Over Simba

Hoe komt u aan zijn naam?
Van Simba uit de Lion King.

Waar geboren?
Geen idee. Wij hebben hem in 1995 via de Dierenbescherming Alphen a/d Rijn gekregen. Hij was toen 6 maanden oud.

Zijn karakter?
Eigenwijs! Zijn wil is wet, hij doet echt zijn eigen ding. Het is niet echt een schootkat, geen mensenkat, houdt er niet van om opgepakt te worden. Waarschijnlijk komt dat doordat hij een nogal traumatisch verleden heeft van opsluiting en verwaarlozing. Maar hij wordt wel steeds aanhankelijker.

Nog andere huisdieren?
Nee. We hadden een andere kat (Jip, een zwart-witte met dikke staart) maar die is helaas aangereden. Jip was wel een vriendje van Simba, al was het soms een haat-liefde verhouding.

Zijn hobby’s?
Lekker in de weg (voor je voeten) lopen op de trap! Kopjes geven aan zo’n beetje alles! Verder muisjes, blaadjes, snippers, frutsels vangen en achterna gaan. Zijn grootste liefde is zijn speelgoedknuffeltje het girafje; die heeft hij sinds zijn geboorte en kregen we mee toen we Simba mee naar huis namen. Zij zijn onafscheidelijk…

Lievelingseten?
Wegens een nieraandoening mag Simba niet zoveel eten; hij heeft speciale dieetbrokjes maar die vindt hij erg lekker!

Favoriet speeltje?
Zijn girafje dus.

Favoriete slaapplek?
Hij slaapt ’s avonds vaak op ons bed (waar hij ons ’s ochtends ook luid spinnend wakker maakt!) en zoekt ook gekke kleine plekjes op: de wasmand, nissen op zolder of een lege doos. Bij lekker weer ligt hij op het dakterras. Een rare gewoonte van Simba is dat hij niet zo goed kan miauwen en dan klinkt het als geforceerde piepjes!

Gezondheidsproblemen?
Niergruis.

Vriendjes/vijanden?
Weinig vriendjes; hij is wel erg territoriaal en houdt alle andere katten erg goed in de gaten!

Wel mensen, wij van het Katblad weten wel een paar vijanden te noemen! Want Simba heeft altijd ruzie op het dak met Japekoppie, de Boez en Luna! En dan is Simba niet voor de poes!

Dank voor uw medewerking!  

Over Zoe (spreek uit Zowie !)

Hoe komt u aan haar naam?
Is door een vriendin gekozen.

Wanneer werd ze geboren?
Waarschijnlijk in september 2006. Zoe is aan komen lopen, dus ik heb geen idee waar ze geboren is. Wel dat ze, toen ze bij mij kwam, ongeveer 10 maanden oud was.

Karakter van Zoe?
Ze is vooral bang! Voor mensen, katten, honden, auto’s, noem maar op. Daarom komt ze niet graag naar buiten om met de anderen te spelen. Maar thuis is ze heel erg lief.

Andere huisdieren?
Nee, Zoe blijft voorlopig de koningin van het huis…!

Hobby’s?
Ze speelt graag met mijn hand als ik zit te haken…., maar verder heeft ze geen vaste hobby’s; ze volgt haar inspiratie…

Wat is haar lievelingseten?
Tonijn, tonijn en nog meer tonijn!

Speciale gewoontes?
Ze slaapt vaak op een tafeltje dat direct over de verwarming staat. Ze is er heel goed in om de warmste plek in het huis te vinden!

Gezondheidsproblemen?
Nee, gelukkig niet!

Vriendjes/vijanden?
Ze doet niet aan vriendjes, helaas…

Nog iets bijzonders?
Het meest bijzondere is de manier waarop ze mij heeft gevonden, namelijk dat ze via allerlei balkons van een flat door een open raam bij mij binnen is gekomen. Maar dat verhaal is al eerder gepubliceerd!

Mickey in de herhaling

Hierbij het bewijs dat Mickey wel degelijk graag in de sneeuw rondbanjert. Ja, deze keer dus geheel vrijwillig. Wij danken Jacq voor de door haar genomen moeite.
Wie volgt???

