 |
| Zorro |
 |
| Katertje |
 |
| Katertje |
 |
| Charlie |
 |
| Dylan |
 |
| Katertje en poesje |
 |
| Katertje |
Wilma
maandag 4 juli 2016
zaterdag 25 juni 2016
dinsdag 14 juni 2016
zondag 5 juni 2016
zaterdag 28 mei 2016
maandag 16 mei 2016
1 week oud
En dit zijn ze dan alle zeven. Eén week oud en van sommigen gaan de oogjes
al open.
Wilma
zondag 8 mei 2016
Kittens geboren bij Wilma's opvang
Op 4 mei kwam deze superlieve hoogzwangere poes bij mij in opvang.
Naar aanleiding van een foto wisten we dat ze minstens vijf kittens droeg,
misschien wel meer.
Er werd zelfs geopperd dat het er wel eens zeven konden zijn.
Zaterdagochtend 7 mei, tussen 1.00 uur en 4.00 uur werden er maar liefst
zeven kittens geboren.
Met een klein beetje hulp is alles prima verlopen.
Het zijn zes zwart/witjes en één zwartje.
Tot nu toe gaat het prima en liggen ze het grootste gedeelte van de dag
gezamenlijk aan de melkbar.
So far so good.
Wilma
zaterdag 9 april 2016
Ondertussen in het asiel...
(kittens nog niet te bespreken, moeder is al beproken)
Katja
woensdag 16 maart 2016
Nepeta cataria als alles goed gaat
Deze had ik trouwens wel overgehouden van het jaar ervoor, toen ie lang zo hoog niet was geworden.
Dit jaar is hij niet opnieuw boven de grond gekomen na de winter, maar een deel van de 'zaailingen' staat wel in deze pot (waarnaast een pot met vingerhoedskruid heeft gestaan overigens).
Het zou een vaste plant moeten zijn, maar in de volle grond heeft hij bij mij de winter nooit overleefd. Combinatie van natte grond en grote hoeveelheden naaktslakken in mijn tuin (het platwalsen door rollende katten heb ik meestal weten te voorkomen door bij jonge planten een beschermend korfje eroverheen te plaatsen).
Katja
Nepeta cataria of toch...?
Bah, wat een tegenvaller! Het was natuurlijk ook al wel bizar dat de katten de zaailingen nog niet ontdekt hadden terwijl ik toch ook ooit dit verschijnsel in mijn tuin had.
Nou ja, dan maar hopen dat de door mij vorig jaar geoogste zaadjes (die ik nog zaaien moet) wel wat exemplaren voor de Kruidentuin gaan opleveren.
Katja
zaterdag 12 maart 2016
De huisgenoot van Filipe
OK, hier ben ik
dan, zoals je ziet is het niet moeilijk om me op te merken als ik op de trap
lig....tja...wat zou ik zeggen...ik hou van eten en liggen...dat laatste ook wel
een beetje omdat ik niet veel anders kan.
Mijn baasje tilt
me meestal de trap op en af, maar eigenlijk ga ik niet zo vaak het huis uit...ik
lig meestal gewoon bij de voordeur op de trap omdat het daar zo lekker koel is.
Wel lastig hoor, hier wonen met het formaat dat ik heb, ik ben altijd op zoek
naar een plekje om af te koelen...
Mijn huisgenoot
zie ik vaak naar beneden en boven rennen, maar ik laat hem maar zijn gang
gaan...veel te vermoeiend voor mij. Maar eergisteren ben ik helemaal naar de
bovenste verdieping gelopen, die aardige Gringo was zo aardig tegen me dat ik
meer wilde en hem helemaal heb achtervolgd naar boven. Was best lastig om de
trap op te komen...maar ik heb het gehaald...en als beloning heb ik nog wat
extra knuffels gekregen.
Als ik word
geknuffeld dan hou ik het niet uit, ik rol dan op mijn rug, dan weer op mijn
zij, sta op en geef kopjes en ga dan weer snel liggen. Soms wordt het me
teveel en dan wil ik bijten...niet hard hoor...maar zacht omdat ik het
knuffelen zo lekker vind. De meeste mensen schrikken daarvan, maar de Gringo
begrijpt me, en laat me voorzichtig bijten...zo
fijn!
Ingestuurd door Jurjen
donderdag 18 februari 2016
Ingekomen stuk
Mijn naam is dus
Filipe, ik ben de kat van de onderbuurvrouw van deze flat. Naast mijn vrouw- en
man-mens heb ik ook nog een andere soortgenoot als huisgenoot. Zij is echter zo
dik, dat ze niet alleen de trap op of af kan. Ik daarentegen hou er van om
overal heen te gaan, dus ook naar de flat van mijn bovenburen. Die bovenburen
zijn rare gasten, vooral als het erg laat in de avond is laten ze van zich
horen, maar dan lig ik meestal al op mijn kleedje. De laatste weken is die
gringo er ook weer, hele aardige vent, want elke keer als ik languit op de trap
lig en hij komt langs dan krijg ik knuffels. Eerst moest ik er even aan wennen,
want normaal gesproken gebeurt dat nooit, meestal moet ik op tijd wegwezen,
anders stappen ze gewoon op mijn staart of schoppen ze me de trap af...maar de
gringo is altijd aardig en kroelt me overal. Hij maakt daarbij hele gekke
geluiden die ik nog nooit heb gehoord, kan hem niet echt verstaan, niet dat het
me uitmaakt, zolang hij me maar aait en aandacht geeft.
De laatste keer
kwam hij de trap op en kreeg ik weer wat aandacht...hield hij er na een paar
aaien opeens mee op! Was voor mij niet genoeg, dus ben ik hem achterna gegaan en
toen ik hem inhaalde bij zijn voordeur ben ik gewoon mee naar binnen gelopen. Ik
heb mijn ogen uitgekeken daar, een echt kattenparadijs! Ik hoef me daar geen
zorgen te maken dat ik dingen kapot of vuil maak ... sterker, ik ben nog steeds
mijn pootjes aan het wassen!
Toen ik daar een
half uurtje had rondgestruind kreeg ik opeens iets lekkers aangeboden...nooit
eerder geproefd...iets zachts en geels, beetje zout maar ook een melk
smaak...scheen die gringo meegenomen te hebben uit zijn thuisland...gelukkig
werd het vertaald voor me door een van de andere bewoners die tegen hem zei: Dê
Filipe também não saborosos queijo holandês, caso contrário, ele nunca vai
embora! Ik heb het toen snel opgegeten en maar snel weggegaan, gewoon om te
bewijzen dat ik best kan luisteren!
Volgende keer zal
ik mijn huisgenoot introduceren...als ze tenminste naar buiten kan
komen!
Onderstaande (bovenstaande - red.) foto
werd van mij gemaakt toen ik werd opgepakt door die gringo.
Ingestuurd door Jurjen
Abonneren op:
Posts (Atom)