Kerstvakantiebezigheden

 De beste wensen voor 2013.

Pippi en Pluis kunnen de hobby van hun bazin voor de kerstvakantie wel waarderen.

Truus

Scout op de boerderij

Goed nieuws over Scout , het rode katertje dat in de ziekenboeg van het asiel zat. Hij is samen met Sando, een ander jong katertje dat tegelijkertijd in het asiel zat, bij een boerderij ingetrokken. Scout, die in een zwerfkattenkolonie gevonden was, was toch wat te angstig voor mensen om het leuk te vinden als huiskat. Bij de boerderij kan hij lekker zijn gang gaan en heeft hij toch een dak boven zijn hoofd wanneer hij daar behoefte aan heeft en wordt er voor eten gezorgd, naast waarschijnlijk een onuitputtelijke voorraad muizen waarop hij kan jagen.

 

Katja

 

Liesje en Shelby

Omdat Liesje op haar vorige foto incognito was, hier nogmaals Liesje en Rosie van de SnogMog:

Liesje is smoorverliefd op Shelby de kattenkruidmuis. De vraag is of hij ook zo verliefd op haar is...

 

Grote mensen denken dat poezen geen zorgen kennen, maar dat is pertinent niet waar. Rosie, bijvoorbeeld, heeft last van verlatingsangst. Ook al beweer je dat je alleen naar de AH gaat.... hoe weet ze dat je ooit terugkomt...?

foto's en teksten erbij: Profoundly Superficial

Kerstbomen?

Heeft dit nu nog iets met KATTEN te maken???? Wat doet het anders in de bijlage van het Katblad?

 

 

 

De redactie plaatst graag nog meer kerst- en/of nieuwjaarswensen, natuurlijk met  foto's van de katten namens wie u de inzendingen doet (want daar gaat het tenslotte om).

Knuffelbeesie

Kattenkruidkussentjes zijn aan haar niet besteed, maar Rissa wordt helemaal wild van een 'ouderwets' beesie.

Katja

Hier is dan Polleke...

12 jaar en mededirecteur van de SnogMog!

Polleke warmt zich aan het vuurtje op de iPad.



Hij heeft suikerziekte en moet 2 keer per dag geprikt worden, wat ie niet zo erg vindt, omdat ie dan lekker zit te smikkelen.

  

Hij moest zijn broer Isidoor opvolgen als directeur, die in juli jl. plotseling overleed tot groot verdriet van hem en het baasje.

En hier zijn ze samen, 12 jaar geleden.

Woensdag 6 juni 2012 vierden we het 5-jarig jubileum van de SnogMog!

Uitgegroeid van intern geintje om onze poezen Isidoor en Polleke (van Lidi) en Rosie en Liesje (van Annie) op het internet te zetten tot een wijdverbreid fenomeen; nu met reporters en fotografen en lezers en poezen van over de hele wereld!
Tekening: Peti, op wiens verjaardag het allemaal begon.

Foto's en tekst: Lidi

De directie van de SnogMog

Wat eten we vanavond?
Liesje denkt dat ze het al weet...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Soms heeft Rosie last van een gebrek aan zelfvertrouwen.
Dan zit ze in de prullenbak...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Foto's en tekst: Profoundly Superficial van de SnogMog

 

(Rosie en Liesje zijn de mede-directrices van de SnogMog samen met hoofdredacteur Polleke, die misschien later nog eens in een bijlage komt - red.)

Mauw-mauw zit niet stil

Eindelijk wat nieuwe foto's van Mauw-mauw, die alweer bijna anderhalve maand in ons adoptiehok nr 14 (en 17) zit.

Mauw-mauw had duidelijk geen zin om speciaal voor de foto's te po(e)seren. Hij bleef druk heen en weer lopen en gaf kopjes aan de tralies, maar omdat er een andere kat los liep, kon ik op dat moment het deurtje niet voor hem open doen helaas. 

Vergeleken met toen hij binnenkwam, ziet hij er een stuk beter uit, kijk maar eens hoe mooi zijn neus genezen is!