Over Gizmo

Hoe komt u aan de naam?
Giz zou eerst Noortje gaan heten, dat vond ik een leuke naam voor een lief, klein, zwart poesje. Maar nadat ik haar had gezien bij haar pleegmoeder Wilma, was het duidelijk dat deze naam helemaal niet bij haar paste. Wat een brutale wildebras zeg! Een soort tomboy. Een typische meidennaam zou raar zijn; het moest stoerder en ook een beetje eigenzinnig, vandaar Gizmo!

Wanneer geboren?
Goede schatting, want gevonden en daardoor niet exact bekend: 15 juni 2009. Ze werd ergens met haar broertjes en zusjes achtergelaten in een kooitje op de hei in Hilversum. Daarna met veel zorg en liefde verzorgd door pleegmoeder Wilma. Toen ik haar mocht ophalen was ze ongeveer 8 weken oud.

Karakter?
Omstuimig en wisselvallig, soms wild en soms heel lief, vol energie en erg ontdekkend, vermoedelijk ADHD in het kwadraat!

Andere huisdieren?
Gizmo woonde samen met de Poek (onlangs overleden) met wie zij graag wilde spelen. Maar het woord spelen stond niet meer in het woordenboek van Poek, dus werd er nogal eens naar haar geblazen thuis.

Hobby’s?
Spelen, ontdekken, klimmen, alles pakken wat beweegt, 20 keer in een minuut naar buiten en naar binnen, en af en toe eten en slapen; hiervoor heeft ze eigenlijk geen tijd.

Lievelingseten?
Snoepjes! (Vooral van die sticks!)

Favoriet speeltje? Slaapplek?
Alles wat beweegt is leuk om mee te spelen, maar haar absolute favoriet is het piepende egeltje aan elastiek die ze bij haar adoptie heeft gekregen van haar pleegmoeder Wilma. Ze slaapt overal, ook op plekjes die ik niet ken. Soms kan ik haar niet vinden, terwijl ik weet dat ze binnen is. Giz is raar en doet altijd rare dingen uit haar nieuwsgierigheid, waar ik dan weer erg om moet lachen (ook al heeft ze bijvoorbeeld ’s nachts snoepjes van het aanrecht gesnaaid en met verpakking en al opgegeten).

Gezondheidsproblemen?
Nee, met uitzondering van haar psychische aandoening: ADHD in het kwadraat.

Vriendjes/vijanden?
De Poek was geen vijand, hoewel ze niet begreep waarom hij niet met haar wilde spelen. Buiten stelt ze zich redelijk bescheiden op naar andere katten. Af en toe rotzooit ze een beetje met Oscar. De andere katten blijven op afstand omdat ze wat wild kan doen.

Nog iets?
Giz heeft een knikstaart, maar daar geen last van. Verder blijft ze me elke dag verbazen door nieuwe acties. Ondanks haar eigenwijze en ondernemende karakter, kan ik gerust met haar gaan wandelen (zonder lijn) en blijft ze netjes bij mij in de buurt (zelfs als ik bij mevrouw Katblad binnen een kopje thee ga drinken). Ik beleef veel plezier aan en met Gizmo, waarvoor ik mevrouw Katblad zeer dankbaar ben. Zonder haar had ik niet van het bestaan van de Giz geweten…

Reactie op kerstkaart

De graffiti op de kerstkaart, die moet gekalkt zijn door iemand uit de Hoftuin. Gijs is nu te mak en te oud, maar misschien heeft hij een van zijn volgelingen de krijtjes gegeven om deze smerige insinuaties achter de rug van Japekop te kalken ! Hoewel, het kan ook de laatste (afscheids-)kreet van Bel, de Franskat zijn, "effe nog wat onder de kattengordel wrijven voor ik in januari weg ben"...
Mvgr
Hans

Over Rooie Gijs

Hoe komt u aan zijn naam?
Hij heette al Gijs. Hij woonde eerst bij buren, maar toen die een jong katje erbij namen kwam Gijs steeds vaker bij mij binnen. Toen die buren gingen verhuizen hebben we afgesproken dat Gijs bij mij zou blijven. Hij wilde zelf niet meer naar zijn oude huis toe en at en sliep steeds bij mij. Het leek ons allemaal beter dat hij in zijn vertrouwde omgeving bleef: Het Hof.

