dinsdag 5 januari 2010

Blauwe oogjes in de sneeuw.

















Hoi,
hier weer een paar foto's van onze mooie Heidi. Ze houdt zoveel van sneeuw en kan daar uren in spelen.

















Ook achter sneeuwvlokjes aanrennen vindt ze leuk en natuurlijk met de andere katten ravotten in de sneeuw.

































Groetjes, Ute

zondag 3 januari 2010

Bericht uit Orgiva, Spanje.


Na een week begint de samenleving zich te normaliseren. De nieuwsgierigheid beiderzijds is groter dan de angst!


En zo komt het dat je zomaar ineens samen ergens naast elkaar ligt, op de grond, de bank of in een stoel.












Dank je wel Judith, voor deze leuke foto's van je nieuwe haarfabriekjes Raya (streepje) en Safi. Weet je trouwens al zeker of het allebei poesjes zijn? Dat moet je nu toch wel al kunnen zien, toch?

Mensengejammer

Oud en Nieuw met Lapje, 20 uur.
Tot de bevolkingsgroep waar ik voor de helft, van vaders kant, toe behoor, heeft Tacitus al geschreven: Frisia non cantat, de Friezen zingen niet (de Vlaamse kant is van mijn moeder, mijn grootouders van moeders kant kwamen uit Yeper).
Lapje lag lekker voor de kachel en stoorde zich in het geheel niet aan het geknal dat er al is in mijn straatje voor de kleine kinderen die nu naar bed gaan. Alleen bij heel harde knallen heft ze even haar hoofd op. Je ziet haar denken, ach. . . . .het zal wel. En stopt haar kopje nog bijna dieper de kachel in..
Maar om de tijd te doden terwijl ik op de visite wacht, luister ik naar de top 2000. Heerlijk, ben ik verzot op, maar ik zet het wel even uit bij minder leuke nummers. Om het gezellig te houden. Zojuist kwam een van lievelingsnummers voorbij. Het Dorp van Wim Sonneveld. Ik schalde het luid mee.
Maar, ik zing zo vals als een kraai, en dat is zachtjes uitgedrukt. Een vriend van me die klassiek musicus is, zei ooit over mij: ’Hans is de enige in mijn vrienden- en kennissenkring die in zijn eentje tweestemmig kan zingen’.
Het meebrullen werd Lapje te erg. Ze keek me aan met een verontwaardigde blik en vertrok naar de keuken – nog net niet naar buiten! - , waar ze buiten het gehoor van mijn zang was. Ze stond al voor het kattenluik en leek het me beter mijn gezang te staken. Toen het nummer afgelopen was kwam ze weer terug om voor de kachel te liggen. . . . . .

Poema kwijt en gevonden.




Ik was een paar dagen geleden Poema kwijt door het geknal. Zo weinig als Lapje zich er iets van aantrekt, zo verstopt Poema zich. Ik had een paar foto's gemaakt van mijn huisje, voor een collega'tje dat met haar man te koop staande huizen in mijn straat komt bekijken. Bij het bewerken vond ik Poema terug. Op een stoel, onder de tafel!
Hans.
En Hans, wij werden erg nieuwsgierig naar een witte plek onder een andere stoel; dat lijken ook wel kattenpootjes! Daarom hebben wij een stukje van je foto uitvergroot. Zijn het inderdaad kattenpootjes? En zo ja, van wie dan?

donderdag 24 december 2009

Kerstgroet



uit Belgie! Nou Minspin, wij vinden jou erg leuk en lief met zo'n muts op!

En bedankt Carine, voor deze leuke foto!

woensdag 23 december 2009

Project kat in sneeuw.

















Er was flink wat sneeuw gevallen in de Haarlemmermeer en de tuin was bedekt door een dikke laag. Onze katten hebben een groot deel van hun leven op een flat gewoond en zijn zodanig niet bekend met het fenomeen sneeuw. Dit was dus een uitgelezen kans voor een eerste kennismaking.
























