Het was eigenlijk de bedoeling dat ik mama Lizzie en haar vier kits
afgelopen dinsdagochtend naar het asiel zou brengen. Daar zouden ze dan door de
dierenarts worden nagekeken, geënt en gechipt, en dan zou Zanelli 's middags
worden opgehaald door zijn nieuwe personeel.
Maar op maandag werd ik al gebeld door personeel van het asiel of het
misschien mogelijk was dat ik ze een dagje eerder kwam brengen, want ze zochten
onderdak voor drie kleine kleutertjes met snotneusjes en prutoogjes en alle
geschikte opvang zat al vol.
Dus na mijn werk maandagmiddag heb ik mama Lizzie met haar vierling
weggebracht en heb ik de drie kleine kleutertjes opgehaald. Het verhaal is dat
ze door een particulier op de hei gevonden zijn en naar het asiel zijn
gebracht.
Dat werd dus niet rustig bankhangen op maandagavond voor mij, maar eerst de
kattenkamer goed schoonmaken, daarna oogjes en neusjes schoonmaken, zalven
en druppelen. .
Daarna antibiotica geven en gelijk maar ontwormen en wegen, voordat de kleintjes de kamer mochten verkennen. Het grappige was dat ze niet gelijk een veilige hoek in doken, maar eerst de kattenbakken, de brokkenbakken en de waterbakken opzochten. Dat was een goed teken
Daarna heb ik ze maar voor de nacht met rust gelaten.
Inmiddels gaat het vrij goed met ze. De oogjes en neusjes zijn schoon. Twee van de drie komen goed in gewicht aan. Eentje schommelt nog een beetje.
Ook ben ik bezig om een aantal vlooien en neten uit hun vachtjes te halen,
dus de kleintjes houden mij aardig bezig. Ze beginnen er al aan te wennen dat mensen niet alleen maar eng zijn, maar
dat aaien toch ook wel leuk is.
Wilma
Harvey is op 13 september van de straat gehaald ergens in de Merenwijk. Hij is ongeveer anderhalf jaar oud en was ongecastreerd.
Hij is heel lief en en houdt van aaien, maar van onverwachte bewegingen kan hij wel eens erg schrikken en dan trekt hij zich terug.
Dat werd dus niet rustig bankhangen op maandagavond voor mij, maar eerst de
kattenkamer goed schoonmaken, daarna oogjes en neusjes schoonmaken, zalven
en druppelen. .
Daarna antibiotica geven en gelijk maar ontwormen en wegen, voordat de kleintjes de kamer mochten verkennen. Het grappige was dat ze niet gelijk een veilige hoek in doken, maar eerst de kattenbakken, de brokkenbakken en de waterbakken opzochten. Dat was een goed teken
Daarna heb ik ze maar voor de nacht met rust gelaten.
Ook ben ik bezig om een aantal vlooien en neten uit hun vachtjes te halen,
dus de kleintjes houden mij aardig bezig. Ze beginnen er al aan te wennen dat mensen niet alleen maar eng zijn, maar
dat aaien toch ook wel leuk is.
Binkie is heel trots op haar tanden en kiezen en toont deze meerdere malen
per dag aan ons! Meestal in liggende positie, op de rug, na een enerverende trip
door de buurt! Tijdens dit soort tripjes weet zij vaak de poot te leggen op
allerhande knaag- en vliegbeesten! Zij vertelde me eens dat het nuttigen van
deze Lagere Soorten (het zijn niet mijn woorden) zorgen voor een sterk, fris en
mooi gebit! Iets wat alle katten volgens haar moeten weten! Ik weet trouwens
niet zo goed of haar Rubensiaanse Figuur hier ook door komt, maar dat even
terzijde....
De afgelopen week ben ik met twee zussen
een paar dagen naar een huisje in Groesbeek geweest. Op weg er heen stopten we
bij een wegrestaurant vlak na Apeldoorn. Op het terras kregen we gezelschap van
een poesje. Ze (ik denk dat het een ze was) was aardig benaderbaar.
Toch kreeg ik wel het idee dat het een zwerfkatje was. 
Ze had een halve staart,
een beetje vies oogje en was niet al te dik. Ze wilde wel op de foto, maar als
ik haar vroeg te po(e)seren, kwam ze heel snel op me aflopen. Aangezien we een
lekker belegd broodje hadden, hebben we die maar gedeeld met poes.
Sindsdien is Renard bewoner van dit hok in de ziekenboeg. Renard werd al eind juli binnengebracht, nadat hij zwervend op straat was aangetroffen, hoestend en sterk vermagerd, zijn vacht in slechte conditie door een vlooienallergie. Hij is geschat op een jaar of tien. Zijn hoest is inmiddels over, maar hij heeft regelmatig diarree en hij drinkt erg veel. Zijn bloed is onderzocht, maar hieruit is geen verklaring voor zijn klachten gekomen. 
Hij krijgt voorlopig een lichtverteerbaar dieet waardoor het wat beter lijkt te gaan met zijn ingewanden. Nu hij wat aangesterkt is kan deze lieverd ook uitkijken naar een eigen huis.
In Utrecht hebben alle kroegen een kat, heb ik me laten vertellen. Deze
dikzak was in café Olivier niet in beweging te krijgen. Ik heb maar niet
gevraagd hoe hij heette.
Helaas zit Eshtan nog steeds in de kattenhal... Hij heeft onlangs zijn eigen filmpje op TV-West gehad en een leuke nieuwe beschrijving op dierenasiels.com , maar ook dit heeft nog geen nieuw thuis voor hem opgeleverd. 