Wanneer werd hij geboren?
Weet ik niet precies. Ik schat zo rond 1995. Toen hij bij mij kwam aanlopen was hij ongeveer 8 á 9 jaar, en hij is nu 6 jaar bij mij.

Wat kunt u vertellen over zijn karakter?
Hij is zeer eigengereid en op zichzelf.

Nog meer huisdieren?
Nee.

Wat zijn zijn hobby’s?
De baas spelen over andere katten en ze verjagen. Verder in de zon liggen.

Lievelingseten?
Zacht voer van Felix. Hij komt nooit bij me aan tafel zitten en haalt zijn neus op voor dingen als kaas, kip of andere snacks.

Favoriet speeltje, slaapplek?
Hij slaapt de laatste tijd overal en veel. Maar het liefst op het voeteneinde van mijn bed. Spelen doet hij niet. Zal de ouderdom wel zijn.

Gezondheidsprobleempjes?
Net als zijn mens last van zijn gewrichten. Soms heeft hij moeite met traplopen.

Vriendjes of vijanden?
Gijs heeft alleen maar vijanden. Soms gromt hij zelfs tegen mij! Maar hij houdt vooral niet van andere mensen. En dus ook niet van andere katten.

Nog iets?
Gijs is een echte einzelgänger. Ik praat wel eens met hem maar dan kijkt hij gewoon dwars door me heen. Gijs houdt wel van structuur want hij wekt me elke morgen om 7 uur.

Over Bel (de Franskat)

Met Bel de Franskat beginnen wij onze serie interviews met de mensen van de katbladbuurtkatten. Bel is de eerste omdat hij binnenkort gaat verhuizen! Wij hopen binnenkort nog afscheid van Bel te kunnen nemen, en danken zijn mensen voor medewerking bij dit interview! 











Hoe komt u aan zijn naam?
Zijn moeder heette Poubelle, en dat is Frans voor Vuilnisvat aangezien ze zelfs boterhammen met pindakaas at. De eerste uit haar nest noemden we Pou, de tweede Belle (maar dat bleek een ventje te zijn dus werd het Bel), de derde was heel bang en noemden we daarom Peur.

Wanneer is hij geboren en waar?
Op 4 oktober (ongeveer), onder het dak van de buren in Frankrijk (Alpen). Toen hij bij ons kwam, was hij een paar maandjes oud.

Wat kunt u vertellen over zijn karakter?
Hij is de dictator in het gezin: “ik wil naar buiten” – “ik wil naar binnen” – “ik wil eten”. En iedereen rent voor hem. Verder is hij erg lief voor zijn mensen en zal ze nooit krabben.

Nog andere dierhuisgenoten?
Nee….

Hobby’s?
Naast eten en buitenspelen slaapt hij ook graag.

Lievelingseten?
Laatst waren de tortilla’s ook goed, maar brokjes zijn prima.

Favoriete speeltjes? Slaapplek?
Beesies uit elkaar plukken! Slaapplek: bovenste stapelbed of de bureaustoel.

Gezondheidsprobleempjes? Jeuk en daarbij haaruitval, bij verkeerd eten….

Vriendjes of vijanden?
De kinderen zijn zijn vriendjes, zijn vijanden zijn alle katten uit de buurt en vreemde mensen.

Nog iets bijzonders?
Binnenkort mag Bel weer in de Franse sneeuw gaan spelen en muizen etc. vangen!

Wel, wij wensen u en Bel veel plezier toe in Frankrijk, maar we hopen natuurlijk wel nog wat van Bel te horen als hij is verhuisd! Wij zullen Bel als Schrik van de Buurt (SvdB) erg gaan missen; wij hebben veel verhalen aan hem te danken en eveneens prachtige foto’s van zijn fraaie verschijning en prachtige, sprekende ogen!

Faffie in ieder geval niet !

Ja, zo heb ik ook nog wel een foto van Faffie in de sneeuw ! Is wel van een jaar geleden.

Groet,
Katja

Uit de blik en houding van Faffie op deze foto menen wij van de redactie op te maken dat dit sneeuwuitstapje ook niet geheel vrijwillig was.