Elrond en Pieper trekken niet zoveel met elkaar op (Elrond zit meestal beneden en Pieper boven), maar als er iets nieuws te ontdekken valt zijn ze vaak toch samen. Pieper is meestal de meest dappere van het tweetal.



















Zo ook ditmaal: als eerste waagde Pieper zich in de sneeuw. Eerst leek het leuk, maar toen zakte ze tot haar buik in de sneeuw en was de lol er snel af. Ze rende zo snel terug dat we geen tijd hadden om een foto te maken.



















Wel het bewijs dat ze echt buiten geweest is: pootafdrukken in de maagdelijke sneeuw.



















Een hele tijd later (nadat de deur weer dicht geweest was, want het werd koud), wilde Elrond ook wel eens kijken. Hij heeft ongeveer 5 minuten voor de open deur staan twijfelen voordat hij naar buiten ging.
























Maar toen ging hij ook best ver buiten. Hij maakte een enorme sprong de tuin in. Toen zakte hij de sneeuw in...en even later smolt er vermoedelijk wat sneeuw en kwam dat op zijn pootjes...in elk geval schrok hij plotseling heel erg en sprong een meter recht de lucht in (helaas geen foto). Daarna was hij met de snelheid van het licht weer binnen en zag je hem denken "Waarom hebben ze het buiten ineens zo vervelend gemaakt?". Hij heeft een tijdje boos in een hoekje gezeten...



















Gelukkig is Elrond niet zo heel slim en is zijn geheugen beperkt. Een uurtje later lag hij alweer gezellig naast me op de bank en was alles koek en ei.

Ingezonden door Annemieke

Kerstwens redactie LKB



Kerstgroet uit Warmond



Deze prachtige foto ontvingen wij van een kattenfan uit Warmond.

Dank je wel, Ruud!

Igor in de sneeuw




Voor onze nieuwe lezers: Igor is 1 van de heidepoesjes. Hij werd deze zomer met zijn broers en zusjes gedumpt op de hei bij Hilversum, in een mandje achter een boom. Het nestje werd gevonden door een blafbeest dat zijn baasje waarschuwde, en zo werden de kittens net op tijd gered. Ze kwamen in het asiel in Hilversum terecht, en vonden toen een warm mandje bij pleegmoeder Wilma, die kleine (arme verlaten verschoppelingetjes) socialiseert.


Alle poesjes uit dit nest hebben ondertussen een nieuw mandje gekregen, en zo kwam Igor naar Leiden in de Katbladbuurt.


Onder de labels "Heidepoesjes" en "Igor" kunt u meer lezen.


Hierboven ziet u hoe Igor voor het eerst kennismaakt met de sneeuw! Nou, zo te zien vindt hij het allemaal reuze spannend!






Igor is voor de duvel niet bang! Wij zagen hem al eerder op de daken rondsjouwen, maar nu zit hij dus op zijn terras op 1 hoog, en zet moedig zijn pootjes in de sneeuw.





Ja, ga er maar bij liggen! Wel een beetje raar hoor Igor! Of stam je soms af van de verschrikkelijke sneeuwman? Igor heeft in elk geval een lekkere dikke vacht, en kan zo te zien goed tegen de kou. Elders in deze bijlage vindt u foto's van zijn zus Heidi, ook al zo flink en met een dikke vacht, en ook voor niks of niemand bang!


Waanzinnig dat deze poesjes werden gedumpt. Maar daarover waren we het al eens, toch?



Mens Ina bericht ons:

Op de eerste foto lijkt het net of Igor erover denkt een sneeuwbal te gaan maken. Op de tweede loopt hij door de sneeuw en op de derde ligt hij lekker in het witte goedje. Heidi vindt het ook prima in de sneeuw zag ik. Iwan gaat wel naar buiten, hij blijft dan best lang weg, maar hij ligt de meeste tijd in "zijn" stoel boven. Bonya gaat steeds even buiten kijken, maar komt snel terug. Caja en Lot gaan regelmatig naar buiten, maar ze vinden het niet geweldig.

Kerstwens van Lapje

Boez met sterretjes.