Katja

Scout houdt niet van gezalf

 Dit is Scout. Hij zit al vanaf 9 november in het asiel. Eigenlijk zat hij al in het door het Katblad geadopteerde hokje voordat Marina er in kwam. Als er namelijk voldoende plek is in de ziekenboeg, hebben de katten twee aangrenzende hokjes tot hun beschikking. Zo ook Scout, die hokje 2 en 5 heeft (waarvan 5 dus het sponsorbordje van het Leidsch Katblad draagt).
Als het dan drukker wordt in de ziekenboeg, worden de hokjes met een inschuifbaar tussenschot doormidden gedeeld, zodat elke kat nog maar een enkel hokje bezet. Meestal is dat in de ziekenboeg niet nodig, maar twee weken geleden was het dus zo druk dat Marina in het rechterhokje zat en Scout in het linkerhokje.
Nu heeft Scout weer een lekker groot hok tot zijn beschikking en dat kan hij goed gebruiken, want het is een aktief en speels beestje. Ik had hem al een aantal keer bekeken door het raam van de ziekenboeg, en altijd was hij lekker bezig in zijn hok en keek verlangend of er niet iemand kwam om eens fijn met hem te spelen. Nu ik eindelijk speciaal voor hem mijn camera weer een keer mee had genomen en verwachtingsvol de deur opende waarachter hij dus eveneens verwachtingsvol zat te kijken, schoot hij onmiddellijk achteruit en dook weg in het verste hoekje van het hok om me wantrouwend aan te kijken. Hij kwam ook niet meer naar voren al sprak ik hem nog zo lief toe (het hielp waarschijnlijk ook niet dat ik hem recht in zijn aandoenlijke smoeltje flitste...).

Toen ik 'verhaal ging halen' bij kattenverzorgster Marlies vertelde zij, dat Scout sowieso nog wel wat verlegen was, maar ook wat argwanend doordat zijn ogen telkens als er iemand bij hem binnenkwam, gezalfd moesten worden. Zijn ogen waren even daarvoor ook net gezalfd (wegens niesziekte), dus het was wel logisch dat hij mij zo zielig en bangig aan zat te kijken nu. Zodra ik het kamertje weer verlaten had, was hij alweer wat naar voren gekomen, daarom heb ik de tweede foto door het raam van de deur genomen.

 

Hoe hij in het asiel beland is? Marlies vertelde dat de dierenbescherming vangkooien had neergezet in een zwerfkattenkolonie in Woubrugge. Op een gegeven moment zat dit lieve, ca. 5 maanden oude katertje in één van de kooien. Hij was helemaal niet schuw zoals de andere zwerfkatten (die worden waarschijnlijk na vangst gekastreerd en weer teruggezet, als ze tenminste geen enge ziektes hebben) en daarom kan hij nu via het asiel geplaatst worden. Op zijn nog licht ontstoken oogjes na is hij nu volledig hersteld van de niesziekte en waarschijnlijk komt hij de komende week al op de lijst voor plaatsing te staan.

 

Katja

Safi op bed

 

 

Dit is Safi. Ik heb liever niet dat de katten in de slaapkamer komen, maar de muren waren net geverfd en deuren en ramen stonden open om te luchten. Safi maakte daar dankbaar misbruik van en hij lag er zo relaxed bij dat ik hem toen maar lekker heb laten slapen.

 

Groeten van Judith, Orgiva, Spanje.

Update over drie kleine kleutertjes

Dit zijn Felix, Dani en Lara, dezelfde kittens als een tijdje geleden, maar dan inmiddels een stukje ouder, gezonder en socialer.

 

Alleen Lara (met het zwarte kopje) vindt mij toch nog steeds een beetje eng, al vindt ze aaien toch wel heel erg lekker en kan ze spinnen als de beste.

 

Felix blijft vanaf het begin een beetje achter in gewicht, maar is verder prima gezond en inmiddels een lekkere kroelkont.