Vindt Mickey het wel leuk in de sneeuw ???

Hierbij een foto van Mickey in de sneeuw. Hij gaat veel naar buiten en loopt nog steeds mee als ik Quinti, mijn hondje, uitlaat. Ik heb wel het idee dat hij het leuk vindt.

Jacq

Pikant detail is dat wij uit betrouwbare bron vernamen dat Mickey voor deze foto in de sneeuw werd teruggegooid door Jacq, terwijl hij net binnen was gekomen. En dat dus voor de foto! Vandaar dat hij er zo raar bijstaat! Graag ontvangen wij van Jacq nog een foto waaruit blijkt dat Mickey het echt leuk vindt om in de sneeuw te banjeren!

Snuf en Lulu in de sneeuw

Snuf, ooit genaamd Flappy, is twee jaar geleden bij ons gekomen uit Rotterdam West. Zijn bazinnetje was op zichzelf gaan wonen en had alleen nog een balkon. Omdat Snuf erg alleen was, heeft hij een tijdje in huis gewoond, maar daar had hij te weinig bewegingsvrijheid. Nu is sinds april dit jaar Lulu bij hem komen wonen. Lulu komt uit het asiel in Leiden. Na een voorzichtige kennismaking zijn ze een hecht stel geworden. Lulu graaft als hobby; ze heeft een mooi hol gemaakt onderin (het is op 60 cm diep afgegaasd), maar dat zie je natuurlijk niet. Snuf en Lulu waren allebei bijtertjes, maar sinds ze samen wonen kun je rustig je hand in het hok steken; ze komen hooguit snuffelen.
Een mooi kerstverhaal, dus ;)

Bovenin Snuf, onderin Lulu

hartelijke groet,
Anneloes

Requiem Tamsin

Hallo Allemaal,

Hierbij, op deze helaas onpersoonlijke wijze, met intens verdriet, moeten wij jullie laten weten dat mijn Tammy Mucho, onze Iepje, onze allerliefste Tamsin vanochtend vroeg is overleden.

Na een hele korte maar ongelijke strijd is ze van ons heen gegaan. Na een normale woensdag, bleek ze donderdag ochtend wat verzwakt te zijn en niet meer te willen eten; na een bezoek aan de dierenarts was de eerste diagnose een virusinfectie.  Dat luchtte ons wel op, want we waren nog steeds bang dat de inbrekers die bij ons geweest waren 2 weken geleden, haar wat hadden aangedaan. We hadden haar toen een uur lang moeten zoeken, want ze had zich doodsbang ergens verstopt.

Helaas wou ze in het weekeinde nog steeds niet zelf eten en hebben wij haar met lichte dwang moeten voeren. Ze leek heel langzaam weer iets op te knappen, ook al bleef ze heel erg zwak. Zaterdag heeft ze de hele dag lekker in de keuken doorgebracht en een tijdje in haar mandje aan de verwarming gelegen. En zondag heeft ze nog even buiten, onder de tafel, genoten van de sneeuw. En daarna heeft ze nog gezellig bij haar baasje op schoot gezeten, zoals ze dat altijd zo fijn vond. Verder heeft ze elke nacht bij ons onder het dekbed gelegen, dicht tegen haar vrouwtje aan. Daar kon ze ook zo van genieten.

Helaas was de situatie nog steeds niet goed op maandagmiddag, zodat we toch weer terug naar de dierenarts zijn gegaan. Daar bleek dat ze toch nog steeds erg verzwakt was en uit bloedonderzoek kwam naar voren dat ze een beginnende leververvetting had. De prognose was op dat moment nog goed, ook al was de situatie ernstig. Daarom moesten we haar wel bij de dierenarts achterlaten, en kreeg ze een intensieve behandeling.

's Avonds hebben we haar nog even bezocht en ze was lekker aan het knuffelen. Helaas was de situatie dinsdagochtend -tegen de verwachting in- nog niet verbeterd.

