Kerststal?

In het kader van onze reportages over poezenbungalows en andere schuilhutten voor katten wil ik nu ook even laten zien wat ik in mijn tuin gefabriceerd heb voor de opvang van zielige poezen die niet naar binnen kunnen (of willen) tijdens koude nachten.

Ik heb de hut gemaakt van een oude overdekte kattenbak. Daarin heb ik   een opgevouwen isolatiedeken (een soort plastic/aluminiumfolie die warmte reflecteert) gelegd, ook een beetje tegen de wanden op. Daarna een heleboel stro erop, ook zoveel mogelijk tegen de wanden op, zodat er een soort nestkuil ontstaat. Het geheel ingepakt met een dubbelgevouwen afdekzeil en bovenop een oude plank gezet voor extra isolatie. O ja, bovenop de kattenbak een plankje geplakt met duct-tape dat oversteekt boven de ingang en het afdekzeil daaroverheen geplakt zodat er een luifel tegen inregenen/-sneeuwen ontstaat.

Al meteen de eerste nacht dat ik het klaar had (toen het een maand geleden koud werd, met nachtvorst) werd er in overnacht. Door de kat waarvoor ik het in eerste instantie ook bedoeld had; hij heeft eerder in de bijlagen gefigureerd (o.a. hier). Hij heeft een eigen huis, maar wil hier om de een of andere reden niet meer naar toe. Hij krijgt genoeg eten o.a. van één van mijn buren, maar slaapt 's nachts dus buiten.

De afgelopen maand heeft hij regelmatig in het hutje overnacht, maar het is me niet gelukt hem er in te fotograferen, want zodra ik de deurknop aanraak, komt hij enthousiast naar buiten. Een paar nachten geleden heb ik hem toen toch ook maar wat brokjes gegeven, omdat ik het zo zielig vond om hem voor niets uit zijn warme bedje 'gehaald' te hebben.

Vandaag nog wat foto's gemaakt voor deze reportage.

Ja, dit laatste was dus niet helemaal de bedoeling ! Dat vindt Faffie niet zo leuk. Hup naar buiten jij !

Katja

Fanmail voor mevrouw Katblad

Beste mevrouw Katblad,


Sinds een week of 6 heb ik er een nieuwe verslaving bij: het volgen van uw blog.

Zelf vorm ik een huishouden/woongroep met man, 6 haarfabrieken, 2 konijnen en 3 kippen (de dames).Soms ben ik hiervan aanvoerder, maar meestal uitvoerder, u kent het wel.


Onze haarfabrieken zijn niet zo actief in de buurt als die van u, de meesten komen niet of nauwelijks buiten de tuin. Een kattenluik hebben we ook niet, bang als we zijn dat er daardoor andere katten binnenkomen die onze schatten de stuipen op het lijf jagen. Onze woongroep bestaat nl. uit ex dak- en thuislozen c.q. asielzoekers die door hun verleden soms enige psychische schade hebben opgelopen, we zijn al blij als we ze 's avonds weer allemaal veilig binnen hebben. Onze buurkatten ken ik wel, maar probeer ik toch buiten de tuin te houden door ze vriendelijk doch dringend te verzoeken de tuin te verlaten. Onze dames zijn nl. nogal gevoelig (lees bang) en raken volledig van de leg door de aanwezigheid van vreemden in de tuin. Dit werd nog versterkt toen we, nota bene op 11 november, 2 jaar terug Tante Til levenloos aantroffen, waarschijnlijk gegrepen door een buurhaarfabriek met grootheidswaanzin.

Daarom vind ik het ook zo leuk om uw blog te volgen, om te zien hoe uw haarfabrieken omgaan met de buren en de taferelen die dat vaak oplevert en hoe leuk het is om dat te volgen. Ik hoop dat u er nog lang mee doorgaat. Als we weer eens in Leiden zijn, gaan we zeker een kijkje nemen in de buurt, al is het alleen maar om te zien hoe de verschillende plekken met elkaar verbonden zijn. Ik ben nl. een typische vrouw met een gebrek aan topografisch inzicht en oriëntatievermogen en kan dus weinig met kaartjes.

