Ik wil groen, groen en nog eens groen.

Kijk dit lijkt er meer op. Het is natuurlijk nog helemaal geen lekkere lig- of vreettuin. Dat wordt het ook niet met al die tegels.
Het mens vindt dit fijner. Geen tot weinig onderhoud. Dat kan het mens lichamelijk niet meer opbrengen, zegt ze. Ze snapt er dus helemaal niks van. Daarom heb ik me ook als tuinkat opgeworpen. Alles wat ik opvreet en platlig, gaat gewoon door. Daar is dus geen werk aan.
Wie ik ben??? Ik ben de huisgenoot van Bram. En in de wandeling heet ik Die Dove Witte. Eigenlijk heet ik Dollie. Maar ik ben knetterdoof. Aangeboren. Het zal me dus een worst wezen hoe ik genoemd word. Trouwens worst heb ik liever dan gras. Maar dat terzijde.'

Bram ernstig ziek

Van de week bereikte het bericht de redactie dat onze razende reporter Bram ernstig ziek is. Wat er precies aan de hand is met hem is nog niet duidelijk, maar hij was al een tijd aan het kwakkelen en heeft nu ineens veel vocht in zijn buik. Deze vrijdag wordt hij verder onderzocht d.m.v. een echo of foto.

Zijn mens Cisca liet ons verder weten:
Bram gaat wel zijn gewone eigenwijze gang en is gewoon de hort op zoals vanouds. Hij is niet te houden en als hij niet goed in zijn vel zit is hij braafjes zielig thuis. Het zij zo. Het is een stoere kater en laat zijn leven echt niet zomaar vergallen.

Wij wensen Bram en Cisca heel veel sterkte en hopelijk kan Bram nog lang genieten van het ruige buitenleven en Cisca van Bram.

Drieling in Wilma's Opvang

Anderhalve week geleden al kreeg de redactie het volgende bericht van Wilma:

 

Afgelopen vrijdag zijn Britt en Ymke en de kittens van Ymke verhuisd. Alles is gelukkig goed gegaan.

Toen wij in de kantine van het asiel zaten te wachten op de komst van de dierenarts, kwam er een man van de dierenambulance binnen met drie kleine moppies. Gevonden in het bos...

 

En aangezien mijn kattenkamer (net) weer leeg was, heb ik deze hummeltjes mee naar huis genomen.

Inmiddels zijn ze diarree en vlovrij, voor de eerste keer ontwormd en hebben ze een lekker Biotexbadje gehad.

Ze zijn vrij mager, maar eten gelukkig goed. Ik schat ze op ongeveer vier weken oud.

 

 

 

 

 

 

 

Het kortharige cyperse katertje is inmiddels gereserveerd.

Binnenkort komt er iemand langs die hoogstwaarschijnlijk het grijze halflangharige poesje wil hebben en misschien ook het halflangharige cyperse katertje.

Ze houden erg van aanhalen en spinnen er dan lustig op los. Aan geluiden moeten ze duidelijk nog wel wennen. Ze schrokken zelfs van mijn stem.

Ik ben heel benieuwd hoe mooi deze weer gaan uitgroeien.

 

 

 

Wilma

Pippi en Pluis op avontuur

Met Pippi en Pluis gaat het prima. Ze zijn veel buiten, o.a. in de zandbak van de nabij gelegen opgebroken straat. Daar bleken ze achter een bestuurbare auto aan te rennen van buurkinderen, zo werd mij verteld.

Alleen Pluis heeft recent een spook gezien in de keuken of op de gang. 

Ze durft haast niet binnen te komen en eet liever buiten. Dat moet dus slijten. Mogelijk heeft het te maken met het vogeltje dat Pippi mee naar binnen had gebracht zondag. Die hebben we overigens gered in de gang waar het naar het licht van de voordeur vloog en door Pippi na een sprong van 2 meter werd teruggepakt.

Pluis had al eerder drempelvrees, mogelijk als gevolg van een stekend vliegbeest dat haar daar te pakken had genomen.

Pippi heeft ontdekt dat vogelvoedertafels heel geschikt zijn als zonnebank. Zodra wij daar vlakbij buiten zitten, gaat ze er gezellig bij liggen.


Groeten,
Truus

Afscheid van Mimi

De eerste foto die ik van haar maakte, in mei 2007. Ik woonde hier net en Mimi woonde bij mijn hoogbejaarde buurvrouw. Ze was een jaar of tien oud en was enige tijd daarvoor bij mijn buurvrouw ingetrokken, op de vlucht voor de drukte van een jong gezin in een portiekflat even verderop in de buurt. Ze had al toen al enige verhuizingen achter de rug (maak ik achteraf op uit haar vaccinatieboekje).

Dit is in mijn tuin, vier dagen voor ik haar heb laten inslapen. Ze ligt hier nog even van het buitenleven te genieten (zij het aan een lijntje). De week voor deze foto was ze erg ziek geweest, met koorts en niet willen of kunnen eten en drinken. Na dierenartsbezoek en behandeling voelde ze zich wel weer ietsje beter, maar wegens het ernstige nierfalen dat in januari al geconstateerd was, knapte ze toch niet meer echt op.
Ze at nauwelijks en dronk alleen wat slokjes als ik haar een glaasje water voorhield. Om haar verder aftakelen te besparen heb ik haar op vrijdag 23 mei laten inslapen.  
Ik had haar zo graag nog lekker willen verwennen na de treurige tijd die ze het laatste jaar voor het overlijden van mijn buurvrouw had meegemaakt...

 Katja

Voor degenen die tot nu toe de verhalen over Mimi's 'heldhaftige muizenvangactie' hebben gemist: hier de links naar de stukjes die ik in 2010 over haar schreef (als een zgn. 'poestuum' eerbetoon):
eerste deel
tweede deel

Britt en Ymke's eerste vier gaan verhuizen!

 Morgen gaan de vier oudsten verhuizen.

Abigail

Abigail en Hoover

Abigail en Ymke

Britt met 6 kittens

George

Hoover

Dit mannetje is nog beschikbaar

Loekie

Marcy

Marcy en Thom

Ymke en nn

Lincoln

Zal Ymke blij zijn dat ze het wat rustiger krijgt?