En gisterenavond kwam het slechtst mogelijke nieuws. De leververvetting was een secundair probleem. De eerste oorzaak bleek een aangeboren hartafwijking (HCM). Hierdoor was de prognose heel slecht. Vocht rond haar hartje en longen waren een probleem voor haar hart, terwijl het vocht voor haar levertje nu net nodig was: catch 22. Wij hebben haar gisteravond nog mogen zien en hebben haar lekker geknuffeld.... we zouden de volgende dag weer verder praten over hoe we de zaak aan zouden pakken.

Maar vanochtend kwam het nieuws dat ze in de vroege ochtend de strijd had verloren en dat ze in haar slaap was gestorven. Wij hebben daarnet nog even afscheid van haar mogen nemen en nu is ze op weg naar de grote regenboog, waar ze zal worden verenigd met haar "mammie" en grote vriendin Jaya. Tevens zal ze kennis maken met Jonas, Yasmina, Doeran en Myrkhi.

Tummy, en haar broertjes Rowan en Thimo missen haar en wensen haar het allerbeste op deze reis.

Tamsin was een ontzettend klein, lief en knuffelig poesje. Nooit boos, maar altijd eigenwijs en vrolijk door het huis huppelend. Wij gaan haar liefde, haar leuke koppie en haar mooie ogen ontzettend missen. Nee, met heel ons hart en met intens verdriet missen wij haar nu al. Ze heeft in de 4 jaar dat ze bij ons was een hele diepe indruk gemaakt en helaas laat ze nu een pijnlijke leegte, maar ook heel veel mooie herinneringen achter.

TAMSIN

19 september 2006 - 22 december 2010

Ingestuurd door Angelo en Marjon

De redactie van het LKB wenst jullie alle sterkte toe met dit plotselinge verlies van jullie lieve Tamsin.

Poema in de sneeuw



Ja, ga er gezellig bij zitten.





Toch wel koud.
















Snel naar de kachel, er waren toch geen vogeltjes.

Simba niet in de sneeuw...



 maar wel lekker warm bij de kerstboom



en heerlijk op de bank

Gizmo voor het raam



Gizmo op 4 januari 2010



toen ze nog ietsje kleiner was dan nu...





en vanaf Marits schouder op het randje van het raam sprong...

Zoekplaatje: Moppie in de sneeuw

 
















Moppie gaat liever onder de struik liggen/zitten dan dat hij door de sneeuw gaat lopen.

Wereldwonder...

v.l.n.r.v.b.n.b. : Lapje, Poema en Ceesje

Nog nooit vertoond. Maar het is dan ook plotseling zo erg koud!
Alle drie de katten lagen vanavond gebroederlijk voor de kachel. Ik heb er heel erg van genoten, zij zo te zien ook!

Mvgr
Hans

Wereldwonder...

Nog nooit vertoond. Maar het is dan ook plotseling zo erg koud!
Alle drie de katten lagen vanavond gebroederlijk voor de kachel. Ik heb er heel erg van genoten, zij zo te zien ook!

Mvgr
Hans

Bill aan het werk.

Ik heb vorige week een flesje met een gaatje aan de onderkant aan een elastiek opgehangen en daar doe ik dan Bill zijn lievelingsbrokjes in.



Het is een groot succes, hij vindt het echt leuk om zo voor zijn brokjes te "werken".

Groetjes,
Inge

Dit is dus Bob.

Zou inderdaad familie kunnen wezen van Vlinder!
Maar dan moeten wij hem eerst bekijken bij verschillende soorten licht....

De redactie.

(Bedankt voor deze fraaie foto, Inge!)

Er is nog hoop voor de Boez !

Deze foto even ter illustratie van mijn reactie op dit bericht in Het Katblad. Natuurlijk was dit niet de eerste keer dat Faffie sproeide want toen had ik mijn camera niet paraat. Het zal een paar dagen na de eerste keer zijn geweest, toen voelde ik 'em aankomen als u begrijpt wat ik bedoel (Faffie had daarvoor weer uitgebreid het struikje staan besnuffelen). De foto is van 11 januari 2009, dat betekent dat we toen al ruim anderhalf jaar daar woonden en dat Faffie dus al anderhalf jaar lang alleen maar had lopen snuffelen in de tuin.
Faffie is hier 15 jaar en 2 maanden oud.

Katja