woensdag 22 december 2010

Snuf en Lulu in de sneeuw
















Snuf, ooit genaamd Flappy, is twee jaar geleden bij ons gekomen uit Rotterdam West. Zijn bazinnetje was op zichzelf gaan wonen en had alleen nog een balkon. Omdat Snuf erg alleen was, heeft hij een tijdje in huis gewoond, maar daar had hij te weinig bewegingsvrijheid. Nu is sinds april dit jaar Lulu bij hem komen wonen. Lulu komt uit het asiel in Leiden. Na een voorzichtige kennismaking zijn ze een hecht stel geworden. Lulu graaft als hobby; ze heeft een mooi hol gemaakt onderin (het is op 60 cm diep afgegaasd), maar dat zie je natuurlijk niet. Snuf en Lulu waren allebei bijtertjes, maar sinds ze samen wonen kun je rustig je hand in het hok steken; ze komen hooguit snuffelen.
Een mooi kerstverhaal, dus ;)

Bovenin Snuf, onderin Lulu

hartelijke groet,
Anneloes

Requiem Tamsin

Hallo Allemaal,

Hierbij, op deze helaas onpersoonlijke wijze, met intens verdriet, moeten wij jullie laten weten dat mijn Tammy Mucho, onze Iepje, onze allerliefste Tamsin vanochtend vroeg is overleden.

Na een hele korte maar ongelijke strijd is ze van ons heen gegaan. Na een normale woensdag, bleek ze donderdag ochtend wat verzwakt te zijn en niet meer te willen eten; na een bezoek aan de dierenarts was de eerste diagnose een virusinfectie.  Dat luchtte ons wel op, want we waren nog steeds bang dat de inbrekers die bij ons geweest waren 2 weken geleden, haar wat hadden aangedaan. We hadden haar toen een uur lang moeten zoeken, want ze had zich doodsbang ergens verstopt.

Helaas wou ze in het weekeinde nog steeds niet zelf eten en hebben wij haar met lichte dwang moeten voeren. Ze leek heel langzaam weer iets op te knappen, ook al bleef ze heel erg zwak. Zaterdag heeft ze de hele dag lekker in de keuken doorgebracht en een tijdje in haar mandje aan de verwarming gelegen. En zondag heeft ze nog even buiten, onder de tafel, genoten van de sneeuw. En daarna heeft ze nog gezellig bij haar baasje op schoot gezeten, zoals ze dat altijd zo fijn vond. Verder heeft ze elke nacht bij ons onder het dekbed gelegen, dicht tegen haar vrouwtje aan. Daar kon ze ook zo van genieten.

Helaas was de situatie nog steeds niet goed op maandagmiddag, zodat we toch weer terug naar de dierenarts zijn gegaan. Daar bleek dat ze toch nog steeds erg verzwakt was en uit bloedonderzoek kwam naar voren dat ze een beginnende leververvetting had. De prognose was op dat moment nog goed, ook al was de situatie ernstig. Daarom moesten we haar wel bij de dierenarts achterlaten, en kreeg ze een intensieve behandeling.

's Avonds hebben we haar nog even bezocht en ze was lekker aan het knuffelen. Helaas was de situatie dinsdagochtend -tegen de verwachting in- nog niet verbeterd.

En gisterenavond kwam het slechtst mogelijke nieuws. De leververvetting was een secundair probleem. De eerste oorzaak bleek een aangeboren hartafwijking (HCM). Hierdoor was de prognose heel slecht. Vocht rond haar hartje en longen waren een probleem voor haar hart, terwijl het vocht voor haar levertje nu net nodig was: catch 22. Wij hebben haar gisteravond nog mogen zien en hebben haar lekker geknuffeld.... we zouden de volgende dag weer verder praten over hoe we de zaak aan zouden pakken.

Maar vanochtend kwam het nieuws dat ze in de vroege ochtend de strijd had verloren en dat ze in haar slaap was gestorven. Wij hebben daarnet nog even afscheid van haar mogen nemen en nu is ze op weg naar de grote regenboog, waar ze zal worden verenigd met haar "mammie" en grote vriendin Jaya. Tevens zal ze kennis maken met Jonas, Yasmina, Doeran en Myrkhi.

Tummy, en haar broertjes Rowan en Thimo missen haar en wensen haar het allerbeste op deze reis.
















Tamsin was een ontzettend klein, lief en knuffelig poesje. Nooit boos, maar altijd eigenwijs en vrolijk door het huis huppelend. Wij gaan haar liefde, haar leuke koppie en haar mooie ogen ontzettend missen. Nee, met heel ons hart en met intens verdriet missen wij haar nu al. Ze heeft in de 4 jaar dat ze bij ons was een hele diepe indruk gemaakt en helaas laat ze nu een pijnlijke leegte, maar ook heel veel mooie herinneringen achter.