Hij is ook een beetje mijn sterretje,
liefs,
peettante.

Verre familie?



Al geruime tijd volg ik met veel plezier jullie verhalen.
En telkens als ik het guitige koppie van Boez zie, zie ik vaag iets bekends.

Wellicht zijn mijn Snork en jouw Boez verre familie van elkaar?

Groetjes
Sandra



Nou Sandra, ze hebben inderdaad wel iets van elkaar weg. Misschien kunnen we het tv-programma "DNA onbekend" inschakelen?

We horen graag meer van jouw Snork! Dus misschien tot mails? Graag!

De redactie.

Het kerstgevoel van Simba, Spicey en Skyler.

De dames hier zijn niet dol op het fototoestel maar ze wilden voor jullie toch een keertje poseren.
De kerstboom wordt redelijk met rust gelaten...af en toe vinden we een minikerstboompje op de kattenkamer.

















Spicey

Ja, het kerstdorp is en blijft leuk, zeker als je het leuk vindt om alles een ander plekje te geven.

De sneeuw vinden de dames maar niets, alleen Simba durfde het aan om heel even op het balkon te kijken hoe sneeuw ook al weer aan voelt.

















Simba
























Skyler



Groetjes Sandra, Simba, Spicey en zusje (van de Boez - red.) Skyler!

dinsdag 22 december 2009

Heidi in de sneeuw



Heidi vindt de sneeuw erg leuk. Echt een zus van Igor, heh?






Ja, het kleeft wel aan je pootjes! En je vacht zit ook helemaal onder!




Even graven dan maar?

Ja, Heidi vermaakt zich prima!

Dank je voor de foto's, Ute!

zaterdag 19 december 2009

Gelezen op de site van "Kat uit de Gracht"

Op de site van "Kat uit de Gracht" staat het volgende stukje over Bolle Wangen te lezen:

Kat uit de Gracht: Mogelijke oorzaken voor verdrinkingen
Er zijn verschillende oorzaken te bedenken voor tewatergerakingen en de daaropvolgende verdrinkingen van katten in de (Leidse) grachten.
Hieronder volgt een opsomming, daarna wordt per item uitleg gegeven en daaronder worden enkele oplossingen aangedragen om de oorzaak van het tewater raken te voorkómen.
Heeft u aanvullingen op deze pagina? We zijn erg benieuwd!
Mail ons: katuitdegracht@gmail.com

Enkele oorzaken van tewater gerakingen

1) een kattenmepper (dier)
2) een kattenmepper (mens)
3) verandering van omgeving
4) schrik
5) ziekte en/of ouderdom
6) en wat nu? U bent uw kat 'kwijt'



1) Een kattenmepper in de Havenwijk?

De foto's van Bolle Wangen zijn genomen door de redactie van het Leidsch Katblad,
welbedankt dat ik ze ter illustratie mag gebruiken!











Volgens ooggetuigen is het goed mogelijk dat de 'kattenmepper' van de Oranjegracht e.o. de kater 'Bolle Wangen' is. Veel bewoners zien (en horen!) deze territoriale zwerfkater namelijk al jarenlang vechten met jonge katten in de wijk. Beide dieren lopen hierbij verwondingen op, maar Bolle Wangen stopt niet totdat hij de winnaar is, of totdat hij door mensen verdreven wordt, die zich irriteren aan het geschreeuw en gekrijs.
Een onderdeel van zijn strategie om heer en meester in de wijk te blijven, is het opjagen en uiteindelijk in het water jagen van de jongere dieren die zijn dominante positie niet accepteren (dit is meerdere keren waargenomen).
Na overleg met de Dierenbescherming is besloten dat één manier om het aantal te verdrinkingen te verminderen kan zijn, door Bolle Wangen te vangen en te laten castreren. Omdat hij niet wordt verzorgd (denken wij), zal hij niet ingeent zijn en wellicht heeft hij katten-aids, een ziekte die hij te vechten en door het paren met poezen doorgeeft. Hij bevrucht namelijk -als hoogste in de rangorde- alle krolse poezen die hij tijdens zijn rondes tegenkomt! Ook om deze redenen willen we hem graag een keer door een dierenarts laten onderzoeken.






















