donderdag 6 februari 2014

Snork is er niet meer...

Hoi mevrouw Katblad,

Een paar jaar terug vertelde Snork in de bijlage van het Leidsch Katblad
over hoe hij samen met Doezel bij mij kwam wonen.

Nu heb ik een heel triest bericht: Snork is er niet meer.
Vorige week donderdagochtend was hij sloom, maar at nog wel zijn snoepjes en brokjes. Vrijdagochtend was hij weer zo sloom, hij kon gelukkig snel bij de dierenarts terecht.
Om nou een heel zielig verhaal wat in te korten: hij bleek ernstige bloedarmoede te hebben. Hij maakte nog wel zelf rode bloedlichaampjes aan, maar iets in zijn lijfje zag deze als de vijand en brak ze af.
Zondagochtend was het heel erg, zelfs wandelen naar de waterfontein was te inspannend, hij moet er eerst bij gaan liggen voordat hij weer wat kracht had om een heel klein beetje te drinken. Ik mocht hem weer naar de dierenarts brengen waar hij de zuurstofkooi in ging. Dit deed hem wel goed begreep ik van de dierenarts. En toch ... hij is 's avonds overleden. Hij had al een hartruisje, en zijn hartje kon het harde werken niet meer aan.

Snork was zo'n lieverd .... Doezel en ik missen hem vreselijk :(

Groetjes
Sandra

Wij wensen Sandra (en Doezel natuurlijk) heel veel sterkte met het verdriet om het plotselinge verlies van Snork!

7 opmerkingen:

katja zei

Wat vreselijk verdrietig om Snork zo plotseling te moeten missen. Terwijl het in eerste instantie weer wat beter met hem leek te gaan bij de dierenarts... En hij was nog helemaal niet echt oud toch? Heel veel sterkte gewenst!
Merk je aan Doezel dat hij Snork echt mist?

Cisca zei

Dag Sandra, Veel sterkte met alles. Het zal niet meevallen Zonder afscheid nemen is wel helemaal moeilijk.

Mevrouw Katblad zei

Ik heb zijn leuke verhaaltje nog even teruggelezen en begrijp dat Snork bijna zeven mooie, kostbare jaren bij je heeft mogen wonen. Heel veel sterkte, Sandra.

Jacq. zei

Wat een zeer verdrietig nieuws. Heel veel sterkte met het verlies van jouw mooie Snork!

ina zei

Ach, wat droevig. Sterkte Sandra en Doezel.

Sandrazz zei

Doezel laat niet echt iets merken, hij is wel heel aanhankelijk maar dat is eigenlijk altijd wel zo.

Annemieke zei

Wat zielig! Heel veel sterkte en hopelijk zijn de mooie herinneringen een troost