Voor wat betreft de kerstkaarten: manlief was vooral gecharmeerd van Kaart 1, 6 en 7, ik zou zeggen; doe ze allemaal.


Groet van een fan uit Velsen-Noord,

Sabine

Kleine Mike

Mag ik jullie voorstellen aan Mike.

Mike is omstreeks 30 juli jl. geboren en is nu dus een maand of vier oud.
Mike is een ontzettend leuk katje, maar elke keer als men denkt dat hij geplaatst kan worden, dan wordt hij verkouden en moet weer naar de ziekenboeg. Dit is nu een paar keer gebeurd en daarom gaan we nu proberen om buiten het asiel wat meer weerstand te kweken en te kijken of we hem van zijn snotneusje af kunnen helpen.

Mike woog bij aankomst hier met zijn vier maandjes pas 1460 gram. Hij oogt niet echt dun, maar is gewoon erg slank. Mike is een enorme knuffelkont en zit het liefst op mijn schouder. Het is gewoon een heerlijk manneke.

Wilma

Ieniemienie nu ook verhuisd?

Hierbij nog een paar fotootjes van kleine Ienie. Deze heb ik opgestuurd gekregen van haar tweede pleegmama (haar eerste was met vakantie en dus logeerde ze bij haar tweede pleegmama). Ik wilde eigenlijk zelf nog foto's van haar maken, maar daar kwam helaas een griepje tussen.

Wilma

Moppie met duif

Ik kwam thuis en zag in de woonkamer Moppie en heel veel veren. Ik hoorde gegrom en tot mijn schrik zat Moppie zich te goed te doen aan een duif. Hij had hem half opgegeten.

De 1e reactie was om de duif af te pakken maar ik bedacht me. Als ik dat doe, rent hij weg met duif en al en zou er een chaos aan veren en weet ik wat door mijn hele huis gaan. Doordat hij op 1 plek bleef om te genieten van zijn vangst, was het daarna relaxter om op te ruimen.

Mickey kwam ook binnen en was natuurlijk ontzettend nieuwsgierig maar hij bleef door het gegrom van Moppie uit zijn buurt en verschanste zich onder het tv meubel.

 

Toen Moppie klaar was en er alleen nog restjes waren, kwam Mickey een kijkje nemen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En daarna kon ik gaan opruimen... 

Moppie is een ervaren duivenvanger want dit was niet de 1e keer.

 

Jacq. 

 

Allerlaatste mogelijkheid om...

...de sneeuwtijgers en hun broertje en zusje te bewonderen ! Het grut is al een tijdje verhuisd naar hun nieuwe mensen, maar de redactie heeft nog wat laatste foto's gekregen van Wilma.

Geen zin om te verhuizen ?

Concentratie

Ingezonden door Betty

Poezenbungalow

Mevrouw Betty uit Laren heeft ook een Schuilhut gemaakt in haar tuin!

Ze gebruikte daarvoor een compostton:

Het is een kurkdroog onderkomen geworden; in het laagje beukenblad wat erin lag was al achterin een slaapkuiltje gemaakt. Op het beukenblad nu eerst stro gelegd, toen een vierdubbele plaid met een vochtwerend laagje, daarop een laag lekker ruikend hooi, maar bij de ingang rechts wat minder gelegd om makkelijk entree te krijgen. Ik heb de tuinstoel tegen de bak gezet + deksel er overheen om regen tegen te houden. En een bakje startvoer voor de verkenner neergezet. Volgens mij een riant onderkomen, bestand tegen regen en vorst. Bij mooi weer willen alle katten bovenop deze bak liggen, mooi uitzicht en veilig.

Nieuwsgierig als ik ben dacht ik na 2 uur, waar is Mumu, hij ligtaltijd tegen de verwarming. Toch maar eens kijken bij de nieuwe hut, roepen, geen sjoege, maar ja, er zit niet voor niets een schroefdeksel op. Ja hoor, verontwaardigd stormde hij weg. Een prachtig rondgedraaid bedje was al gemaakt, lekker hoog,en nu maar wachten op de inval van buiten als Mumu er in zit of omgekeerd.

groetjes Betty

“Katten zijn moordenaars!”