TAMSIN

19 september 2006 - 22 december 2010


Ingestuurd door Angelo en Marjon

De redactie van het LKB wenst jullie alle sterkte toe met dit plotselinge verlies van jullie lieve Tamsin.

maandag 20 december 2010

Poema in de sneeuw


Ja, ga er gezellig bij zitten.















Toch wel koud.















Snel naar de kachel, er waren toch geen vogeltjes.

Simba niet in de sneeuw...



 maar wel lekker warm bij de kerstboom

















en heerlijk op de bank

Gizmo voor het raam



Gizmo op 4 januari 2010



toen ze nog ietsje kleiner was dan nu...



en vanaf Marits schouder op het randje van het raam sprong...

Zoekplaatje: Moppie in de sneeuw

 















Moppie gaat liever onder de struik liggen/zitten dan dat hij door de sneeuw gaat lopen.

woensdag 1 december 2010

Wereldwonder...

v.l.n.r.v.b.n.b. : Lapje, Poema en Ceesje



















Nog nooit vertoond. Maar het is dan ook plotseling zo erg koud!
Alle drie de katten lagen vanavond gebroederlijk voor de kachel. Ik heb er heel erg van genoten, zij zo te zien ook!

Mvgr
Hans

Wereldwonder...

Nog nooit vertoond. Maar het is dan ook plotseling zo erg koud!
Alle drie de katten lagen vanavond gebroederlijk voor de kachel. Ik heb er heel erg van genoten, zij zo te zien ook!

Mvgr
Hans

dinsdag 30 november 2010

Bill aan het werk.

Ik heb vorige week een flesje met een gaatje aan de onderkant aan een elastiek opgehangen en daar doe ik dan Bill zijn lievelingsbrokjes in.



Het is een groot succes, hij vindt het echt leuk om zo voor zijn brokjes te "werken".

Groetjes,
Inge

woensdag 24 november 2010

Dit is dus Bob.
















Zou inderdaad familie kunnen wezen van Vlinder!
Maar dan moeten wij hem eerst bekijken bij verschillende soorten licht....

De redactie.

(Bedankt voor deze fraaie foto, Inge!)

maandag 22 november 2010

Er is nog hoop voor de Boez !
















Deze foto even ter illustratie van mijn reactie op dit bericht in Het Katblad. Natuurlijk was dit niet de eerste keer dat Faffie sproeide want toen had ik mijn camera niet paraat. Het zal een paar dagen na de eerste keer zijn geweest, toen voelde ik 'em aankomen als u begrijpt wat ik bedoel (Faffie had daarvoor weer uitgebreid het struikje staan besnuffelen). De foto is van 11 januari 2009, dat betekent dat we toen al ruim anderhalf jaar daar woonden en dat Faffie dus al anderhalf jaar lang alleen maar had lopen snuffelen in de tuin.
Faffie is hier 15 jaar en 2 maanden oud.

Katja

Opvangkittens alweer weg.
















Afgelopen vrijdag zijn ook deze kittens weer "uitgevlogen".
Het nieuwe personeel van Sokje (rood/wit) en Messi (rood) voelde zich vreselijk schuldig dat ze het derde knulletje achter moesten laten in het asiel.
Maar toen ze bij de balie met de administratieve zaken bezig waren, kwam er een mevrouw binnen die "nogmaals" kwam vragen of er op dit moment kittens waren. Het derde manneke werd natuurlijk helemaal de hemel in geprezen en toen wij weggingen zag het er naar uit dat ook hij snel het asiel weer zou verlaten. Ik wist dat het snel zou gaan, maar zo snel .........

Wilma

woensdag 10 november 2010

Kattenkruidbezoekers door de jaren heen


























































































Er zit een recidivist tussen.
En op een plaatje was het kattenkruid nog niet eens boven de grond verschenen.

Katja

maandag 8 november 2010

Etalagekatten














Enige tijd geleden plaatste mevrouw Katblad een foto van een kat in een etalage in de Burchtsteeg. Ook ik vind het leuk om katten in etalages te bekijken, zoals deze prachtige dikke rode kater die reclame maakt voor Sammy’s hengelsporthuis in de Korevaarstraat. Als ik daar op de bus wacht kijk ik altijd even of hij op zijn vertrouwde plekje ligt. Vanochtend lag hij er heerlijk te pitten. Toen ik met mijn camera terugkwam, was hij helaas wakker, maar wel bereid om even te po(e)seren.
















Hans

zondag 31 oktober 2010

Lekker zonnen...

















in het kattenkruid:
















Een kater hier uit de buurt komt regelmatig lekker in het kattenkruid in mijn tuin rollebollen.

Katja

zaterdag 30 oktober 2010

Kittenseizoen nog niet voorbij...

Toen ik vanmorgen naar het asiel ging om mama Molli en haar kits Noppes en Nada weg te brengen, dacht ik dat dit toch wel de laatste opvang van dit jaar zou zijn, maar niets was dus minder waar. Er stonden alweer nieuwe logees op mij te wachten.



















