Concentratie

Ingezonden door Betty

Poezenbungalow

Mevrouw Betty uit Laren heeft ook een Schuilhut gemaakt in haar tuin!

Ze gebruikte daarvoor een compostton:

Het is een kurkdroog onderkomen geworden; in het laagje beukenblad wat erin lag was al achterin een slaapkuiltje gemaakt. Op het beukenblad nu eerst stro gelegd, toen een vierdubbele plaid met een vochtwerend laagje, daarop een laag lekker ruikend hooi, maar bij de ingang rechts wat minder gelegd om makkelijk entree te krijgen. Ik heb de tuinstoel tegen de bak gezet + deksel er overheen om regen tegen te houden. En een bakje startvoer voor de verkenner neergezet. Volgens mij een riant onderkomen, bestand tegen regen en vorst. Bij mooi weer willen alle katten bovenop deze bak liggen, mooi uitzicht en veilig.

Nieuwsgierig als ik ben dacht ik na 2 uur, waar is Mumu, hij ligtaltijd tegen de verwarming. Toch maar eens kijken bij de nieuwe hut, roepen, geen sjoege, maar ja, er zit niet voor niets een schroefdeksel op. Ja hoor, verontwaardigd stormde hij weg. Een prachtig rondgedraaid bedje was al gemaakt, lekker hoog,en nu maar wachten op de inval van buiten als Mumu er in zit of omgekeerd.

groetjes Betty

“Katten zijn moordenaars!”

Het antwoord op deze stelling, die regelmatig terugkeert in de discussie of je katten moet binnen houden vanwege het doden van vogels, is duidelijk. Het antwoord is nee! Zelfs de beroemde, helaas al weer enkele decennia geleden overleden gedragsdeskundige Dick Hillenius, was het hier over eens. Ik heb zelf drie katten, die niet vies zijn van een vogeltje. Maar ze komen nooit met meer dan drie vogels per jaar thuis, één per kat. En altijd merels, Turkse tortels of koolmezen. Een enkele keer met wat anders, zoals een winterkoninkje. Maar die laatste moet zeker ziek geweest zijn!

Mevrouw Katblad maakte me attent maakte op een discussie over dit onderwerp op de radio (Premtime: http://premtime.ntr.nl/2011/11/04/kattenbelasting-meppel/ -red). Het doet me denken aan een artikel in de Volkskrant, alweer een jaar of 10 geleden. Daar werd vermeld dat katten jaarlijks grote slachtingen onder vogels aanrichten. Ik kreeg het verhaal van een collega, die niet zo kattenminded is. Hij gaf het me met een enorme grijns.

De dag daarop had ik een excursie naar de Bieschbosch om bevers te gaan bekijken. Vlak onder Rotterdam was het - inmiddels gereed zijnde - grote verkeersplein in aanbouw. Bij het plein lag een doodgereden rood dier. Een kleur die ik niet kende van honden. Het dier was bovendien te groot voor een kat. Een vos dus. Dat intrigeerde me. Ik heb vanaf dat punt alle kadavers geteld tot aan de Bieschbosch en geëxtrapoleerd naar het snelwegennet. Alleen snelwegen! De cijfers die in het anti-katten artikel genoemd werden, vervielen daarbij in het niet!

Ik heb bij mezelf gedacht: als het argument is dat mensen katten binnen moeten houden om vogels te beschermen, dan moet ook per ogenblikkelijke ingang het autoverkeer verboden worden. Dat is vele malen schadelijker dan wat katten (en, even een lans breken, honden) aanrichten.

Hans

Wilma's katten

In de bijlage mogen wij regelmatig meegenieten van de schattige kittens die bij Wilma in opvang zijn. Van deze kittens moet Wilma altijd na zo'n maand of twee afscheid nemen als ze uiteindelijk naar hun eigen huis met eigen mensen toe gaan.
Maar Wilma heeft zelf ook nog zes katten; hierbij stelt ze ze aan ons voor in volgorde van komst:

Roosje

Uit het asiel gehaald toen ze zo'n zes maanden oud was. Nu zal ze zeven jaar zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Boy

Uit het asiel gehaald toen hij zo'n vijf jaar oud was (geschatte leeftijd, dus hij kan ook nog ouder zijn).

Op deze foto werd ik verliefd. Wat een ogen ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nu zal hij dus ongeveer tien jaar oud zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

Jake & Elwood

Via Marktplaats uit België gehaald in 2005. Nu zijn ze zes jaar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jake

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Elwood

Mazzel

Is hier blijven "hangen". Hij was één van de kittens van mijn tweede opvangnestje in 2006. Hij is nu dus vijf jaar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pollewop

Zij is een herplaatser die helemaal zat weg te kwijnen in een cattery. Mij werd gevraagd om haar over te nemen. Zij is hier gekomen toen ze ongeveer vijf jaar was en is nu dus tien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op deze foto is ze net naar de kapper geweest, want ze heeft heel veel last van klitten en een bloedhekel aan kammen en borstelen.

Het gaat gelukkig heel erg goed zo samen. Boy is duidelijk de baas in huis en dat wil hij ook af en toe laten merken.