Het antwoord op deze stelling, die regelmatig terugkeert in de discussie of je katten moet binnen houden vanwege het doden van vogels, is duidelijk. Het antwoord is nee! Zelfs de beroemde, helaas al weer enkele decennia geleden overleden gedragsdeskundige Dick Hillenius, was het hier over eens. Ik heb zelf drie katten, die niet vies zijn van een vogeltje. Maar ze komen nooit met meer dan drie vogels per jaar thuis, één per kat. En altijd merels, Turkse tortels of koolmezen. Een enkele keer met wat anders, zoals een winterkoninkje. Maar die laatste moet zeker ziek geweest zijn!

Mevrouw Katblad maakte me attent maakte op een discussie over dit onderwerp op de radio (Premtime: http://premtime.ntr.nl/2011/11/04/kattenbelasting-meppel/ -red). Het doet me denken aan een artikel in de Volkskrant, alweer een jaar of 10 geleden. Daar werd vermeld dat katten jaarlijks grote slachtingen onder vogels aanrichten. Ik kreeg het verhaal van een collega, die niet zo kattenminded is. Hij gaf het me met een enorme grijns.

De dag daarop had ik een excursie naar de Bieschbosch om bevers te gaan bekijken. Vlak onder Rotterdam was het - inmiddels gereed zijnde - grote verkeersplein in aanbouw. Bij het plein lag een doodgereden rood dier. Een kleur die ik niet kende van honden. Het dier was bovendien te groot voor een kat. Een vos dus. Dat intrigeerde me. Ik heb vanaf dat punt alle kadavers geteld tot aan de Bieschbosch en geëxtrapoleerd naar het snelwegennet. Alleen snelwegen! De cijfers die in het anti-katten artikel genoemd werden, vervielen daarbij in het niet!

Ik heb bij mezelf gedacht: als het argument is dat mensen katten binnen moeten houden om vogels te beschermen, dan moet ook per ogenblikkelijke ingang het autoverkeer verboden worden. Dat is vele malen schadelijker dan wat katten (en, even een lans breken, honden) aanrichten.

Hans

Wilma's katten

In de bijlage mogen wij regelmatig meegenieten van de schattige kittens die bij Wilma in opvang zijn. Van deze kittens moet Wilma altijd na zo'n maand of twee afscheid nemen als ze uiteindelijk naar hun eigen huis met eigen mensen toe gaan.
Maar Wilma heeft zelf ook nog zes katten; hierbij stelt ze ze aan ons voor in volgorde van komst:

Roosje

Uit het asiel gehaald toen ze zo'n zes maanden oud was. Nu zal ze zeven jaar zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Boy

Uit het asiel gehaald toen hij zo'n vijf jaar oud was (geschatte leeftijd, dus hij kan ook nog ouder zijn).

Op deze foto werd ik verliefd. Wat een ogen ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nu zal hij dus ongeveer tien jaar oud zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

Jake & Elwood

Via Marktplaats uit België gehaald in 2005. Nu zijn ze zes jaar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jake

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Elwood

Mazzel

Is hier blijven "hangen". Hij was één van de kittens van mijn tweede opvangnestje in 2006. Hij is nu dus vijf jaar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pollewop

Zij is een herplaatser die helemaal zat weg te kwijnen in een cattery. Mij werd gevraagd om haar over te nemen. Zij is hier gekomen toen ze ongeveer vijf jaar was en is nu dus tien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op deze foto is ze net naar de kapper geweest, want ze heeft heel veel last van klitten en een bloedhekel aan kammen en borstelen.

Het gaat gelukkig heel erg goed zo samen. Boy is duidelijk de baas in huis en dat wil hij ook af en toe laten merken.

Groetjes,

Wilma

 

Ieniemienie op visite bij haar familie

Zeker geen verse kiwi-stokjes ?

Mumu die, na de jacht, de stokjes helemaal in zijn armen sluit of er op gaat liggen:

Betty