Dit is dus mama Shanna met haar drie musketiers, Jackson, Johnson en Jameson: "Afstand wegens teveel katten".
De kits zijn ongeveer zeven weken oud, dus als het goed is dan blijven ze twee weekjes bij mij.

Wilma

maandag 11 oktober 2010

JAYA overleden....
















Jaya, de mooie, lieve poes die jarenlang de Kruidentuin bewaakte, huisgenote was van Tummy, Rowan, Tamsin en Thimo (de hele familie verhuisde vorig jaar naar Zoetermeer), is niet meer. Zij is afgelopen vrijdag vredig ingeslapen.

Jaya's gezondheid was al vele jaren problematisch. Wij leerden haar kennen toen zij - na een operatie -) nog maar één oog had (waarmee ze zich overigens uitstekend wist te redden), en bovendien kampte ze ook met nierproblemen. Haar broertjes, ook zwak qua gezondheid, gingen haar 4 jaar geleden al voor.
Jaya ging in korte tijd erg hard achteruit; haar nieren gaven het op en het proces was onomkeerbaar; een laatste bezoek aan de dierenarts had dat uitgewezen. Op haar laatste dag heeft zij nog een korte tuinwandeling gemaakt, van haar lievelingskostje (Gourmet Zalm) gegeten en genoten van een zachte kambeurt. 's Avonds overleed zij, 13 jaar en 3 maanden oud.
















Wij wensen haar huisgenoten en mensen heel veel sterkte toe en bedanken hen hartelijk voor het toezenden van de laatste foto's van Jaya.

Namens de hele redactie,
mevrouw Katblad.

woensdag 6 oktober 2010

Niet de Boez en Oscar ?

Enkele dagen geleden plaatste mevrouw Katblad een foto van de twee vriendjes Oscar en de Boez, die samen door de katbladbuurt liepen. Mevrouw Katblad zei erbij dat het geen bijzondere foto was. Maar dat is het wel degelijk ! De foto riep iets in me op, iets dat me heel erg trof, maar ik wist niet wat. Ik zat vanavond me een beetje te vervelen en zat alle katbladverhaaltjes van de laatste tijd te bekijken, met foto’s, commentaren en al. Opeens wist ik het. Op de foto van de twee vriendjes lopen de Boez en Oscar niet!














Nee, daar lopen twee muzikanten. Twee van de allergrootste uit de geschiedenis van de popmuziek.

Een roodwitte en een zwart-witte.

Het zijn Simon en Garfunkel.

De zwart-witte heet Paul Simon. De roodwitte heet Art Garfunkel. Ze kunnen zo op een platenhoes. Geen cd-doosje ! Een platenhoes !

Welke LP durf ik zo niet te zeggen. Wednesday Morning, 3AM ? Bridge Over Troubled Water ? U zegt het maar.

Als je beide artiesten zo ziet lopen houd ik het nummer in ieder geval op Homeward Bound.
 
 
Hans

zondag 3 oktober 2010

Bob, Bill en Sofietje.
















Bob en Bill zitten hier bij hoge uitzondering gebroederlijk naast elkaar want we hadden net een verse Ikea-food tas. Bill ligt er liever in en Bob het liefst erop. Bob is ruim een kilo zwaarder dus hij wint! Zo te zien hebben ze er beide vrede mee...














Sofietje is het nieuwe huisgenootje van vrienden van mij. Ze is nu 10 weken oud en ontzettend lief. Ze komt al als je haar naam roept en miauwt hele verhalen tegen je. De andere 2 volwassen katten in huis zijn nu nog een beetje bang voor Sofietje maar dat komt vast gauw goed want Sofietje is zelf nergens bang voor !

Groetjes,
Inge

zaterdag 2 oktober 2010

Grut van de golfbaan.

Hierbij weer wat nieuwe fotootjes van het grut.
















Het zwarte grietje gaat Nada heten en het knulletje Noppes. Hun nieuwe personeel heeft haar huidige twee oude dames gevraagd hoe ze moeten gaan heten en hun antwoord was: niks, nada noppes.

Nu alleen nog afwachten welke naam mams gaat krijgen, want ja, ook mams gaat richting Rotterdam verhuizen. Een collega/kennis van het nieuwe personeel van de kleintjes gaat het nieuwe personeel van mams worden. Leuk hè!
















De afgelopen week kreeg ook Nada eindelijk in de gaten dat vast voedsel ook best lekker kan zijn. Ze komt nu gelukkig ook weer aan qua gewicht. Tot die tijd was zij alleen maar te porren voor moeders melkbar.
















Wanneer ze mogen verhuizen weet ik nog niet, want de kleintjes zijn nog geen kilo zwaar en dit weekend mogen ze voor het eerst kennis maken met de kittenkooi beneden. Ook zijn ze nog wat aan het hoesten, maar ik hoop dat dat over zal gaan na de wormbehandeling van aanstaande zondag.

 
Wilma