Een ander vast onderdeel van het bewaken van zijn territorium (naast het 'loeien' en vechten),
is het sproeien tegen alles wat besproeid kan worden.
Dat stinkt verschrikkelijk, zoals u wel weet! Fietstassen, voordeuren, plantenbakken etc, alles krijgt een geurvlag.

Mogelijke oplossingen: vangen, inenten en castreren
Er is diverse keren geprobeerd hem te vangen, maar hij is slim! Al zijn jaren op straat hebben hem tot een geduchte vechtersbaas en achterdochtig schuw dier gemaakt.
Er is een beloning van 50 euro uitgeloofd voor de persoon die Bolle Wangen op een werkdag (maandag t/m vrijdag) op een diervriendelijke manier kan vangen en in een katten-transportkoffer kan stoppen. Let wel op: hij zal van zich afbijten en krabben!
Mail zodra u hem gevangen heeft naar katuitdegracht@gmail.com
En spreek een bericht in op 071-5141287 (antwoordapparaat).
Zodra hij bij u wordt opgehaald, krijgt u uw beloning en gaat hij naar een dierenarts die samenwerkt met de Dierenbescherming. Daar wordt zijn bloed gecontroleerd op FIV (katten-aids) en Feline Leukemie, en hij zal worden ingeent, ontwormd en gecastreerd. Zodra hij weer op de been is wordt hij weer uitgezet in de wijk.
Hopelijk zullen zijn driften dan bekoeld zijn, waardoor wij minder dode katten uit de grachten hoeven te vissen.
Heeft u Bolle Wangen op een werkdag diervriendelijk weten te vangen? Of weet u een methode om hem in een kelderbox of schuur op te sluiten? Mail ons!
De dierenarts kan Bolle Wangen alleen doordeweeks helpen, houd dat in gedachten. Wij willen hem niet onnodig een nacht of zelfs een weekend 'gevangen' houden! Vang hem daarom het liefst maandag t/m vrijdag vóór het middaguur.













U ziet de littekens van de gevechten op zijn neus, en die kale plek bij zijn staart ziet er ook niet gezond uit - mede daarom willen we hem graag door een dierenarts laten onderzoeken (foto: zomer 2009, LeidschKatblad. Hij ziet er in november 2009 beter uit dan in de zomer [red.])


Voor de rest van het artikel zie:
http://www.verkademeisje.nl/kat-uit-de-gracht-categorie/oorzaken.html

Kerstgroetje



Of ik het leuk vind, op een kerstfoto komen, bah, je staat toch voor joker!
Nou ja, kerstgroetje voor de katblad redactie? Oké dan, bij deze.

Mumu uit Laren

Nieuwe poesjes in de Alpujarras



Onze vriendin die in Spanje (Alpujarras) woont, heeft nadat zij enkele dagen bij de redactie van het LKB had gelogeerd, in Spanje twee jonge poesjes opgehaald om bij haar te komen wonen.

Vriendin Judith heeft reeds twee blafbeesten, had ook al eerder haarfabrieken maar zat al enige tijd zonder dus vandaar. Ze schreef ons het volgende.



"De 'samenleving' komt langzaam op gang. Honden vrij, katten opgesloten, katten vrij en de honden aan de ketting.
De rooie poes spuugt en blaast en de andere is helemaal NIET bang. Voorlopig heten ze Safi ( =de rooie omdat ze (nog) saffierblauwe ogen heeft) en Raya (streepje). Ze wonen 's nachts nog binnen bij mij op de slaapkamer, en overdag buiten in het oude kippenhok, waar de honden ze niet kunnen bereiken, maar ik zag vandaag dat ze al een ontsnappingroute hebben gevonden; ze zaten op het dak en op het muurtje naar de buurvrouw. Gelukkig kunnen de honden niet zo hoog komen en moet 't verder op hoop van zegen....."





