Update Ieniemienie en de sneeuwtijgers & co





Fotootje gekregen van de pleegmoeder van Ieniemienie.
Haar oogjes beginnen ook al open te gaan.

De kraamdoos werd te klein en dus liggen ze nu in de bench.

                        
Wilma

Het bijzondere nestje van Suki

Op vrijdag 9 september jl. kreeg ik deze
hoogzwangere "zwerf"poes in opvang.

Omdat ik haar een oosterlijk uiterlijk vond
 hebben, heb ik haar Suki genoemd.

Dinsdagochtend heel vroeg zag dit kleine Ieniemienietje
 het levenslicht. Ze woog maar 44 gram!

Het heeft ruim twee uur geduurd voordat
 ik haar eindelijk aan het drinken kreeg.

Op deze foto is heel goed te zien hoe klein ze was.

De hele dinsdag had de kleine het rijk alleen.

Toen ik woensdagochtend wakker werd,

 waren ze ineens met z'n drieën.

Heel apart die twee sneeuwtijgers bij zo'n zwarte mama.

Het verschil is groot tussen Ieniemienie en beide

 sneeuwtijgers met een normaal geboortegewicht.

Ik was net op tijd om de geboorte van nummer vier mee te maken.

Gezellig met z'n allen aan mama's melkbar.

Vlak na de geboorte van nummer vier ging

 het minder met kleine Ieniemienie.

Ze wilde niet meer bij Suki drinken en na een
 paar keer wilde ze ook geen flessenmelk meer.

Het leek er op alsof ze de moed op had gegeven ...



In de loop van de middag werd nummer vijf geboren

en leek er weer wat leven te komen in Ieniemienie.

Ze begon weer wat te drinken en wordt

nu geflest door een andere poezenmoeder.

Vlnr katertje, poesje, poesje, katertje.

Het viertal druk bezig met groeien, iets wat ze dan ook goed doen.

Tweede van boven meisje iCat en de onderste is meisje Google.

Zij hebben al gezamenlijk personeel.

Dit bericht zond Wilma zondag in. Later op die dag nog de volgende aanvulling:

Toevallig heb ik een paar uur geleden een reactie van de andere poezenmoeder gehad. Het gaat, naar omstandigheden, goed met Ieniemienie. Ze drinkt en woog vanmorgen 54 gram. Ze is dus sinds haar geboorte "al" 10 gram aangekomen.En wat ik zo leuk vond, ze kan nog steeds zo goed gillen als dat ze dinsdag bij mij deed zodra ze een tepel kwijt was.



Sofietje

Lief klein Sofietje meisje, je mocht maar 13 maanden oud worden.
Maar wat is er veel van je gehouden en van je genoten.
Wat was je lief! Hartverscheurend lief.
Je hoefde je naam maar te roepen en je spinde al.
Dol op knuffelen en altijd dicht in de buurt van Marlies.

Het doet pijn lieve schat, dat je zo plotseling uit het leven bent gerukt.
Je laat een enorme leegte achter en een diep verdriet.

Dank je wel klein poppetje, voor alle blije vrolijke dagen,
voor alle kattestreken die je ook uit haalde, vooral bovenop je medekat-bewoners springen!
En je zachte miauwtjes als je sliep en je werd even wakker. 

Lief klein Sofietje, we zullen je nooit vergeten.

Je leeft verder in ons hart.

Inge

Door Inge geschreven voor Marlies.
Sofietje werd buiten gevonden, dood. Er was niet aan haar te zien wat er met haar gebeurd was.

De redactie wenst de mensen van Sofietje en natuurlijk ook Inge heel veel sterkte. Heel verdrietig dat ze maar zo kort van Sofietje hebben kunnen genieten.

Nazomer in de tuin

Deze lieve kater komt bijna elke dag van mijn kattenkruid genieten. Hier ligt hij overigens tussen de blauwe druifjes. Hij woont verderop in de straat in een portiekflat. Maar is bijna dag en nacht buiten, uit vrije wil. Krijgt ook van allerlei mensen eten, omdat hij doet alsof hij nooit wat krijgt. Terwijl hij inmiddels zo zwaar wordt dat één van zijn buren dacht met een zwangere zwerfkat te maken te hebben. Zo was hij bijna opgebracht naar het asiel.

Katja

Het blijft lastig...

om goed uit te kienen hoe groot je iets moet breien als je het daarna laat vilten/krimpen in de wasmachine. Vorig jaar rond deze tijd breide ik een kattenmandje waar Faffie erg zijn best voor moest doen om er in te passen.

Deze week probeerde ik het nog eens. Ik moest een week verplicht thuiszitten wegens werkzaamheden door de woningbouwvereniging aan mijn dak en wist naast computeren, lezen en tv kijken niets anders te bedenken dan breien.

Faffie is erg tevreden met het resultaat. Ik ook wel, maar dan vooral over de kleur, niet over de maat...