Dani (toen hij bij mij kwam hadden ze hem Dana genoemd, maar het is toch echt een vent! ;-)) viel een paar weken geleden ineens heel erg af en bleek een luchtweginfectie te hebben terwijl ik daar niks van merkte. Gelukkig knapte hij na medicatie snel op en is zijn gewicht weer goed op pijl. Hij komt ook regelmatig op schoot om een lekkere kroel te halen.
Hopelijk kan ik met Lara nog wat vooruitgang boeken zodat ze binnenkort alle drie goed plaatsbaar zijn.

 

 

Ingezonden door Wilma

 

Brandweer is held, oftewel wie loopt daar over het dak?

Dit verhaal begint maandagavond. Rond twaalf uur in het donker op het plein. Heel zielig kattengemiauw. Waar komt dat vandaan? Na even rondkijken is de kat gelokaliseerd. Op een dakkapel van een van de buurhuizen. Gelukkig niet een kat van ons, maar wel heel zielig.

 

Vertrouwend op de klimvaardigheden van de kat zijn we naar binnen gegaan en gaan slapen.

De volgende ochtend zit de kat er echter nog steeds. Alleen is hij/zij hoger geklommen en zit nu op de nok van het dak! Tijd voor actie!

Eerst geprobeerd de kat naar beneden te praten. Bij onze katten heb ik dat vaker gedaan. Na een uurtje bovenop een ladder in een boom, kreeg ik ze meestal wel zover dat ze ver genoeg naar beneden kwamen om ze te kunnen pakken. Dus vol goede moed, ik op een ladder aan de gang. Het is me gelukt om hem 1 meter omlaag te laten komen. Tot de bovenrand van het vlizoraam. Veel gemiauw en een grote plas later (ja, op een gegeven moment krijg je hoge nood), ging hij weer naar de nok van het dak. Hij vond het veel te eng om naar beneden te komen!

 

Daarna de dierenambulance gebeld. Daar kregen we te horen dat katten vanzelf wel naar beneden komen zodra ze honger en dorst krijgen. Nou deze kat liet duidelijk weten dat hij dat veel te eng vond en dat daar weinig kans op bestond. Toch maar eens kijken of de brandweer kon komen. Bart heeft 0900-TUIG gebeld en kreeg daar te horen dat het protocol was dat de brandweer pas na 24 uur in actie komt. Beter, alleen dan zouden ze pas woensdag ochtend komen omdat de 24 uur midden in de nacht afliep. Nog maar eens geprobeerd de kat naar beneden te praten, geen succes.

Gelukkig ging dinsdagmiddag de zon een beetje schijnen. De kat was op de schoorsteen geklommen en daar tussen de pijpen in slaap gevallen.

 

Toen de schemer in begon te vallen begon de kat wel onrustig te worden. Nog een nacht in de kou en het donker op het dak zag hij duidelijk niet zitten. Op de nokken van de daken liep hij heen en weer. Maar de lange schuine daken durfde hij niet af. Ondertussen kwamen de mensen die in de huizen woonden thuis van het werk en begonnen hevig tegen elkaar te klagen, dat die kat nog steeds op het dak zat en hoe erg het wel niet was dat ze dan weer de hele nacht een mauwende kat op het dak zouden hebben....

Maar van een van de buren kregen wij te horen dat hij er gisteren om half vijf ook al op zat. De 24 uur was om! Meteen de brandweer gebeld, ze zouden op de meldkamer even kijken of het mogelijk was om langs te komen en terugbellen. Heel snel kregen we het verlossende telefoontje. Ze hadden nog een andere klus en zouden op de terugweg langskomen! Bart is op de uitkijk gaan staan voor de brandweer, terwijl ik de kat heb uitgelegd wat er ging gebeuren. We hebben de ervaring dat dat wel helpt. Een kat die in paniek voor de brandweer wegvlucht is ook niet de bedoeling.