Groetjes,

Wilma

 

Ieniemienie op visite bij haar familie

Zeker geen verse kiwi-stokjes ?

Mumu die, na de jacht, de stokjes helemaal in zijn armen sluit of er op gaat liggen:

Betty

Zomaar een foto

Sterk spul, hè ?

Update sneeuwtijgers en consorten

Snowy poeseert

Google laat ook even zien hoe je dat doet

Ook iCat poeseert even voor de fotograaf

Het cyperse mannetje is wat rustiger
dan de rest, maar houdt ook van spelen

Het ziet er naar uit dat beide sneeuwtijgertjes
blauwe oogjes krijgen. Leuk voor de foto's !
We hebben de 'rode ogen-functie' toegepast,
 maar daardoor zien de oogjes nu wat grijs (redactie)

Duveltje Snowy vindt balletjes wel heel leuk

Google vindt de brokjes aan de andere kant

 van het bakje véééééél lekkerder!

Google en haar broertje pauzeren even na een stoeipartijtje

Zzzzzzzzzzzzz.........

Lucifers familie

Van Trix (het mens van Lucifer, die nog steeds vermist wordt, sinds dit voorjaar) kregen wij het volgende verhaaltje over Lucifer en haar andere huisdieren:

Dukey is de oudste en is zes jaar. Heb ik vier jaar geleden uit Rotterdam gehaald. Woonde daar bij een jonge man wiens relatie uit was. Hij moest de hele dag werken en Dukey zat dus heel veel alleen.

Raisa is vier jaar en heb ik via Marktplaats gekocht van een gezin uit Purmerend. Zij moest weg want was te veel. Ze hadden twee kinderen, twee honden, vier  katten en werkten allebei overdag.

Ik heb altijd katten gehad en Siamezen. Mijn eerste Siamees is negentien geworden. De tweede is hier uit de Wevershof gestolen toen hij ongeveer negen jaar oud was. Heb ik heel veel verdriet van gehad.

Lucifer was aan komen lopen hier in de Wevershof. Had een bandje met telefoonnummer en bleek uit Nieuw Vennep te komen. Waarschijnlijk meegereden in een auto... De eigenaar wilde hem niet meer terug want volgens hem liep hij vaak weg. Ik heb Lucifer ongeveer zes jaar gehad.....

Heb ook twee Yorki's gehad waarvan de een drie jaar geleden is gestorven. Tommy is vijftien en het gaat gelukkig nog vrij goed met hem. Dus nu heb ik nog Dukey, Raisa en Tommy.

Dukey is een dondersteen maar ook heel lief. Wil heel vaak aangehaald worden. En als ik niet genoeg aandacht aan hem besteed tikt hij op mijn schouder. Hij heeft ook de gewoonte dat als ik buk voor een kast om onverwacht op mn rug te springen en me als overstap te gebruiken om op de kast te komen.

Raisa is ook heel aanhalig en een echt meisje. Was in het begin heel afstandelijk maar langzamerhand bijgetrokken. Ze was ook heel mager toen ik haar kreeg. Het was eng om haar aan te raken, één en al bot. Maar nu is ze gelukkig een lekker stevig meisje geworden.

Ze kunnen heel erg goed samen opschieten. Slapen en spelen met elkaar, soms ook ruzie zoals een broer en zus betaamt. Als ik ben weggeweest zitten ze allebei trouw te wachten bij de deur of voor het raam. Als ik Tommy 's avonds uitlaat zitten ze samen heel hard te schreeuwen op het balkon. Ze weten dan precies waar ik loop en Raisa heeft een hele harde zware stem, het is geen gehoor!

Dit was het zo'n beetje in het kort (nou ja kort...)  

Groetjes, Trix

Hotelpoezen op Rhodos

De mensen van Iwan, Igor, Caja en Lotje zijn net terug van hun vakantie op Rhodos. Vanuit hun hotelkamer  hadden ze uitzicht op een moederpoes met vijf jongen:

Er was een moederpoes met vijf kleintjes, ze woonden in het hotel, volgens mij hadden ze daar een eigen kamertje (!) waar ze door een altijd openstaand raam in en uit konden gaan.

Op een gegeven moment was één van de kindertjes te ver afgedwaald en zat hij keihard klagelijk te mieuwen. Omdat ze op een dak leefden konden wij er niet bij; ik heb toen de receptie gewaarschuwd en daar bleek dat er al meer mensen dit hadden gemeld; ze zouden het beestje helpen.

De reddingsactie hebben we niet gezien maar een paar uur later kwam ma met haar vijftal over het dak langslopen.

Op een van de foto's zie je het span brutaal door een raam van een hotelkamer naar binnen kijken; even later werden ze daar weggejaagd. Wij denken dat ze daar van een eerdere gast een keer eten hebben gekregen.

Ze werden overigens goed verzorgd, net als een ander nestje van vier met hun moeder en vader, die zaten in de tuin en er stonden diverse etensbakjes met kattenvoer. Helaas kon ik dat stel niet meer fotograferen, we zagen ze pas toen het fototoestel al in de koffer zat, en omdat die nogal moeilijk was dicht gegaan hebben we hem maar niet weer geopend.

Ingezonden door Ina