Misschien ga ik hem nog wel een keer heel heet wassen. Het mandje dan, hè.

Katja

Mjammie!

Lotje had een spin gevangen. Toen ik erbij kwam met mijn fototoestel was zij er al mee klaar.
Caja en Igor mochten er verder mee spelen van haar; zij hebben het lijk later ook opgegeten.
Het was best een dikkerd, misschien kun je hem voor het effect nog een beetje opblazen.

Groetjes,
Ina

Zo groot genoeg, Ina ????

Dan hier het beeldverhaal:

Ceesje weer naar de dierenarts...

Zo ben je gezond,

zo ben je ziek. . . .

Amper een week na het bezoek aan de dierenarts moest Ceesje weer Ze had enorme irritatie aan haar achterste en liep telkens kleine plasjes te doen in de kamer. Dus naar de dierenarts! Blaasontsteking, bacterieel. Dus nu een antibiotica kuurtje. Gelukkig deed ze een plasje bij de dierenarts, anders had ze een nachtje moeten blijven. Dat heeft ze al eerder gedaan voor iets anders waar ook een urinemonster nodig was. Toen heeft ze pas na drie dagen geplast!

Hans

Waar is een nieuw aquarium voor ?

Ik heb voor het maken van foto's voor de natuurwidget op de site van Naturalis foto's nodig van waterbeestjes. De natuurwidget is een digitale scheurkalender die sinds januari 2010 op de Naturalis site staat. Oorspronkelijk als een extra'tje in het biodiversiteitjaar 2010, maar het gigantische succes heeft er toe geleid dat we er mee doorgaan. Ik lever foto's en verhaaltjes. Om wat leuke waterbeestjes te fotograferen heb ik besloten een aquarium aan te schaffen, waar Witte Singel beesten in komen. (Dus, Aaf, als je kreeften en krabben vindt, mag je ze komen brengen!)

Maandag schreef ik op mijn boodschappenlijstje: Kringloopwinkel, aquarium zoeken. Dinsdag zei mijn nieuwe collega tegen me: "Hans, ik heb een aquarium staan, is dat iets voor jou?" Mijn verbaasde antwoord was: Ik schrijf het gisteren op mijn boodschappenlijstje voor het weekend!".

Vandaag heb ik het ingericht. Ik was net 5 minuten klaar en toen bleek het zijn nut al te hebben: UITKIJKPOST!

 

Hans

Laatste foto's van Snuitje...

----- 12 maart 1991 - 10 augustus 2011 -----

Woensdag 10 augustus is Snuitje bij de dierenarts ingeslapen.

Haar hartje werkte niet goed meer waardoor ze steeds meer moeite kreeg met ademhalen. Ze heeft een goed en lang leven gehad en is ruim twintig jaar oud geworden, dus ik heb ontzettend geboft dat ik zo lang van haar heb mogen genieten.

Ze vond het heerlijk om vastgehouden en geknuffeld te worden en kon daar eigenlijk nooit genoeg van krijgen. De laatste tijd was ze flink dement en leek te vergeten dat ik er was zodra ze de andere kant op keek. Het was ontroerend hoe blij ze dan weer naar me miauwde of naar me toe kwam zodra ze me dan weer in de gaten had (al was dat 5 minuten na de vorige keer).

Ik mis haar ontzetttend.

Katja

Verzopen kater

Poema heeft niet op de buienradar gekeken!

Hans

Ceesje gezond!

15 augustus wordt Ceesje al weer 17, waarmee ze dus net iets jonger dan mevrouw Troy is. Ze werd de laatste tijd erg mager, vooral van achteren.

Dik is ze nooit geweest, zo mager en bovendien kaal bij haar achterste dat ik me ernstig zorgen ging maken. Dus van de week naar de dierenarts voor nier-, suiker- en schildkliercontrole. Ze moest ook ondergaan dat er een stukje nek kaalgeschoren werd. Wat ze niet leuk vond, maar toch gelaten onderging. Uit het bloedonderzoek bleek dat alle waarden wat hoog waren, maar binnen de bestaande normen. Voor de zekerheid is er nog een monster bloed naar een officieel laboratorium gestuurd (zal wel Utrecht wezen), woensdag hoor ik de uitslag. Het gewicht viel overigens ook heel erg mee. Ze was 2,8 kilo en in december vorig jaar bij de APK 3 kilo precies.

Overigens spreek ik haar naam uit als Seesje, ik heb haar destijds genoemd naar de burgemeester, Cees Goekoop. Maar de dierenartsassistente zei tegen me: “U mag naar binnen met Kees”. “Nou dat wordt wat” gaf ik als antwoord. De assistente keek me verbaasd aan. Mijn collega die als chauffeur dient als ik met de katten naar de dierenarts moet heet Kees!

Hans

Bouwvallige oude dame

Bouwevallige oude dame (dit woordgrapje van Hans lukt niet in de titel - red.)