Niet lang daarna is de brandweer gearriveerd. Ze konden niets garanderen, als de kat over de nok zou weglopen, konden ze hem niet achterna. Dat wisten we wel en we waren al lang blij dat ze het wilden proberen! Dus een brandweerman werd met de ladder omhoog gebracht. Heel voorzichtig en beheerst. De kat begon toch weg te lopen en ging de veilige schoorsteen op. Met het gevaar dat de kat er aan de andere kant zou afspringen, is de brandweer toch verder gegaan. De brandweerman begon zacht tegen de kat te praten en de kat ging kopjes tegen de schoorsteenpijpen te geven. Nog ietsje dichterbij en de veiligheidsbalk van de kuip op de ladder omhoog. Nu kon de brandweerman verder vooroverbuigen. Het was al donker en moeilijk te zien, maar opeens hoorden we de kat luid mauwen en had de brandweerman hem in zijn nekvel. Veilig!

Spinnend liet de kat zich naar beneden vervoeren en Bart kon hem daar overnemen. Na de brandweermannen te hebben bedankt, hebben we de kat even mee naar binnen genomen om te zien of alles goed met hem was. Voor eten en drinken had hij niet zoveel belangstelling. Hij wilde het liefst terug naar zijn mens. We kennen de kat wel, hij komt wel vaker langs in onze tuin, alleen weten we niet van wie hij is. Erop vertrouwend dat hij zelf naar huis kon hebben we hem weer in de tuin gezet. In ieder geval is hij weer met zijn pootjes op de grond. Ik hoop dat hij weer fijn bij zijn mens is gekomen.

 

Nathalie

De Boez gaat vreemd!

De Boez volgt het voorbeeld van huisgenoten en medereporters Cera en Tokkie Troy. Alledrie zijn ze nu te bewonderen in de Amsterdamse concurrent van Het Leidsch Katblad: de SnogMog (vertaling: KnuffelPoes).

(klik op de namen om de respectievelijke berichten te bekijken)

Katja

Tragische ontwikkeling in ziekenboeg nr 5...

Vorige week zondag schreef ik dat de nieuwe logé van "Katblad-schuilhut" nr. 5 in de ziekenboeg van asiel Stevenshage het 10 weken oude poesje Marina was (genoemd naar de burgemeester van Kaag en Braassem). Zij had nadat zij van de straat was gehaald eerst al een paar dagen bij de dierenarts moeten doorbrengen wegens ernstige uitdroging en benauwdheid, waarschijnlijk door niesziekte.
Toen ik afgelopen zondag weer in het asiel was, dit keer met camera om de kleine meid te kunnen fotograferen voor de bijlage, hoorde ik dat zij het helaas niet gehaald had. Zij was een paar dagen daarvoor ingeslapen omdat zij steeds verder verslechterde, niet at en het erg benauwd had.

Het hokje is inmiddels al wel weer bewoond door een ander katje, daarover volgende keer meer (dit beestje zag er zo tierig uit, dat ik daar wel op durf te vertrouwen).

Ik heb even getwijfeld of ik de katjes waarvan ik nog geen foto's en/of verhaal heb wel moet noemen in deze berichtjes. Maar bedacht toen dat het idee van het 'volgen' van de Katblad-adoptiehokken ook tot doel heeft om de lezers een idee te geven van wat er zich allemaal in een asiel afspeelt met betrekking tot de opvang en plaatsing van de katten.
Het Leidsch Katblad sponsort twee hokken: één in de hal met de katten die 'gereed zijn voor plaatsing' en één in de ziekenboeg, een onderdeel van de quarantaine, speciaal bestemd voor zieke katten (dit is een kamertje vlak naast de dierenartskamer en kijkt uit op de centrale hal, zodat deze katten extra in de gaten gehouden kunnen worden). De in de ziekenboeg opgenomen katten zitten hier natuurlijk niet voor niets, het komt met enige regelmaat voor dat een opgenomen dier zo ziek blijkt te zijn dat het teveel lijdt en dat er geen uitzicht is op een 'dierwaardig' leven.
Gelukkig geldt voor de meeste katten in de ziekenboeg dat ze er bijvoorbeeld zitten vanwege niesziekte en dat ze na wat zalfjes en pilletjes er weer helemaal bovenop komen.

In hok nummer 14 in de kattenhal zit nog steeds Mauw-mauw, van wie ik ook eens foto's moet maken!