Safi in de olijfboom



Raya idem.


Wel, wij hopen dat vriendin Judith ons Sinterklaasgedicht nog eens overleest, waarin wij duidelijk gesteld hadden dat haarfabrieken binnen in huis moeten mogen zijn en wonen, en blafbeesten daar alleen mogen komen als ze zich gedragen. En niet andersom dus...

Wij wensen Judith verder heel veel plezier toe met Safi en Raya..., en de poezen wensen wij natuurlijk heel veel sterkte toe.

O, de blafbeesten ook dan maar een bescheiden groet van ons....

Vreemd verschijnsel



Weet u dat het binnenkort Kerst is? Ja dat schijnt zo te zijn. En nu heeft mijn mens een raar rond glimmend ding opgehangen. Ik ben er maar even onder gaan zitten, maar wat het doel is van deze bal begrijp ik niet helemaal. Het ruikt ook nergens naar.





Eetbaar is het ook al niet en het is lelijk, en wel zo ontzettend lelijk dat je het eigenlijk niet wilt weten. En het allerergste is dat ik er ook niet mee mag spelen, maar wat denkt u nu zelf?Misschien dat ik ga proberen er tegen aan te meppen als ze slaapt.

En nu vroeg ik me af waarom mensen van die ronde dingen ophangen. Je zou denken dat het voor ons poezen is om ermee aan de haal te gaan, maar mijn mens zegt dat dit niet de bedoeling is. En nu wilde ik vragen waarom u als mens van die lelijke glimmende ronde dingen in huis haalt als je er verder toch niets mee doet. Als het nu nog om te eten was, ja dan zou ik er iets van begrijpen.




Ik hoop dat u mij kunt uitleggen wat dit nu voor vreemd verschijnsel in huis is.. Ja ja, ik weet dat u ze ook heeft. U bent toch maar een vreemd wezen om het zomaar uit te drukken; oh ja, nu vergat ik te zeggen dat hij ook nog licht geeft 's avonds.

Verder hartelijke groet van heer Bommel enneh, wanneer komt mijn column nu in uw krant?

Voor de kachel.



Lapje en Poema lekker voor de kachel. Ja, wat moet je anders als het koud is?

donderdag 17 december 2009

Kerstkaart 'Kat uit de Gracht'.





Welbedankt voor je interesse en steun voor ons wijkinitiatief het afgelopen jaar.
Voor volgend jaar zitten we alweer boordevol nieuwe plannen om nóg meer successen te boeken
– en om van onze fouten te leren, uiteraard!
Houd voor nieuwtjes onze website in de gaten: www.verkademeisje.nl en klik door naar ‘Kat uit de Gracht’.
Veel groeten,
Aaf Verkade
Contactpersoon Kat uit de Gracht
Kijfgracht 12
2312 RZ Leiden, NL
a.jverkade@hetnet.nl

Meer informatie:
De vrijwilligers van Kat uit de Gracht hangen sinds mei 2009 ‘kattenklimtouwen’ op in Leiden.
De walkanten zijn namelijk te hoog voor te water geraakte katten om er zelf weer uit te klimmen. Hierdoor zijn er al veel baasjes hun kat verloren. De klimtouwen bieden katten een ontsnappingsroute.
In de zomer van 2009 hebben al twee katten zich op deze manier gered van de verdrinkingsdood! Toch is het systeem nog niet 100 % ‘waterproof’. Daarom gaan we in 2010 dóór met het verder ontwikkelen van dit project, zoals de lancering van een digitaal meldformulier voor verdronken katten. Door deze centrale registratie kunnen kattenklimtouwen snel op gevaarlijke plekken worden gemonteerd.
Dit wijkinitiatief is mede mogelijk gemaakt door de Dierenbescherming afdeling Rijnland, de Gemeente Leiden, het Hoogheemraadschap van Rijnland en wordt ondersteund door Dierenmeldpunt de Provincie, de Dierenambulance Leiden e.o. en de Partij voor de Dieren.