De bioloog heeft van Mevrouw Katblad een compactcamera in bruikleen gekregen om de katten te kunnen fotograferen. Met de grote camera voor het Naturalis-werk lukt dat niet, voor alles ingesteld is zijn de katten weg.

Vandaag lag Ceesje in een nogal bouwvallige houding zich te wassen. Maar uit de foto’s blijkt dat de oude dame van 17 nog steeds heel erg lenig is. Ik zou het haar niet na doen om me in zulke bochten te wringen!

Hans

Boskat ?

Hallo Mevrouw Katblad,

deze boskat bleef doodstil staan toen hij me plotseling vlakbij zag komen bij de caravan in de duinen. Ik was bezig bloemetjes te fotograferen en dan ineens dit beeld voor mijn oog was ook een grote verrassing. Ik heb je krant daar gelezen, de enige actuele berichtgeving die ik kon ontvangen gelukkig.

Groetjes, Betty

Maxi...

Beste Katblad mensen,
Zoals jullie weten kijk ik geregeld in het LKB, en vind het erg leuk om te lezen en te zien. Ik ben de zus van Ina, het lieve mens van Iwan, Bonya, Igor, Kaja en Lotje.

Gisteren is onze darling Maxi ingeslapen bij de vet, ze had al een tijd arthritis, en kon niet meer springen en liep erg moeilijk. Ze was 11 jaar oud.

We hadden eerst 3 katten, en nadat Jesse en Toni overleden zijn was Maxi eigenlijk wel blij dat ze de enige kat in huis was. Ze woonde ook met ons op de chicken farm 3 jaar geleden, waar we een jaar
gewerkt hebben, in het Noorden van New Zealand. Hier terug in Wellington vond ze het heerlijk dat we nu in een rustige straat wonen, met niet veel verkeer, en veel tuinen om te verkennen en in te rommelen. Ze sliep graag op ons bed, heel graag net op een plek waar ik juist wilde liggen........
We hebben net onze eerste dag zonder poes gehad, missen haar wel..........ja zo
gaat dat.
Hartelijke groeten aan jullie allemaal,
Hannah

---

Spoed !!! Wie weet er nog leuke namen voor kittens ?

Nog even op de valreep een paar fotootjes van deze twee cuties, want inmiddels zijn zij groot en sterk genoeg om te mogen verhuizen. Helaas heeft zich bij mij geen toekomstig personeel gemeld en dus gaan zij terug naar het asiel. Wij hebben dit zo geregeld dat de kans heel erg groot is dat ze maar heel kort daar hoeven te blijven.

Ze zijn erg aan elkaar gehecht, dus ik hoop dat ze bij elkaar mogen blijven. Ik heb dit ook aangegeven bij de mensen van het asiel en ze zouden er rekening mee houden. Helaas hebben ze dat niet helemaal voor het zeggen natuurlijk. We zullen wel zien hoe het loopt.

Wat heel grappig is bij deze twee is dat normaal gesproken katten hun ogen dicht knijpen bij flitslicht, maar deze twee houden hun ogen juist heel wijd open.

Normaal gesproken geef ik mijn opvangertjes geen namen, dat laat ik aan het toekomstige personeel over. Maar als ze terug gaan naar het asiel, dan is het wel handig als ze namen hebben. Dus als iemand nog een leuk idee heeft...

Dag lieve knuffies van me, het ga jullie goed!

Wilma

Ik wil ook een afdakje !

Het afdakje boven de bungalette was oorspronkelijk voor een kattenbak in mijn tuin in de ijdele hoop dat er eentje binnenhuis niet meer nodig was. Toen de kattenbak weer naar binnen ging, bleek het grootste probleem waarom Ceesje er naast ging plassen niet een beginnende dementie, want dat heeft ze om de dooie duvel niet! Het probleem zat hem in de angst voor het deksel, waarschijnlijk omdat ze een keer een mep van een van de anderen gehad heeft terwijl ze op de bak zat en dat niet heeft kunnen aan zien komen. Sinds het deksel verwijderd is, is  ze (bijna, een ongelukje daargelaten) weer helemaal zindelijk. Sindsdien stond het deksel doelloos op zijn kant in de tot dan toe eveneens overbodige schuilhut. Nadat de schuilhut naar mevrouw Katblad verhuisd is, staat het kattenbakdeksel buiten te wachten tot ik eens naar het grofvuil ga. Dat is hoog nodig, maar om alles mijn huis en tuin uit te sjouwen heb ik wel een bestelbus nodig.

Lapje was afgelopen week lekker aan het klooien buiten totdat plotseling de bui losbarstte. Toen bleek het deksel opeens van nut: Lapje sprong van de schutting en ging op haar gemak wachten tot de bui wat minder werd.

Heel veel geduld had ze niet, want vrij snel kwam ze ondanks de regen naar binnen om lekker bij me op de bank op te gaan drogen.

Of het haar al dan niet beviel, weet ik niet, maar ik heb later geen van mijn haarfabrieken er gebruik van zien maken.

Hans