Katja

Milkshake Hendo redt kattenleven

De heer Halbe N. te L, heeft hedenochtend de kater Guus met diabetes van mevrouw Marlies M. te L. tweemaal insuline toegediend. Hij dacht dat hij had mis geprikt. Rond het middaguur vertoonde het dier de eerste symptomen van een hypo. Wankelen, neervallen en extreme sloomheid. De daarop genomen glucosewaardenmeting was extreem laag. Slechts 1,1mol (tussen 4 en 5,7 mol is normaal en beneden de 2,8 gevaarlijk laag). Tijd voor actie dus! Dierenarts bellen! De dienstdoende dierenarts te Leiderdorp was telefonisch niet bereikbaar. Waarop mevrouw M. zich geen moment bedacht en naar de Hendo rende voor een aardbeienmilkshake, het favoriete drankje van kater Guus. Tot grote opluchting ging de milkshake erin, als godswoord in een ouderling en knapte kater Guus zienderogen op. Een uur later belde de dienstdoende dierenarts terug en hem werd het verhaal verteld. Mevrouw had uitstekend gehandeld en Kater Guus mag de komen 24 uur om het half uur eten. Bij voorkeur alles waar suiker inzit. Milkshake was een uitstekend en levensreddend idee. Ook Milky Ways waar de chocolade vanaf is gehaald blijken een goede en zeer gewaardeerde bron van suiker. Kortom spannende dag is een soort kinderfeestje geworden.

 

van onze buitensingel-correspondent

Het gaat goed met Ton in zijn nieuwe huis

Op de facebookpagina van asiel Stevenshage staat een bericht over Ton (uit hok nr 5 van de ziekenboeg) die sinds twee weken een eigen huis heeft.

 Hij kwam even langs voor controle bij de asieldierenarts.

(foto van de facebookpagina, gemaakt door een medewerker van het asiel)

Poezenmandenkrapte

Krapte op de poezenmandenmarkt.

Zouden ze bij Truus nou echt geen ruimere mandjes hebben?

Pippi en Pluis

Zomaar een foto

 Poema heeft de mand naast de kachel ontdekt (die was van Ceesje).

 

Hans

Ton uit ziekenboeg, Marina er in...

Nieuws betreffende schuilhut nr 5 in de ziekenboeg van asiel Stevenhage:
Ton, het schattige halflangharige kitten waarover ik op 16 oktober berichtte, heeft anderhalve week geleden het asiel verlaten om te gaan wonen bij een leuk gezin met twee wat grotere kinderen en een andere kat. Het gaat goed met hem, hij niest nog wel wat. En hij zit graag op schoot heeft men laten weten. 
Dit is vooral extra goed nieuws, omdat Ton tussen het vorige bericht en dit bericht in nog een heel erge 'terugval' heeft gehad: hij leek in eerste instantie geheel genezen na de erbarmelijke staat waarin hij verkeerde toen hij van de straat was gehaald, maar toen hij, voordat hij geplaatst zou worden, gevaccineerd werd, stortte hij helemaal in en had zo'n hoge koorts (en nieste bloed) dat er voor zijn leven werd gevreesd. Daarom is iedereen nu extra blij dat het zo goed met hem gaat in zijn nieuwe huis.

Voor Ton in de plaats is een nieuw rood-wit kitten gekomen van ongeveer 10 weken oud. Zij is Marina genoemd, naar de burgemeester van Kaag en Braassem, die net in Stevenshage op bezoek was toen er een naam werd gezocht voor dit kleine zwervertje.
Marina kwam mager en uitgedroogd binnen, met niesziekte en had het zo benauwd dat zij een paar dagen opgenomen is geweest bij de dierenarts. Sinds zaterdag logeert zij nu in het door het Leidsch Katblad gesponsorde hok.

(Volgende week hopelijk foto's van Marina)

Katja

Nieuwe hobby

 

.Pluis heeft een nieuwe hobby: computeren. 

 

Pippi is de schootkat tot nu toe. 

Verder laten we ze even niet meer naar buiten, ze blijven niet meer binnen de tuin.

Verder gaat het prima met ze. Heel lieve katjes.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Truus